ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ * ΑΓΡΙΝΙΟ

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

23-7-1996. Μία παγωμένη μέρα. Τιμή για πάντα στον αναρχικό Χριστόφορο Μαρίνο



Υπάρχουν ημέρες που το ειδίκό τους φορτίο γεμιζει με θλίψη την ανάμνησή τους.
Στις 23 Ιουλίου το 1996, αστυνομικοί δολοφόνησαν τον αναρχικό Χριστόφορο Μαρίνο.

Έναν αναρχικό του οποίου  η διαδρομή ή καλύτερα η ζωή του σηματοδότησε κατά τη γνώμη μας όχι μόνο τη "γενιά του" αλλά  την εικόνα των ριζοσπαστών αναρχικών της εποχή μας. Σύμβολο ή όχι η παρουσία του Μαρίνου , η εμπειρία που αποκόμησε η ιστορία απο αυτόν , ύπήρξε καθοριστική για συντρόφους, για σκεπτικά , για διαμόρφωση ζυμώσεων και εξελίξεων στο χώρο των Αναρχικών.

Η δολοφονία του αναρχικού Χριστόφορου ,ήταν μία συνειδήτη πολιτική απόφαση εξώντωσης του Κράτους, είχαν απέναντί τους έναν ορκισμένο αγωνιστή της Ελευθερίας, εβαλαν απέναντί του κρατικούς δολοφόνους.

Ακολουθεί ένα κέιμενο που πρωτοδημοσιεύθηκε στην αναρχική εφημερίδα Γκιλοτίνα, απο σύντροφο του Μαρίνου, θεωρούμε ότι σε αυτό το κείμενο υπάρχουν πολλά και αξιόλογα στοιχεία ανάγνωσης..

 

23-7-1996. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΜΑΡΙΝΟ

 

 


ΜΙΚΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΜΑΡΙΝΟ

” Όλα τα ρολόγια δείχνουν τους ανέμους που θάρθουν…”

Ο θάνατος είναι στοιχείο της ζωής .Ότι υπάρχει πεθαίνει και γίνεται κάτι καινούριο . Αναρχικοί και μη , όλοι πεθαίνουμε . Ο θρήνος για την απώλεια συντρόφων , φίλων , αγαπημένων ανθρώπων είναι φυσιολογικός . Ο θρήνος για την απώλεια του οικείου είναι εκδήλωση της ανθρώπινης ευαισθησίας . Ωστόσο , ο ανθρωπισμός των αναρχικών μπορεί να χωρέσει κάθε οδύνη , εισάγοντας τους φυσικά μέσα στο καζάνι των συγκεκριμένων καταστάσεων , αλλά κοιτάει βαθιά στα κοινωνικά και ιστορικά θεμέλια και στις παρούσες υλικές συνθήκες της οδύνης , αναζητώντας πρακτικές απαντήσεις συνεπείς σε μια γενική προοπτική απελευθέρωσης από την τυραννικότητα .


Η σχέση με τον θάνατο βρίσκεται στον πυρήνα κάθε κοινωνίας . Το κράτος επιχειρεί να ελέγχει τη ζωή κατέχοντας ισχύ πάνω στον θάνατο των υπηκόων του , των ξένων , των εχθρών του και των αρνητών του . Από την κοινή εμπειρία αυτού του καθεστώτος φόνων και τρόμου αναδύεται σε κάθε ατομική συνείδηση ένα υπαρξιακό δίλλημα , μια αναπόφευκτη επιλογή : η παραγνώριση της βαρβαρότητας , η σύμπλευση με το νόμο και η συναίνεση ή και συμμετοχή στις διακλαδώσεις αυτού του απάνθρωπου πολιτισμού ή η εξέγερση και η ηθική στράτευση στον αγώνα ενάντια στην εξουσία .

