ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ * ΑΓΡΙΝΙΟ

Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

TΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΣΤΙΣ 25-1-2012 ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΝΟΠΛΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΣΤΙΣ 5-1-2009, ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΤΗΣ ΥΑΤ ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΥ ΜΑΤΖΟΥΝΗ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΡΓΕΛΛΟΥ

TΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΣΤΙΣ 25-1-2012 ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ  ΤΗΝ ΕΝΟΠΛΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΣΤΙΣ 5-1-2009, ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΤΗΣ ΥΑΤ ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΥ ΜΑΤΖΟΥΝΗ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΡΓΕΛΛΟΥ 


Πηγή: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1382227 



  Δεν είχα αρχικά σκοπό να αναφερθώ σε αυτό το παράδειγμα που θα αναφέρω τώρα, αλλά τελικά θα το κάνω γιατί έγινε πριν η παρέμβαση από τον κύριο εισαγγελέα σε σχέση με τον ανδρισμό. Βέβαια, εγώ είμαι γυναίκα και αυτούς τους όρους δεν τους αποδέχομαι ούτως ή άλλως, αλλά μιας και μιλάμε με τέτοιους όρους -να το πω λίγο αλλιώς: παλικαριά-, να αναφέρω ότι το τελευταίο διάστημα εν μέσω κρίσης οι αυτοκτονίες έχουν αυξηθεί κατά 40% λόγω των κατασχέσεων σε σπίτια, κατασχέσεις οι οποίες αποφασίζονται από την καθεστωτική δικαιοσύνη. Από το 2001 μέχρι το 2008 οι αυτοκτονίες ήταν περισσότερες από 3500 στην Ελλάδα. Μιλάμε για έναν πόλεμο. Αυτές οι αυτοκτονίες αφορούν ως επί το πλείστον κατεστραμμένους οικονομικά ανθρώπους που πετάχτηκαν στο δρόμο λόγω κατασχέσεων σπιτιών και περιουσιακών στοιχείων. Αυτή η συνθήκη οξύνεται και σε αυτή τη συνθήκη συμβάλλετε εσείς. Και αν για τις τράπεζες ισχύει αυτό που λέμε κατά κοινή ομολογία ότι βάζουνε τη θηλιά στο λαιμό των ανθρώπων, η δικαιοσύνη σας είναι αυτή που κλωτσάει το σκαμνί κάτω από τα πόδια τους. Αυτό είναι κατά εσάς «ανδρισμός»; Αυτό είναι παλικαριά;
 Αυτό είναι μια μικρή παρένθεση σε σχέση με αυτά που ειπώθηκαν πριν. Εγώ θέλω να μιλήσω για το τι πραγματικά είναι έγκλημα. Πώς οργανώνεται μια μαζική δολοφονία από ανθρώπους που είναι «παλικάρια». Που κάθονται στην κορυφή της εξουσίας, της οικονομικής και πολιτικής, έχουν στρατούς να τους φυλάνε, έχουν πανίσχυρα σώματα ασφαλείας να τους φυλάνε και αποφασίζουν για το πώς θα θανατώσουν μαζικά ανθρώπους, προκειμένου να αντιμετωπίσει το σύστημά τους τις διάφορες κρίσεις του. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα σε σχέση με αυτήν την «παλικαρίσια» πολιτική κατεύθυνση την είχε δώσει ο πρώην υπουργός εθνικής άμυνας των ΗΠΑ, ο υπουργός Ρόμπερτ Μακναμάρα το 1979, τότε που ήταν πρόεδρος της παγκόσμιας τράπεζας. Στη λέσχη των 7 πλουσιότερων χωρών στη Ρώμη αυτά τα «παλικάρια» συζητούσαν για το πώς θα εξέλθουν από την κρίση η οποία τότε βρισκότανε σε κορύφωση. Ο άνθρωπος αυτός που ήταν υπουργός άμυνας των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ είχε πει το εξής: «Υπάρχουν μόνο δύο τρόποι για να αποτρέψουμε τη δημιουργία ενός  κόσμου 10 δις ανθρώπων. Είτε πρέπει να μειωθεί ο ρυθμός των γεννήσεων είτε να αυξηθεί ο αριθμός των θανάτων. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Υπάρχουν βέβαια πολλοί τρόποι για την αύξηση του αριθμού των θανάτων. Στη θερμοπυρηνική εποχή που ζούμε, ένας πόλεμος μπορεί να επιλύσει άμεσα και αποτελεσματικά το θέμα. Οι αρρώστιες και η πείνα επίσης αποτελούν αρχαίες πρακτικές ελέγχου του μεγέθους του πληθυσμού. Για να το πούμε απλά. Η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού είναι η μεγαλύτερη απειλή για τα οικονομικά και κοινωνικά πλεονεκτήματα του αναπτυγμένου κόσμου.»
 Να το πούμε πιο απλά για να το καταλάβει και ο καθένας: ο «αναπτυγμένος κόσμος» είναι ο κόσμος που συμφέρει μια μειοψηφία ανθρώπων, αυτούς που απαρτίζουν την οικονομική και την πολιτική ελίτ. Και όταν μιλάμε για «αντιμετώπιση ενός μεγάλου πληθυσμού 10 δις» που έβλεπε ο Μακναμάρα εκείνη την εποχή να απειλεί τον «αναπτυγμένο κόσμο», μιλάμε για την αντιμετώπιση των φτωχών. Όχι γενικώς του κόσμου. Και εκεί είναι που πρέπει να δούμε ποιανού η ζωή έχει αξία σήμερα. Ποιανού ανθρώπου αξίζει η ζωή και ποιανού δεν αξίζει. Αυτούς όλους τους υπηρετεί αυτό το σύστημα, τους υπηρετεί και η δικαιοσύνη και η αστυνομία. Αυτό το σύστημα είναι ένα σάπιο σύστημα, είναι ένα εγκληματικό σύστημα.
 Ο μηχανισμός της οικονομίας της αγοράς από τότε που έγινε ο μοναδικός ρυθμιστής για τις τύχες των ανθρώπων και του φυσικού περιβάλλοντος, οδήγησε αναπόφευκτα στην κατάλυση της κοινωνίας. Αυτό που έχουμε σήμερα δεν είναι κοινωνία. Αυτό που έχουμε σήμερα είναι το κουφάρι της κοινωνίας. Αυτή η κατάλυση βασίστηκε κατά αρχήν στο ότι το ίδιο το σύστημα του καπιταλισμού και της οικονομίας της αγοράς μπήκε σε μια διαδικασία εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης του ανθρώπου. Οι άνθρωποι δουλεύουν για το κέρδος και μόνο γι’ αυτό. Δεν υπάρχει κανένας άλλος λόγος ο καθένας να δουλέψει. Κάποιοι βέβαια, δουλεύουν υπηρετώντας το σύστημα. Οι αστυνομικοί υπηρετούν το σύστημα για το κέρδος. Οι δικαστές υπηρετούν το σύστημα για το κέρδος. Αδιαφορούν αν η δουλειά τους μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο ανθρώπων. Αδιαφορεί ένας δικαστικός υπάλληλος που κάνει μια έξωση, αν αυτός στον οποίο κάνει την έξωση πάει μετά να αυτοκτονήσει. Δεν υπάρχει στα χαρτιά του. Δεν το αφορά. Τον αφορά η υπηρεσία του προς τις τράπεζες. Οι άνθρωποι σήμερα έχουν εκμηδενιστεί ως αποτέλεσμα της κατάλυσης της κοινωνίας. Ως αποτέλεσμα της κοινωνικής αποσάθρωσης. Δεν έχει αξία  η ανθρώπινη ζωή. Μόνο το κέρδος υπάρχει ως αξία. Όλα τα άλλα είναι υποκρισίες.