Αποτιμώντας μια ζωή και το τέλος της , σημασία έχει πως έζησε , πως πέθανε και γιατί . Για τους συντρόφους ενός δολοφονηθέντος αναρχικού επαναστάτη η επιφαινόμενη προσωπική τραγωδία είναι ένα μορφόπλασμα , μια οριακή εκδοχή , της επίθεσης του κράτους ενάντια στην αναρχία και στον κοινωνικό και πολιτικό ανταρτισμό . Ακόμα , η επίκληση του τραγικού λειτουργεί ως ενοχική καταφυγή της εντός συμβάσεων πολιτικής τοποθέτησης , η οποία παρατηρεί τις κρατικές εκτελέσεις τηλεματικά ? υποπροϊόν της διαλυτικής εσωτερίκευσης της κρατικής επίθεσης. Η διαδρομή και ο θάνατος του Χριστόφορου Μαρίνου μας διδάσκουν στην πάλη ενάντια στην εξουσία . Υπό το πρίσμα μιας αναφοράς που οφείλει να συμβάλει στη συνέχεια των αντικρατικών και εξεγερσιακών αγώνων η αναμόχλευση των αντιπαραθέσεων του παρελθόντος είναι άγονη . Αλλά το παρόν μας είναι η αιτιατή προβολή του παρελθόντος μας και οι ρήξεις με τις αδιέξοδες καταβολές μας γίνονται με την ιστορική συνείδηση παρούσα .

Θα μπορούσε κάποιος να εξιστορήσει τη ζωή του Χριστόφορου , όπως θα μπορούσε να γίνει για κάθε αγωνιστή , σαν περιπέτεια δράσης . Τέτοιες αφηγήσεις του βίου αναρχικών , παρανόμων , επαναστατών υπάρχουν αρκετές . Η ανάγνωση τους ενισχύει το φρόνημα των συντρόφων , οξύνει τη φαντασία και συχνά προσφέρει πρακτικές ιδέες . Οι πληροφορίες όμως που αφορούν στο κοινωνικό , στο πολιτικό και στο οργανωσιακό υπόβαθρο της εποχής, του δραστικού περιβάλλοντος και των πράξεων των πρωταγωνιστών είναι στις περισσότερες περιπτώσεις φτωχές . Έτσι , ο ενθουσιασμός και η συγκίνηση που προσφέρουν δίνουν ελάχιστα αντικειμενικά κριτικά , οπότε και αποφασιστικά εφόδια , αφήνοντας τη γεύση του απόμακρου . Αμέτρητα επεισόδια της αντικρατικής και της αντικαπιταλιστικής δράσης παραμένουν και θα παραμένουν εσαεί αμαρτύρητα , αυξανόμενα , καθώς ο αγώνας επεκτείνεται . Άλλωστε , ο πολιτικός βίος του Χριστόφορου Μαρίνου είναι πολύ πρόσφατος και τα σημάδια που χάραξε η εποχή του και ο ίδιος ως μέρος της τα μεταφέρουμε στο μέλλον . Αντί να μιλήσουμε για τραγωδίες ή για μύθους , ας μιλήσουμε για την ζωντανή πολιτική ιστορία μας .

Την δεκαετία του ’80 , τότε που ο Χριστόφορος μπαίνει στον κοινωνικό αγώνα , ο κόσμος της αναρχίας στης ελλάδα είναι ένα εργαστήριο ιδεών και δράσεων . Ζυμώνονται διαφορετικές αναφορές σε κοινές βάσεις .
Ο καταστασιασμός , που είχε έντονη επιρροή στους ανθρώπους που πρώτοι ξαναέφεραν την αναρχία στην ελλάδα , η ευρωπαϊκή και αμερικάνικη αντικουλτούρα , η σύγχρονη μαρτυρία των αριστερών αντάρτικων πόλης και των αντιαποικειακών κινημάτων , ο παραδοσιακός ταξικός αναρχισμός και η ελευθεριακή-κοινοτιστική κουλτούρα συνδιαλέγονται σε ένα έδαφος ελεύθερο από δογματικούς περιορισμούς , όπως αντίθετα συνέβαινε παγκοσμίως στα ιεραρχούμενα πεδία των μεταπολεμικών αριστερών και νεοαριστερών κινημάτων και των γραφειοκρατικών αναρχικών οργανώσεων . Με την άμεση μνήμη της εξέγερσης του ’73 και το εμφυλιοπολεμικό πνεύμα κοινωνικά έκδηλο , ο εξεγερτισμός και η απόρριψη του πασιφισμού ήταν σχεδόν γενικές παραδοχές . Το πάθος , ο αυθορμητισμός και η αλληλεγγύη εκφραζόντουσαν με όλους τους τρόπους και η ειλικρίνεια τους γεννούσε ποικίλλα οργανωτικά εγχειρήματα . Σ’αυτό το κλίμα γίνονται δυο πανελλαδικά συνέδρια και αποπειράται η ομοσπονδοποίηση των αναρχικών . Η Ένωση Αναρχικών είναι γεγονός . Κάποιοι απέχουν είτε διότι αντιτίθενται στην ιδέα της γενικής πολιτικής οργάνωσης των αναρχικών είτε διότι παρότι συμφωνούν με την αναγκαιότητα της , διαβλέπουν την επικράτηση συγκεντρωτικών ελεγκτικών τάσεων . Είναι ο καιρός που το ΠΑΣΟΚ έχει εξαντλήσει τις στρατηγικές μαζικής αφομοίωσης της αριστεράς και του αριστερισμού στον κρατικό μηχανισμό και τις στρατηγικές εξαγοράς μεγάλης μερίδας του πληθυσμού και ξεκινάει μια άγρια οικονομική και κατασταλτική επίθεση στην κοινωνία .