 Αυτή τη στιγμή έχουμε μια κοινωνία σε πλήρη διάλυση. Δυόμιση αιώνες καπιταλισμού, με μια γραμμική εξέλιξη θα έλεγα που αποτελείται από εξάρσεις και υφέσεις, αυτή η συνθήκη προωθείται συνεχώς. Σήμερα έχουμε την πιο  προχωρημένη κοινωνική σήψη. Αποτέλεσμα αυτής της σήψης είναι το κοινωνικό φαινόμενο φτωχοί να στρέφονται ενάντια σε φτωχούς. Αυτό είναι επιδίωξη της ίδιας της εξουσίας. Έχουμε ανθρώπους που πεθαίνουν από πείνα και από αρρώστιες. Έχουμε ανθρώπους που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές τους δυσκολίες και αυτοκτονούν. Έχουμε μαζικά νεκρούς από εργατικά ατυχήματα. Έχουμε νεκρούς από αρρώστιες που μπορεί το σύστημα να τις αντιμετωπίσει, αλλά οι ίδιοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να το κάνουν. Έχουμε την καταστροφή του πλανήτη. Αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη δεν μπορεί να καλλιεργηθεί από την καπιταλιστική υπερεκμετάλλευση της γης. Έχουμε μια σήψη κοινωνική. Αυτή η σήψη εντείνεται εν μέσω της κρίσης, θα κορυφωθεί στο άμεσο μέλλον και σε αυτήν την κατεύθυνση οδηγεί το σύστημα που εσείς υπηρετείτε. Είσαστε συνένοχοι για αυτή τη συνθήκη και αυτό δεν μπορεί να το παραβλέψει κανένας.
 Το σύστημα αυτό δημιουργήθηκε πατώντας πάνω σε κοινωνίες. Δεν είναι κοινωνία αυτή που διαμόρφωσε αυτό το σύστημα. Είναι η διάλυσή της. Το είπα και πριν. Ένα ιστορικό γεγονός χαρακτηριστικό του τρόπου εδραίωσης του καπιταλισμού και χαρακτηριστική μέθοδος της πρωταρχικής συσσώρευσης, είναι οι περιφράξεις των γαιών στην Αγγλία τον 17ο και 18ο αιώνα. Αυτό ήταν η καταστροφή της προκαπιταλιστικής οικονομικής και κοινωνικής βάσης. Ήταν η καταστροφή της συλλογικότητας, της κοινωνικής αλληλεγγύης και της κοινοτικής χρησιμοποίησης της γης. Της χρησιμοποίησης της γης που δεν γινόταν για το κέρδος. Το κέρδος υπάρχει μόνο στον καπιταλισμό.
  Οι άνθρωποι έχουν μάθει να αντιλαμβάνονται με τον τρόπο που αντιλαμβάνονται τη ζωή και τον κόσμο, επειδή ακριβώς δεν ξέρουν αν υπήρξαν άλλα κοινωνικά συστήματα πριν. Οι άνθρωποι παλιότερα δεν δούλευαν για το κέρδος. Δούλευαν για την κοινωνική τους αναγνώριση. Δούλευαν γιατί ήθελαν να είναι ευυπόληπτα μέλη σε μια κοινωνία, η οποία δεν βασιζόταν στο κέρδος. Δούλευαν γιατί ήθελαν απλώς να ζουν. Δούλευαν γιατί ήθελαν απλώς να χαίρονται τη ζωή. Αυτό δεν υπάρχει σήμερα. Σήμερα υπάρχει μόνο το κέρδος και στο όνομα του κέρδους νομιμοποιούνται όλα τα εγκλήματα ακόμα και τα χειρότερα.
 Ο καπιταλισμός ξεκίνησε καταστρέφοντας κοινωνίες και θανατώνοντας ανθρώπους. Μαζικές εισροές ξεριζωμένων αγροτών και ανέργων το 17ο και το 18ο αιώνα στην Αγγλία δημιούργησε τις πρώτες στρατιές ανέργων, οι οποίοι όταν δεν κλείνονταν στις φυλακές, πέθαιναν από πείνα και από αρρώστιες, έπεφταν στην πορνεία, πέθαιναν από αλκοόλ. Και αυτό ήταν η διαμόρφωση του «ανεπτυγμένου κόσμου». Το πρώτο στάδιο του «ανεπτυγμένου κόσμου».
 Αυτήν την συνθήκη την ζούμε και σήμερα στις πολυεθνικές του «ανεπτυγμένου μας κόσμου» που απασχολούν για ένα κομμάτι ψωμί μέχρι και ανήλικα παιδιά στις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας, τα οποία πεθαίνουν από τις αρρώστιες για να μπορεί ο «αναπτυγμένος κόσμος» να έχει τα προϊόντα του και τα κέρδη του. Είναι η αναλογία ανάμεσα σε εκείνη την περίοδο και τη σημερινή. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Πάμε από το κακό στο χειρότερο. Ο άνθρωπος δουλεύει και πεθαίνει για να έχουνε κέρδη αυτοί που είναι στην κορυφή της κοινωνικής ιεραρχίας. Από εκεί και πέρα υπάρχει ένας μηχανισμός ασφαλείας που προστατεύει τους ισχυρούς και που χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσαν οι ελίτ να κάνουν τίποτα. Δεν θα μπορούσαν καν να σταθούν.
 Η ηθική κατάπτωση των κοινωνιών και η καταστροφή τους οφείλεται στο κέρδος. Η αξία της ανθρώπινης ζωής μετριέται με αυτά τα μέτρα και τα σταθμά. Με το κέρδος. Θα φέρω ένα άλλο παράδειγμα. Μπορεί να φαίνεται ακραίο αλλά εγώ πιστεύω ότι είναι ένα δείγμα της συνθήκης και της εποχής που έρχεται. Όλοι θυμόμαστε το τσουνάμι στη νοτιοανατολική Ασία, έτσι; Είχε πληγεί τότε το Πουκέ. Και όλος ο κόσμος έκλαιγε για τους θανάτους στο Πουκέ. Εκεί υπήρχε η μεγαλύτερη βιομηχανία σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων η οποία δεν σταμάτησε  με το τσουνάμι. Μάλλον εκτινάχτηκε με αυτό. 230.000 ιστοσελίδες υπήρχαν την ίδια ώρα που πνιγόταν το Πουκέ και οι κάτοικοί του. Χιλιάδες σελίδες με παιδική πορνογραφία, με παιδιά τα οποία βιάζονταν και τα προωθούσαν στην αγορά μέσω διαδικτύου για να δουν οι ενδιαφερόμενοι τουρίστες τα «προϊόντα» που πουλούσαν στην περιοχή. Και την ίδια περίοδο ανθούσε η παγκόσμια εκστρατεία «ανθρωπισμού» για τους πληγέντες από το τσουνάμι. Μισό λεπτό. Μισό λεπτό. Είναι η αξία της ανθρώπινης ζωής.
Πρόεδρος:Θα έχετε, ακούστε με κυρία
Ρούπα: Αυτή τη συνθήκη.. όχι, να ολοκληρώσω.
Πρόεδρος: ναι θα ολοκληρώσετε αλλά
Ρούπα: Αυτή τη συνθήκη..
Πρόεδρος:Θα ολοκληρώσετε μετά. Ακούστε και λιγάκι κυρία.. Ακούστε δεν θα σας διακόψω. Θα έχετε το χρόνο να τα πείτε όλα. Αλλά αυτή τη στιγμή έχετε πάρει το λόγο για να σχολιάσετε μια κατάθεση μαρτυρική, τώρα αν θέλετε να πείτε εσείς για
Ρούπα:Έχω πάρει το λόγο για να μιλήσω για την πολιτική απόφαση μιας ενέργειας.
Πρόεδρος: Όχι, όχι, δεν έχετε κανένα λόγο να μας πείτε πως εξελίχθηκε η ιδιοκτησία στην Αγγλία, ούτε τι έγινε με το τσουνάμι στο Πουκέ. Έτσι;
Ρούπα:Για εμένα είναι αλληλένδετα. Για εμένα είναι αλληλένδετα.
Πρόεδρος:Αυτά γράψτε ένα άρθρο και δημοσιεύστε το.
Ρούπα: Για μένα υπάρχει μια ενότητα ανάμεσα στο έγκλημα που ξεκινάει από κει και που φτάνει μέχρι σήμερα. 
Πρόεδρος: Ακούστε να σας πω κυρία, δεν είσαστε τώρα σε κανένα αμφιθέατρο
Ρούπα: Να πω κάτι; Ενοχλεί, το ξέρω…
Πρόεδρος:Δεν ενοχλεί καθόλου.
Ρούπα:Αλλά μισό λεπτό, αναφέρομαι σε αυτά τα γεγονότα και στα ανήλικα παιδιά γιατί εκτός των άλλων έχω και παιδί, έτσι; Και επειδή κάποιοι αναρωτιούνται γιατί επιλέγω να στηρίζω την ένοπλη επαναστατική βία, λέω το εξής: Ο Επαναστατικός Αγώνας απλώς επέστρεψε στο σύστημα ένα πολύ μικρό ποσοστό βίας σε σχέση με αυτό που το ίδιο το σύστημα επιβάλλει πάνω στην κοινωνία. Και αυτό το ποσοστό είναι απειροελάχιστο απέναντι στο ποσοστό της βίας που η ίδια η κοινωνία όταν θα εξεγερθεί και θα επαναστατήσει, θα σας επιστρέψει.
Πρόεδρος: εντάξει, ολοκληρώστε
Ρούπα: Μισό λεπτό. Το Πουκέ θα έρθει στην Ελλάδα. Αυτό θέλω να πω εν κατακλείδι. Η κρίση και η επιδείνωση της οικονομικής και κοινωνικής συνθήκης που ζούμε, ο εξευτελισμός της ανθρώπινης υπόστασης και της ανθρώπινης ζωής θα δημιουργήσει συνθήκες όπου τα δικά μας τα ανήλικα θα χρησιμοποιούνται για σεξουαλικούς λόγους, θα δουλεύουν στα εργοστάσια των πολυεθνικών που θα έρθουν εδώ να αγοράσουν όλη τη χώρα. Αυτή θα είναι η εξέλιξή μας και αυτή η εξέλιξη δεν θα ανατραπεί με κανέναν άλλον τρόπο παρά μόνο με την επανάσταση. Αυτή είναι η άποψή μας. Και η άποψή μας ως   Επαναστατικός Αγώνας είναι ότι δεν υπάρχει καμία δυνατότητα εξόδου από την κρίση εκτός από την επανάσταση. Γιατί αυτές τις άθλιες συνθήκες δρομολογεί η εξουσία για να βγει το σύστημα από την κρίση και αυτή είναι η εξουσία που εσείς υπηρετείτε.
  Όταν μιλάμε για ανθρώπινη ζωή και ανθρώπινη αξιοπρέπεια, να λαμβάνουμε υπόψη μας υπό ποιες συνθήκες ζούνε σήμερα όλοι οι άνθρωποι. Γιατί ούτε αξιοπρέπεια υπάρχει για τους ανθρώπους που εκμεταλλεύεται το σύστημα, ούτε καν για τα ίδια τα παιδιά. Και όταν μιλάμε για «ανδρισμό», και όταν μιλάμε για παλικαρίσια στάση, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι αυτοί που επιβάλλουν όλα αυτά τα μέτρα, είναι οι πλέον δειλοί οι οποίοι χωρίς τους μηχανισμούς που τους στηρίζουν δεν υπάρχει περίπτωση να παραδεχτούν κανένα λάθος τους. Εάν υπήρχε τέτοια περίπτωση, αν ήταν όντως παλικάρια και λέγανε ότι, ναι, φταίμε για τη δυστυχία αυτών και αυτών των ανθρώπων, και σηκώνονταν να φύγουν, δεν θα υπήρχε καμία αναγκαιότητα να ασκηθεί βία εναντίον τους. Υπάρχει περίπτωση να γίνει αυτό; Δεν υπάρχει καμία περίπτωση. Για αυτό είναι υποχρεωμένος ο κόσμος, είναι υποχρεωμένος ο λαός, να εξεγερθεί και να επαναστατήσει, να πάρει τα όπλα για να τους ανατρέψει. Γιατί αλλιώς δεν έχουμε μέλλον σαν κοινωνία. Εμείς, αυτό λέμε. Όποιος βλέπει μέλλον μέσα σε αυτές τις συνθήκες σήμερα, εγώ πιστεύω ότι είναι απλώς με το μέρος του καθεστώτος, γιατί όλοι έχουμε αντιληφθεί τι γίνεται. Δεν είναι αυτά εικασίες ή πράγματα τα οποία πρέπει να έχει διαβάσει πολύ κάποιος για να τα δει. Βλέπουμε που πάει ο κόσμος μας και πιστεύω ότι η μη ανατροπή του συστήματος σημαίνει απλώς την αποδοχή μιας συνθήκης η οποία είναι σάπια μέχρι το μεδούλι. Το δίλημμα δηλαδή, είναι το εξής: Ή  ανατρέπεις το σύστημα ή καταστρέφεσαι. Η σύνθλιψη των ανθρώπων είναι δεδομένη.
  Μιλάμε για μαζικό έγκλημα. Το μαζικό έγκλημα αυτό που εξήγησε ο Μακναμάρα πώς γίνεται. Με τους εξής τρόπους: Ή θα τους αφήσεις να πεθάνουν από την πείνα ή θα τους σκοτώσεις με έναν πόλεμο. Από εκεί και πέρα υπάρχουν και διάφορες άλλες επιμέρους μέθοδοι. Υπάρχει η δουλειά και τα εργατικά ατυχήματα. Υπάρχουν οι αυτοκτονίες. Υπάρχουν οι αυτόχειρες που τους βάζει η τράπεζα τη θηλιά στο λαιμό και η δικαιοσύνη σας κλωτσάει το σκαμνί κάτω από τα πόδια τους.
  Λοιπόν, σχετικά με τα εργατικά ατυχήματα. Κάθε τρεις μέρες στην Ελλάδα ένας εργαζόμενος χάνει τη ζωή του. Τι είναι αυτό; Δεν είναι πόλεμος; Στην Ευρωπαϊκή Ένωση κάθε 3,5 λεπτά, ένας εργαζόμενος χάνει τη ζωή του. Αυτό δεν είναι πόλεμος; Πάνω από 2 εκατομμύρια εργαζόμενοι το χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν. Αν αυτό δεν είναι πόλεμος τότε τι είναι; 270 εκατομμύρια υφίστανται εργατικά ατυχήματα Αυτά τα στοιχεία είναι από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, έτσι; Και πρόκειται μάλιστα, για μια συντηρητική εκτίμηση, αφού δεν βγαίνουν όλα τα στοιχεία στη δημοσιότητα. Δεν αποκαλύπτονται όλα στην πραγματική τους διάσταση. Και περισσότεροι από 160.000 άνθρωποι στην ΕΕ πεθαίνουν από ασθένειες που σχετίζονται με την εργασία. Σε όλα αυτά μη νομίζουμε ότι συμπεριλαμβάνονται τα ανήλικα της ανατολικής Ασίας, έτσι; Και εννοείται ότι δεν υπάρχει καμία εκτίμηση γι’ αυτούς που θα πεθάνουν σε μια Ελλάδα που θα έχει καταλυθεί και θα έχει κυριευθεί πλήρως από μια χούφτα πολυεθνικών σε λίγους μήνες και από τις οποίες πλέον θα πληρώνεστε άμεσα και εσείς. Άμεσα θα πληρώνεστε από μια Goldman Sachs, για παράδειγμα. Τώρα μεσολαβεί ένας κρατικός μηχανισμός. Σε λίγο και αυτός ακόμα θα είναι πλήρως αφομοιωμένος από τις πολυεθνικές. Θα είναι στα χέρια των δανειστών μας. Γιατί σε αυτούς χρωστάμε. Σε αυτούς χρωστάτε. Όλοι χρωστάμε και χρωστάμε τη ζωή μας. Δεν χρωστάμε μόνο χρήματα. Σε λίγους μήνες, σε λίγα χρόνια ίσως, η  Goldman Sachs θα είναι το αποκλειστικό αφεντικό σας. Μια εταιρεία θυγατρική μιας συγκεκριμένης τράπεζας η οποία θα αναλάβει τον τομέα της «δικαιοσύνης».
 Θέλετε να πούμε πώς οργανώνεται μια μαζική δολοφονία; Ας φανταστούμε ένα από τα λεγόμενα heads funds -τα γνωστά και ως κερδοσκοπικά κεφάλαια-, το οποίο επενδύει στο ελληνικό χρέος. Αγοράζει ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Και δεν αποδίδει αυτή η επένδυση. Στρέφεται στην αγορά των τροφίμων όπως έγινε το 2008. Μια μαζική δολοφονία ανθρώπων, έτσι όπως την είχε πει ο κύριος Μακναμάρα έγινε το 2008. Κερδοσκοπικά κεφάλαια και τράπεζες, όλοι οι «αξιότιμοι» επενδυτές των χρηματιστηρίων, αγόραζαν μαζικά τρόφιμα και μετοχές των τροφίμων, τις ανέβαζαν στα ύψη, διπλασιάζοντας ή ακόμα και τριπλασιάζοντας τις τιμές. Στη Σομαλία οι τιμές σε ορισμένα τρόφιμα ανέβηκαν ως 375%. Έγιναν κοινωνικές εκρήξεις σε πάνω από 30 χώρες. Υπήρξαν νεκροί. Υπήρξαν νεκροί από την πείνα και από τις σφαίρες των μπάτσων. Η κερδοσκοπία στις τιμές των τροφίμων βοηθάει ώστε να επιλυθεί το πρόβλημα του υπερπληθυσμού. Το 1/3 του πληθυσμού της γης, 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι, πεθαίνουν από την πείνα. Δεν μας απασχολεί αυτό. Είναι στατιστικά στοιχεία έτσι; Εννοείται. Μας απασχολεί μόνο το ζήτημά μας εδώ πέρα. Ποιον έχουμε τραυματισμένο και με αυτό να ασχοληθούμε. Αυτά δεν μας απασχολούν. Είναι έξω από τη σφαίρα αυτής της δίκης.
 Εν κατακλείδι και για να μην επεκταθώ περισσότερο, πιστεύω ότι ένα εγκληματικό σύστημα όπως αυτό το συγκεκριμένο το οποίο βασίζεται σε μαζικές δολοφονίες ανθρώπων, βασίζεται στο έγκλημα, βασίζεται στη διαφθορά, βασίζεται στη σήψη και την παρακμή της ανθρώπινης κοινωνίας και του ανθρώπου, βασίζεται στην αναξιοπρέπεια, βασίζεται στην έλλειψη παλικαριάς, και βασίζεται στη δειλία, μπορεί να ανατραπεί και μπορεί να αλλάξει μόνο με την επανάσταση. Και όσον αφορά στο ποιος είναι πραγματικά ουμανιστής, δυο λόγια είχε πει ο Μαρξ: «Ο πραγματικός ουμανισμός, η αγάπη των ανθρώπων, προϋποθέτει το μίσος για τους εχθρούς της ανθρωπότητας».