Ο Χριστόφορος γίνεται δραστήριο μέλος της Ένωσης . Διότι αντιλαμβάνεται την υπόθεση της ατομικής και κοινωνικής απελευθέρωσης ως έργο σοβαρό σε ένα πολιτισμικό περιβάλλον άγριας αντιπαράθεσης δυνάμεων . Τα οράματα δοκιμάζονται στον δρόμο μέσω της πολιτικής, κοινωνικής και δραστικής οργάνωσης τους . Και σ’αυτό το πλαίσιο τοποθετεί τη σχέση των αναρχικών με την παρανομία και με τα όπλα . Αλλά το περιρρέον κλίμα εκείνης της μερίδας της Ένωσης που έχει επιλέξει να προωθήσει αυτές τις ιδέες χάσκει μεταξύ της συνωμοτικότητας και της θεαματικότητας , μεταξύ της υπεροψίας και της κωμικότητας , μεταξύ της δηλούμενης σοβαρότητας και της εφαρμοσμένης αφροσύνης . Οι πολέμιοι αυτής της κατάστασης είναι πολλοί , εντός και εκτός της Ένωσης . Όμως , κανείς δεν μπορεί να δώσει έναν διαφορετικό γενικό προσανατολισμό . Όταν μια ομάδα επιβάλλεται πάνω σε ένα σύνολο , η ομάδα πράττει όπως καταλαβαίνει . Το αδιέξοδο βρίσκεται στην αδυναμία του συνόλου να αναπτύξει διεργασίες αυτοοργάνωσης . Έτσι , το έδαφος για τα επερχόμενα πλήγματα στους αναρχικούς ήταν προετοιμασμένα . Και ο συγκεντρωτισμός μπορούσε να φέρει μόνο την πολυδιάσπαση , αναπαράγοντας την τάση του μικροπολιτικού ελέγχου και με την μορφή της ιδεολογικής περιχαράκωσης .

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Ξυλοδαρμός φασίστα και προσαγωγή συντρόφου στο Αγρίνιο.

Τη Δευτέρα 21 -7-2014, το μεσημέρι, αντιφασίστες βλέπουν ένα άτομο  με μπλούζα ΧΑ σε internet kafe στο κέντρο του Αγρινίου. Ακολουθεί συμπλοκή και ξυλοδαρμός του φασίστα. Μετα από μήνυση κατά αγνώστων του χρυσαυγίτη προσάγεται ένας νεαρός αντιφασίστας με τη μέθοδο του συνήθης υπόπτου λόγω ότι είναι γνωστός από τη συμμετοχή του σε αντιφασιστικές κινητοποιήσεις.

Ο σύντροφος που δεν είχε καμία σχέση με το περιστατικό μιας και αρκετή ώρα πριν το γεγονός ήταν ήδη σε μαγαζί του κέντρου. Αφήνεται ύστερα από τα σχετικά μετα μισής ώρας περίπου χωρίς κατηγορίες.

Για μια ακόμα φορά βλέπουμε να εφαρμόζεται η λογική της συλλογικής ευθύνης με φρονηματικού τύπου κριτήρια. Έστω και αν ο σύντροφος αφέθηκε ελεύθερος το γεγονός καθεαυτό μαρτυρά τη μέθοδο που χειρίζονται την κοινωνική αντιβία τα σαΐνια της αστυνομίας και οι ύαινες της δικαιοσύνης. Στοχοποίηση και διώξεις στο σωρό από εκείνους που στέκονται με αξιοπρέπεια απέναντι στην εξουσία και την καταστολή.