Ο ΑΣΤΑΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ


Το βράδυ στις 27 Ιανουαρίου στο δρόμο Αστακού - Μύτικα ανατράπηκε φορτηγό μεσαίου μεγέθους με στοιβαγμένους 50 μετανάστες Αφγανικής στην πλειονότητά τους καταγωγής. Από την ανατροπή 5 μετανάστες σκοτώθηκαν στο σημείο του ατυχήματος και ένας ακόμη κατέληξε στο νοσοκομείο της Πάτρας μια ημέρα αργότερα. Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία των κοντινών πόλεων ενώ οι υπόλοιποι 31 μετανάστες κρατήθηκαν για 3 ημέρες στην αστυνομική διεύθυνση Ακαρνανίας από όπου και ξεκίνησε η διαδικασία απέλασής τους.
Ο Αστακός και τα δυτικά παράλια της Αιτωλοακαρνανίας αποτελούν πλέον το νέο σημείο διαφυγής  μεταναστών προς τις χώρες της Ευρώπης. Η κατάσταση, που δημιουργείται σε αυτή τη γεωγραφική  περιοχή αρχίζει και θυμίζει αυτήν που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στην Πάτρα και στην Ηγουμενίτσα. Δηλαδή συνεχιζόμενη κρατική καταστολή κατά των μεταναστών σε αυτές τις περιοχές, κάψιμο των καταυλισμών τους, διάχυτο ρατσισμό οργανωμένο και κατευθυνόμενο από τους τοπικούς πολιτικούς εκπροσώπους. Ο Αστακός και τα δυτικά παράλια της Αιτ/νίας αποτελούν το νέο αιματοβαμμένο σύνορο. Εξαθλιωμένοι πρόσφυγες και μετανάστες αναζητώντας μια πιο αξιοπρεπή ζωή, πληρώνουν υπέρογκα ποσά σε λαθρέμπορους  για να διασφαλίσουν τη μεταφορά τους στις χώρες της δύσης, με κόστος πολλές φορές την ίδια τους τη ζωή.(1500 ήταν οι θάνατοι μεταναστών στη μεσόγειο το 2011) Στην προσπάθεια τους να διασχίσουν τα σύνορα έρχονται αντιμέτωποι με συνοριοφύλακες, λιμενόμπατσους, αστυνομική βία και την πιθανότητα φυλάκισης και απέλασης.
Σε μια περίοδο έντονης κοινωνικής αναταραχής όπου πολιτική και οικονομική εξουσία εξαπολύουν μια δριμεία επίθεση επιδιώκοντας μια από τις πιο βίαιες  αναδιαρθρώσεις των κοινωνικών ισορροπιών στον ελλαδικό χώρο, οι μετανάστες βρίσκονται και αυτοί με τη σειρά τους στη δίνη μιας οργανωμένης επίθεσης τόσο από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους όσο και από οργανωμένους ή μη ακροδεξιούς. Το ελληνικό κράτος σκληραίνει τη στάση του απέναντι τους ψηφίζοντας αντιμεταναστευτικούς νόμους, ενισχύοντας τα σύνορα του με το στρατό της frontex, ορθώνοντας το φράχτη στον Έβρο. Αλλά και στο εσωτερικό της χώρας οι μετανάστες που προσπαθούν να επιβιώσουν δουλεύοντας ως μικροπωλητές έρχονται αντιμέτωποι με συνεχείς ελέγχους, εξευτελισμούς, κυνηγητό. Και φυσικά αποτελούν αυτό το κομμάτι που μπορεί να λειτουργήσει ως αποδιοπομπαίος τράγος από κράτος, μμε και ακροδεξιούς για τη κατάντια της χώρας.       
Το σημαντικότερο για εμάς σε μια περίοδο που ο καθένας νιώθει όλο και πιο έντονα την εξαθλίωση στο πετσί του είναι να ρίξουμε δίχτυα αλληλεγγύης σε κάθε καταπιεσμένο σπάζοντας τους πλαστούς διαχωρισμούς ντόπιων και ξένων.  Αυτό που πρέπει να αντιληφθούμε είναι ότι η εξουσία θέλει τους από κάτω κατακερματισμένους δημιουργώντας όρους αλληλοεξόντωσης  και εγκαθιδρύοντας τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Το θέμα του αστακού δεν είναι ούτε απλό ούτε μας αφήνει αδιάφορους, αντιθέτως μας αφορά όλους. 
AΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Συσπείρωση για την Κοινωνική Απελευθέρωση (Αγρίνιο)

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ



ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 7ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ 5 ΜΑΡΤΗ 2012

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΜΑΡΤΗ -9πμ- ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ


Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

φόλα στα κομματόσκυλα του ΠΑΣΟΚ και τα παρακρατικά τσιράκια του που ξεκολάνε αφίσες


το μεσημερι της δευτερας 27-2-12, συντροφοι και συντροφισες εκαναν αφισοκολληση σχετικα με τα τελευταια γεγονοτα καταστολης στο αγρινιο. (η αφισα ειναι εδωhttp://leguilotine.blogspot.com/2012/02/blog-post_28.html και εδω http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1381959
γυρω στις 2 τη νυχτα αυτοκινητο με 4 παρακρατικους μπραβους του μωραιτη, με φουλ φεης και κρατωντας σπατουλες και αλλες λεπιδες, επιδοθηκε στο σκισιμο  των αφισων σε ολο το κεντρο του αγρινιου. 
μετα την επιθεση στα γραφεια του, σε ανακοινωση του ο υπουργος, μιλησε για "μονιμους κουκουλοφορους", "αλητες της κουκουλας" και αλλα παρομοια. εδω βλεπουμε ομως πως μαλλον το αντιθετο συμβαινει. δηλ αυτοι που λειτουργουν νυχτα και με κουκουλες ειναι το σιναφι του και τα τσιρακια τους. 
οσο για την εκτιμιση του οτι θα συνεχισει να περπαταει αναμεσα σους συμπολιτες του στους δρομους του αγρινιου,  επρεπε να ακουσει τι μας ελεγε ο κοσμος οταν κολαγαμε την αφισα. 
μαλλον ειναι λιγο δυσκολα τα πραγματα για σας στο αγρινιο κυριε μωραιτη, για αυτο καλα θα κανεται να συνεχισεται να κυκλοφορατε και να δρατε νυχτα και με κουκουλες και οπλα, αν και παλι μπορει να ανταμωθουμε... 

οι μπραβοι του που απειλησαν κοσμο που διαμαρτηρηθηκε για το σκισιμο των αφισων - να προσεχουν. την επομενη φορα θα τους περιμενουμε...

φόλα στα κομματόσκυλα του ΠΑΣΟΚ και τα παρακρατικά τσιράκια τους 

ΠΡΟΣΟΧΗ ΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΑΦΙΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ / ΑΓΡΙΝΙΟ




ΠΡΟΣΟΧΗ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Το συγκεκριμένο κυνοβουλευτικό απόβρασμα (Θ. Μωραΐτης, ετών 43) αποτελεί κομματική απόσταξη του πιο διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος.

Ανοίγοντας -με μνημόνια, ξένους επικυρίαρχους, καταστολή- το δρόμο, για την καταλήστευση και λεηλασία της κοινωνίας (έτσι όπως αυτή μεταφράζεται στις… εκατοντάδες αυτοκτονίες, τους χιλιάδες άστεγους και τα εκατομμύρια των ανθρώπων που βλέπουν τη ζωή τους να καταστρέφεται σταδιακά και διαρκώς προς όφελος των ντόπιων και ξένων αφεντικών), συμμετέχει στην πολιτική επιλογή φίμωσης και ακραίας καταστολής της αντίστασης, εγκαινιάζοντας το νέο ολοκληρωτικό καθεστώς τρόμου που μας επιφυλάσσουν.

Ο ίδιος αχυράνθρωπος, ενθάρρυνε και δρομολόγησε στοχευμένες πολιτικές διώξεις εναντίων αγωνιστών και στην χωρίς προηγούμενο όξυνση της καταστολής στην πόλη του Αγρινίου. Με αστυνομικές εφόδους σε σπίτια συντρόφων, στρατιωτικοποιημένα σώματα της αστυνομίας σε κάθε γωνιά της πόλης και δεκάδες εκφοβιστικές προσαγωγές στο σωρό.

Σε πλήρη εναρμόνιση με τα αστυνομικά σενάρια και όλο το αλήτικο και διεφθαρμένο πολιτικό κατεστημένο της πόλης είναι και οι πληρωμένες πένες των καθικιών δημοσιοκάφρων. Στο ρόλο των κουκουλοφόρων χαφιέδων της κατοχής ενορχηστρώνουν την κατασταλτική αντεπίθεση. Μιλούν για ανύπαρκτο ¨ένταλμα σύλληψης σε βάρος 26χρονου που αναζητείται από την αστυνομία¨ και αργότερα για την ανύπαρκτη σύλληψή του. Προαναγγέλλουν και άλλες διώξεις ενώ ταυτόχρονα φωτογραφίζουν -στα πρότυπα των αθηναϊκών τηλε-δικείων- άτομα γνωστά στους μηχανισμούς και στην κοινωνία του Αγρινίου, από τη μακρόχρονη συνεισφορά τους στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες και το αναρχικό-αντιεξουσιαστικό κίνημα.. Προφανώς, οι ίδιοι είναι γνώστες των στοχευμένων πολιτικών διώξεων που ¨μαγειρεύονται¨ σε βάρος συντρόφων.

Αλληλεγγύη σε όσους αγωνίζονται ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο

Αλληλεγγύη σε όσους εξεγείρονται ενάντια στη χούντα και διώκονται από τα τομάρια του καθεστώτος και τους λακέδες του

                                                                        
Αναρχική συλλογικότητα της εφημερίδας ¨ΓΚΙΛΟΤΙΝΑ¨

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης


Δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης του Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη ενόψει του στρατοδικείου στις 29/2/2012

Δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης :

<<Όταν ακούω ότι για να πετύχει κάτι είναι απαραίτητη η συμμετοχή μου σκέφτομαι το στιφάδο>>       (Ο λαγός)

   Είμαι εχθρός του ελληνικού έθνους και κάθε έθνους. Διότι πρόκειται για πολεμικούς μηχανισμούς κοινωνικής αποσύνθεσης και υποδούλωσης. Η εθνική συνείδηση είναι το προκάλυμμα της αφομοίωσης στον αστικό ολοκληρωτισμό, της αφομοίωσης στον ιδιωτικό ωφελιμισμό, στην εκμετάλλευση και στην συσσώρευση, στην δικτατορία του νόμου· είναι η φοβική και μισάνθρωπη κέλευση της υποταγής στο κράτος. Κεφαλαιούχοι, πολιτικάντηδες, λόγιοι βρικόλακες και μισθοφόροι συναποτελούν τον πυρήνα του έθνους εξαπαρχής του. Εκατόν ενενήντα χρόνια εξαπάτησης, καταπίεσης, αποικειοποίησης και μητροπολιτικού εγκλεισμού, η ιστορία του έθνους μέσα στα σύνορα του ελληνικού κράτους. Εκατόν ενενήντα χρόνια πολεμικής συστράτευσης με τις μεγάλες δυνάμεις του κεφαλαίου, η θέση του ελληνικού έθνους στην εξέλιξη της διακρατικής κυριαρχίας.
   Σήμερα, ο γενικός εξανδραποδισμός των εκμεταλλευόμεων για χάρη των ντόπιων αφεντικών και των διεθνικών διευθυντηρίων πραγματώνεται υπό την σημαία της εθνικής σωτηρίας. Με την σημαία του έθνους οπλίζονται τα καθάρματα, κρατικοί άρχοντες, καθεστωτικοί κονδυλοφόροι και φασιστικές συμμορίες, που οργανώνουν την εκκαθάριση των πιο αδύναμων κομματιών του κυριαρχούμενου κόσμου.
   Το ελληνικό κράτος και η εθνική συνείδηση, συνείδηση υποτελούς ομοιογενοποίησης, συγκροτήθηκαν μέσα από εμφύλιους πολέμους, καταστολή, ταξικό έλεγχο. Η στρατιωτική κυριαρχία θεμελιώνει το έθνος. Το φάντασμα της στρατοκρατίας φυλάει την δημοκρατία των αφεντικών. Τα όπλα του έθνους βγαίνουν στο προσκήνιο για να υπερασπιστούν το καθεστώς ή για να προσαυξήσουν τα κατεχόμενα φέουδά του.
   Ο ελληνικός στρατός αποτελεί δραστήριο όργανο του ΝΑΤΟ και των λεηλατικών εκστρατειών του. Στα σύνορα του ευρωπαϊκού κάτεργου δολοφονεί τους κατατρεγμένους οι οποίοι έχουν ξεριζωθεί από τις βόμβες και τον λιμό που σπέρνει η πλανητική δημοκρατία του κεφάλαιου. Στην Πίνδο και στον Έβρο η ελληνική σημαία έχει ποτιστεί με το αίμα των απόκληρων. Μέσα στην μητροπολιτική φυλακή, τώρα που οξύνεται η ταξική αντεπίθεση και δυναμώνουν τα εγχειρήματα  κοινωνικής αυτοοργάνωσης ενάντια στην κρατική τυραννία, ο εθνικός στρατός προετοιμάζεται για την αντεπανάσταση.
   Το κράτος καλεί τους υπηκόους του να υπηρετήσουν την πολεμική μηχανή του. Η θητεία είναι ένας εκβιαστικός εγκλεισμός. Ο φαντάρος  στρατωνίζεται δια της βίας και εκπαιδεύεται να υποτάσσεται στην ιεραρχική πυραμίδα του τρόμου, να ανέχεται την βία της και να δολοφονεί ο ίδιος για λογαριασμό της. Ο στρατός αποτελεί το πρότυπο και το θεμέλιο του καταναγκασμού. Ιστορικά, ο αστικός κόσμος αναπτύχθηκε ως πολιτισμός των στρατοπέδων. Τα κάτεργα, τα σχολεία, οι φυλακές αναπαράγουν την οργάνωση του στρατοπέδου και ο εθνικός στρατός υπάρχει για την έσχατη υπεράσπιση της εκμεταλλευτικής τάξης.
   Σ’ ετούτο τον επί αιώνες δυναστευόμενο κόσμο έχω πάρει θέση στον πόλεμο για την κοινωνική απελευθέρωση από το κράτος και το κεφάλαιο. Είμαι στρατευμένος στην κοινή πάλη για την ανατροπή της λεηλασίας του ανθρώπινου και του φυσικού πλούτου, για την ανάπτυξη της αντιθεσμικής κοινωνικής αυτοοργάνωσης, για την εξάλειψη όλων των συνόρων και των παρτίδων. Θα παραμείνω στις γραμμές του εξεγερσιακού αγώνα εως ότου αποσυντεθούν όλα τα έθνη, εως ότου διαλυθούν οι στρατιές των τυράννων, με την επαναστατική προέλαση του παγκόσμιου προλεταριάτου.

<<Εθελότυφλοι υπηρέτες, σ’ εσάς πατάνε οι θεοί, σ’ εσάς και οι αφέντες>>

  Η φιλελεύθερη κατοχή έχει χώρο για ιδιοτροπίες. Θέλεις να μην υπηρετήσεις στην πρώτη γραμμή της καπιταλιστικής μηχανής; Ο νόμος πια επιτρέπει εναλλακτικά την εκδούλευση σε άλλους κρατικούς μηχανισμούς. Εναλλακτική θητεία, δηλαδή άμισθη εργασία για να εμφανίζεται το καθεστώς ως παροχέας κοινωφελούς έργου. Οι προνοιακές υπηρεσίες του κράτους, που τώρα παραδίδονται στους κερδοσκόπους επιχειρηματίες ή καταργούνται, ήταν επί έναν σχεδόν αιώνα αφενός ένα τεράστιο πεδίο υπερεκμετάλλευσης μέσω εργολαβιών και προνομιακών διευκολύνσεων προς τις ιδιωτικές εταιρείες και ταυτόχρονα η κύρια πηγή κομματικού ελέγχου και αφετέρου το χρυσωμένο χάπι της συγκεντρωτικής αντικοινωνικής διεύθυνσης.
   Ο εθελοντισμός παρέχει την πλέον ασυνείδητη στήριξη στους επιτήδειους που λυμαίνονται τις κάθε είδους κρατικές επενδύσεις και επιχορηγήσεις (τράπεζες, επιχειρήσεις καινοτομίας, εκπαιδευτικά, πολιτιστικά ή φιλανθρωπικά ιδρύματα, μ.κ.ο. κλπ.). Οι ανθρωπιστικές και οι περιβαλλοντικές παράτες των κρατικών αρχών, των εταιρειών και της εκκλησίας επιχειρούν να συγκαλύψουν την επίταση της θεσμικής ληστρικότητας.
   Ως αναρχικός έχω αρνηθεί προ καιρού να υπηρετήσω με οποιονδήποτε τρόπο τις μηχανές του κράτους. Η κοινωνική αλληλεγγύη αποκτά το διαυγέστερο και αρτιότερο νόημα της στην συνεχή εξέγερση ενάντια στην παγκόσμια διακρατική κυριαρχία. Ότι έργο μπορώ να προσφέρω ανήκει στις συλλογικές διεργασίες αυτονόμησης από τα κρατικά δεσμά. Ο κόσμος της αναρχίας είναι ήδη εδώ και δεν μας περισσεύει ούτε μια μέρα για τον λεβιάθαν.

<<Φυλακές, στρατός, ψυχιατρεία, να πια είναι η εξουσία>>          (παλαιό σύνθημα)

   Ο προσφιλέστερος τρόπος αποφυγής της στρατιωτικής θητείας είναι το λεγόμενο τρελόχαρτο. Η αποφυγή του εγκλεισμού στα πολεμικά κάτεργα έχει ως τίμημα την αναγνώριση του τεχνομυστικιστικού ολοκληρωτισμού του κράτους πάνω στις επιθυμίες, στις συνειδήσεις και στις κοινωνικές σχέσεις. Οι υπεκφυγές επιτρέπονται, αφού επιβεβαιώνουν το αυτιστικό υπόβαθρο της υποταγής στην εξουσία. Το θέατρο της σχιζοφρένειας ή της κατάθλιψης χαριεντίζεται με τον κατακερματισμό και την σήψη ενός κόσμου τυραννευόμενου από το κεφάλαιο και ουδετεροποιεί την γενοκτονία που τελείται στα ψυχιατρεία και με την χημική καταστολή παντού. Οι «ανίκανοι» προστρέχουν στους ιεροεξεταστές ενός κατεξοχήν μανιακού πολιτισμού, στους αυθέντες των ανθρωπιστικών επιστημών της αστικής κυριαρχίας. Για να επιστρέψουν ένας ένας στο ιδιωτικό λαγούμι τους, την ίδια στιγμή που η θεσμική κρεατομηχανή δουλεύει ασταμάτητα. Αυτές οι παραιτήσεις αθροίζονται σε μια τεράστεια σιωπή, σε μια εκτεταμένη απομόνωση ανατροφοδοτούμενη, σε μια συνθλιπτική ματαίωση της άρνησης στην στρατοκρατία· αποτελούν μια εσωτερικευμένη αντιεξέγερση.
   Ενάντια σε μια τέτοια κανονικότητα η αντίσταση οφείλει να μιλάει ανοιχτά και να αναλαμβάνει το κόστος της σύγκρουσης με το καθεστώς. Για να μην σαρωθούμε από την πολεμική μηχανή της κυριαρχίας συστρατευόμαστε πρωτοβουλιακά και αλληλέγγυα σε συγκεκριμένα πεδία ρήξης. Ο ατομικός γλιτωμός είναι μια επιτάχυνση στον γενικό εξανδραποδισμό. Το κάθε εξεγερσιακό ανάχωμα, ατομικό ή συλλογικό, είναι δύναμη στο συνολικό ανατρεπτικό μέτωπο.

<< Κι όταν έρθουν να σου πουν ότι εδώ δεν είναι τόπος και χρόνος για τέτοια πράγματα,
                            τράβηξε την φαλτσέτα και θέρισε >>                    (Κατερίνα Γώγου)

   Η ολική άρνησή μου να στρατευτώ είναι ένα σημείο του κινήματος ενάντια στον στρατό, ένα σημείο του κοινωνικού αντικρατικού αγώνα. Στα χαρακώματα του κοινού πολέμου απέναντι στην διακρατική κυριαρχία και στους στρατούς της αναμετράται ο κόσμος της ελευθερίας και της αλληλεγγύης με τον κόσμο της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης και της αλλοτρίωσης.
   Να σπείρουμε την ανυποταξία ενάντια στα κελεύσματα της εξουσίας.


Δημήτρης Χατζηβασιλειάδης   (ενόψει του στρατοδικείου στις 29/2/2012)

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΜΟΝΟΥΣ, ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟΥΣ. ΜΟΝΗ ΤΟΥΣ ΕΛΠΙΔΑ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ. ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΕΛΠΙΔΑ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!

ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΜΟΝΟΥΣ, ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟΥΣ.   

ΜΟΝΗ ΤΟΥΣ ΕΛΠΙΔΑ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ.   

ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΕΛΠΙΔΑ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ! 



Ενημέρωση από Αγρίνιο - συγκεντρωτικό δράσεων




Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012: 
Πραγματοποιείται κάλεσμα από τη συνέλευση της πλατείας με τη συμμετοχή 100 περίπου ατόμων. Εκεί σύντροφοι αναρτούν πανό με το σύνθημα ¨ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ (Α)¨ Γίνεται παρέμβαση με σπρέι σε καταστήματα τραπεζών και άλλων πολυεθνικών πέριξ της πλατείας ενώ λίγο αργότερα ομάδα 10 περίπου ατόμων επιτίθεται φραστικά και εκδιώκει από το σημείο 2 μηχανές της ομάδας αηΔΙ.ΑΣ.  Στη συνέχεια ακολουθεί πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012: ΠΑΜΕ, ΣΥΡΙΖΑ, εξωκοινοβουλευτική αριστερά, φορείς κ.α. καλούν συγκέντρωση στην πλατεία δημοκρατίας. Τελικά το ΠΑΜΕ (200 άτομα περίπου) πραγματοποιεί τη συγκέντρωση του εκτός πλατείας σε παρακείμενο πεζόδρομο, θέλοντας προφανώς να αποφύγει τη συνάντηση με ανθρώπους έξω από το κοπάδι.
Η συγκέντρωση των αριστερών και άλλων ανέντακτων ανθρώπων πραγματοποιείται κανονικά στην πλατεία αριθμώντας 100 περίπου άτομα, μεταξύ των οποίων και 15 σύντροφοι από τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο με το πανό που έγραφε: ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ (Α).
Μετά την ολοκλήρωση της πομπής του ΠΑΜΕ και το κάψιμο ομοιωμάτων (sic) των αρχηγών των κομμάτων του ¨μαύρου μετώπου¨ ολοκληρώθηκε η παρέμβαση τους στην πόλη και σειρά είχαν τα ουζερί. Ο συγκεντρωμένος κόσμος στην πλατεία είχε μειωθεί αλλά εξακολουθούσε να παραμένει εκεί το μεγαλύτερο κομμάτι των διαδηλωτών.
Τότε ομάδα 25 περίπου ατόμων χωρίς κουκούλες ή άλλο ¨εξοπλισμό¨ κατευθύνθηκε στα γραφεία του υφυπουργού Μωραΐτη και τα κατέστρεψε πετώντας έπιπλα και άλλα αντικείμενα από το παράθυρο στο δρόμο.
Η ομάδα αυτή των ατόμων στη συνέχεια ενώθηκε και με άλλους διαδηλωτές στην πλατεία και παρέμεινε εκεί για πάνω από μια ώρα φωνάζοντας συνθήματα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι μπάτσοι όταν έφτασαν αντίκρισαν μικρά παιδία (αλλά και μεγάλα) να χαριεντίζονται και να τραβούν φωτογραφίες, με τον κατεστραμμένο εξοπλισμό, τα πορτραίτα του υπουργού και την καρέκλα του.
Το σύνθημα ¨νάτος, νάτος ο πρωθυπουργός¨ δονούσε την ατμόσφαιρα…
Ύστερα όλοι μαζί οι συγκεντρωμένοι, περίπου 50+ άτομα, αποχώρισαν συντεταγμένα.

Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012: ομάδα 50 περίπου εξεγερμένων πραγματοποιεί επιθέσεις σε τράπεζες, ενεχυροδανειστήριο και τα γραφεία του ΛΑΟΣ στην πλατεία δημοκρατίας. Ενώ καίγεται και η ελληνική σημαία στο κέντρο της πλατείας. Κατά την αποχώρηση τους προξενούνται φθορές στο ταχυδρομείο της πόλης, αυτοκίνητα των ΕΛ.ΤΑ. και σε κατάστημα ρούχων που ανήκει σε γνωστό φασιστοειδές που επανειλημμένα έχει συνδράμει τις αστυνομικές αρχές με πληροφορίες και όχι μόνο. Η επίθεση, λίγο αργότερα, των αστυνομικών δυνάμεων απαντήθηκε με πέτρες και βόμβες μολότοφ ενώ οδοφράγματα στήθηκαν ως την περιοχή του δημοτικού πάρκου Αγρινίου (απόσταση περίπου 800m).


Το μένος ορισμένων ενάντια στα τάγματα ασφαλείας της δημοκρατίας είναι γεγονός που πηγάζει από τους καθημερινούς εξευτελισμούς, τους ελέγχους και την αυξημένη καταστολή. Είχαμε τοποθετηθεί και στο παρελθόν για το ζήτημα λέγοντας χαρακτηριστικά ότι:  «Η αστυνομία του Αγρινίου, με αυτή τη στάση, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου. Θα βρει μπροστά της όλους μαζί αυτούς που μεμονωμένα προσπαθεί να επιδείξει τον θρασύδειλο τσαμπουκά της, να εξευτελίσει, να τρομοκρατήσει, να καταστείλει… Αν δεν αρκούν οι εκατοντάδες νεολαίοι που συλλήβδην και ισοπεδωτικά τους αποκαλούν γουρούνια και δολοφόνους και δεν ντρέπονται να κυκλοφορούν στους δρόμους, τότε θα αναγκαστούν να δεχτούν την οργή του κόσμου που οι ίδιοι προκαλούν.»   
Σήμερα συμπληρώνουμε, ότι εμείς έχουμε κάνει την πολιτική επιλογή να στηρίξουμε, να σταθούμε μαζί και δίπλα σε όποιον εξεγείρεται ενάντια στο καθεστώς και συγκρούεται με το στρατό κατοχής. Γνωρίζοντας, ότι η εξέγερση εμπεριέχει όλα εκείνα τα κοινωνικά κομμάτια που βιώνουν την εκμετάλλευση, τον αποκλεισμό και την καταπίεση, με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε κοινωνικής ομάδας, παλεύουμε ώστε να συναντηθεί η οργή με την αλληλεγγύη. Έτσι ως αναρχικοί – αντιεξουσιαστές  είμαστε υπερήφανοι κάθε φόρα που σμίγουμε με την άγρια νεολαία, με τις εξεγερμένες μάζες των υποπρολετάριων και των (μικρο)παραβατικών, με τους «καθώς πρέπει» μεσήλικες που άφησαν τον καναπέ και έπιασαν τις πέτρες, με τους βάνδαλους, τους πλιατσικολόγους, τους μπαχαλάκηδες, τους «προβοκάτορες», τους ¨αλήτες¨ της κουκούλας, αυτούς που παρεισφρέουν, τον «εσωτερικό εχθρό»… ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ ΛΑΟΣ!

Για τα γεγονότα της Κυριακής και της Δευτέρας, η ανακοίνωση της αστυνομίας αναφέρει ότι η αστυνομική δύναμη της Α.Δ. Ακαρνανίας ήταν εξαιρετικά ελλιπής διότι οι μόνιμες διμοιρίες και άλλοι μπάτσοι σταλθήκαν στην Αθήνα για να συνεισφέρουν στο μακέλεμα των εξεγερμένων αδελφών μας στο σύνταγμα, πράγμα που δίνει στις παραπάνω δράσεις ξεχωριστό νόημα και αξία.
Την επόμενη μέρα μπάτσοι εισβάλουν σε σπίτι συντρόφου με σκοπό τη σύλληψη του με την αυτόφωρη διαδικασία, αφού κάνουν το σπίτι φύλλο και φτερό φεύγουν άπραγοι. Ενώ ψευδή δημοσιεύματα στοχοποιούν συγκεκριμένο κόσμο βάση της πολιτικής τοποθέτησης και δράσης του κάνοντας λόγο για εντάλματα, συλλήψεις και σχηματισμό δικογραφιών. ¨Σύλληψη 26χρονου¨ που αργότερα έγινε ¨26χρονος που αναζητείται¨ ανακοινώνεται και από τη σελίδα της αστυνομίας, πράγμα αναληθές. Φαίνεται πως τα σαΐνια της ασφάλειας Αγρινίου κάπου έμπλεξαν τα μπούτια τους και τα έκαναν θάλασσα, μάλλον δε δένει το γλυκό.
Εμείς από την έως τώρα πληροφόρηση μας (19/2/2012) ενημερώνουμε πως δεν αναζητείται ή έχει συλληφθεί κανείς, επίσης ότι η εισαγγελία διέψευσε τα πάντα σχετικά με εντάλματα, δικογραφίες, διώξεις, κτλ.
«Αναπάντητο» παραμένει το γεγονός σχετικά με την εισβολή των γουρουνιών στο σπίτι συντρόφου.
Πίσω ρουφιάνοι, εμπρός σύντροφοι…
Όλα συνεχίζονται…

Υ.Γ.  ¨ΠΑΡΕ ΤΟΥΣ ΜΟΥΛΟΥΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΦΥΓΕ¨ ήταν η απάντηση που πήρε ο αρχιματάς από μαγαζάτορα που πριν από λίγο είχαν προκληθεί φθορές στο αυτοκίνητο του, ανάλογη αντιμετώπιση είχαν οι μπάτσοι από διάφορο κόσμο που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στο σημείο.

ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ, ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ











Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Εκτός λειτουργίας η σελίδα Athens Indymedia.


Indymedia Athens: Θα μας βρείτε μπροστά σας!


Διαβάστε την ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε χθες βράδυ από την διαχειριστική ομάδα του:
Από τη στιγμή που η γενικευμένη επίθεση που δεχόμαστε ως κοινωνία στα εργασιακά, κοινωνικά και πολιτικά μας δικαιώματα απαντήθηκε μαζικά την περασμένη Κυριακή, 12/2, με τη συγκέντρωση εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών σε όλη την Ελλάδα, η εξουσία παίζει το τελευταίο της χαρτί, αυτό της όξυνσης της καταστολής, για να αποσβέσει την κοινωνική οργή.

Την Κυριακή το πρωί δεκάδες αγωνιστές απήχθησαν από το κράτος τρομοκράτη, μερικοί ακόμα και μέσα από τα σπίτια τους. Τέσσερις διαδηλωτές στην Αθήνα, υπερασπιστές του δικαιώματος για ζωή, κι όχι επιβίωση, προφυλακίστηκαν. Κάποιοι άλλοι διώχθηκαν 3 μέρες μετά τις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Λίγες μέρες πριν, ξεπουλημένοι πολιτικοί, συνεργάτες των τροϊκανών εγείρουν θέματα στα κανάλια για τη λειτουργία και ύπαρξη του Indymedia.

Με ανακοίνωσή της το μεσημέρι της Παρασκευής, 17/2, η Πρυτανεία του Πολυτεχνείου αναγγέλλειδιακοπές ηλεκτροδότησης σε κτήρια για «λόγους συντήρησης»! Βρήκαν έτσι τον τρόπο να φιμώσουν το athens.indymedia.org, κόβοντάς του το ρεύμα. Δεν είναι μακριά, άλλωστε, οι ηλεκτρονικές επιθέσεις στον σέρβερ την περασμένη Κυριακή, 12/2, κατά τη διάρκεια των μεγάλων διαδηλώσεων σε όλη τη χώρα.

Η ανακοίνωση αυτή βρομάει από χιλιόμετρα κρατική καταστολή, λαμβάνοντας υπόψη την αλληλουχία των γεγονότων και των πιέσεων της βδομάδας που διανύσαμε με τη σκλήρυνση της στάσης του καθεστώτος.Βρομάει εν όψει νέας κινητοποίησης κοινωνικών κομματιών την Κυριακή, 19/2, τη στιγμή που το Athens IMC είναι ένα από τα κομβικά και ελάχιστα σημεία όπου τα γεγονότα επικοινωνούνται από τους συμμετέχοντες χωρίς τη διαμεσολάβηση και τη διαστρέβλωση των υποτακτικών ΜΜΕ.


Θα μας βρουν όμως μπροστά τους…

ΥΓ. Δεν ξεχνάμε, βέβαια, τις προηγούμενες αποτυχημένες κατασταλτικές μεθοδεύσεις του κράτους σεσυντονισμό με τους φασίστες, ακόμα και τότε που δεν συνεργάζονταν επίσημα και τύποις κρατούσαν κάποιες αποστάσεις.

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ: Ο Αστακός είναι το νέο αιματοβαμμένο πέρασμα από τα σύνορα του Ελληνικού κράτους

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ: Ο Αστακός είναι το νέο αιματοβαμμένο πέρασμα από τα σύνορα του Ελληνικού κράτους




τη δευτερα 6 φλεβαρη θα συνεχιστει η συνελευση με θεμα: 

Ο Αστακός είναι το νέο αιματοβαμμένο πέρασμα από τα σύνορα του Ελληνικού κράτους

στο αυτοδιαχειριζομενο στεκι (θ. δασκαλοπούλου ά παροδος 3) ωρα 7:00μμ 

αλληλεγγυοι - αλληλεγγυες