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ – ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ

Όλα, συνεχίζονται…


Γκιλοτίνα

Αφίσα αλληλεγγύης στον αναρχικό Νίκο Μαζιώτη


Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014

Ηγουμενίτσα Μοίρασμα Κειμένου για Νίκο Μαζιώτη

   ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ  ΝΙΚΟ ΜΑΖΙΩΤΗ


  Για ακόμη μια φορα γινομαστε μαρτυρες ενός γελοιου σεναριου που προωθει το κρατος.Ενα σεναριο που σκοπο εχει να φοβησει τον λαο,να τον αποπροσανατολισει με την υποτιθεμενη απειλη της ασφαλειας του από την «τρομοκρατια».Ενας νεος μεσαιωνας,ένα κυνηγι μαγισσων που προβαλλεται στην κοινωνια.
Πρωτοστατες σε ολο αυτό παιχνιδι εντυπωσεων που που προωθειται στην κοινωνια μας ,από ποιους αλλους,τα καθεστωτικα μεσα μαζικης ενημερωσης τα οποια σε αγαστη συνεργασια με την αντιτρομοκρατικη,μπατσους,δικαστικους,πολιτικους,αμερικανους και λοιπους ρουφιανους καλοθελητες,συκοφαντουν συντροφους αγωνιστες και τους παρουσιαζουν ως αιμοσταγης δολοφονους σε μια προσπαθεια να αποκρυψουν την πραγματικη αληθεια που είναι ο αγωνας για την ελευθερια και την αξιοπρεπεια.
  Μεσα σε ολο αυτό,πιανεται ο φερομενος ως αρχιτρομοκρατης Νικος Μαζιωτης «αρχηγος» του επαναστατικου αγωνα.Αλλη μια επιτυχια της ελληνικης αστυνομιας και αντιτρομοκρατικης όπως παρουσιαζεται.
Καταρχην τσιρακια των αφεντικων που μας βομβαρδιζεται με ψεματα,οι αναρχικοι δεν εχουν αρχηγους  και ζουνε τον αγωνα με οριζοντιες διαδικασιες συντροφικοτητας σε οποια ταση και αν ανηκουν στο χωρο της αναρχιας.
  Μιλατε για τρομοκρατες αλλα ποιοι είναι πραγματικα οι τρομοκρατες?
Τρομοκρατια σημαινει Τρομος+Κρατος,αποτελει ανεκαθεν μια πρακτικη του συστηματος χρησιμοποιωντας βια ή απειλωντας με σκοπο την καταστολη.
-Τρομοκρατες είναι οι εξουσιαστες και το κεφαλαιο.
-Τρομοκρατια είναι τα μνημονια που πινουν τα αιμα του λαου,καταδυναστευοντας τον.
-Τα 3.000.000 ανεργοι και οι 6.500 αυτοκτονιων ως αποτελεσμα της τεχνητης οικονομικης κρισης.
-Οι βομβες στη λωριδα της Γαζας.
-Οι μπατσοι που σκοτωνουν 15χρονους και πνιγουν μεταναστες,και τα γκλοπ τους τσακιζουν οποιον παει να σηκωσει κεφαλαια.
-Τα μμε που καλλιεργουν τον τρομο στο λαο.
-Τα ναρκωτικα και τα ψυχοφαρμακα που τσακιζουν την νεολαια μας.
-Οι φασιστες της χρυσης αυγης που μαχαιρωνουν και δολοφονουν με την καλυψη της αστυνομιας και τις πλατες των πολιτικων.
-Οι μεγαλυτεροι τοκογλυφοι οι τραπεζες.
  Αυτους πολεμαει κάθε αναρχικος αγωνιστης μεχρι την κοινωνικη απελευθερωση και την ισοτητα από ανθρωπο σε ανθρωπο.Αυτους πολεμαει και ο Νικος Μαζιωτης ως αναρχικος ανταρτης πολεων και ο επαναστατικος αγωνας οπου ανηκει.
Ο επαναστατικος αγωνας χτυπησε με αμναληψη ευθυνης την Citibank.Το αστυνομικο τμημα καλλιθεας και το αστυνομικο τμημα Ν.Ιωνιας.Το λεωφορειο (των μπραβων των πλουσιων)των ΜΑΤ.Το υπουργειο απασχολησης.Το υπουργειο οικονομικων.Το σαπιο από τη διαφθορα τοτε υπουργο Βουλγαρακη.Την αμερικανικη πρεσβεια.Τραπεζα στη Αργυρουπολη.Το χρηματιστηριο των Αθηνων που βλεπει τις ζωες μας σαν αριθμους.
 Δεν πιστευουμε να τρομοκρατηθηκε κανεις εκτος από τους εξουσιαστες και τα τσιρακια τους(μπατσοι,μμε,φασιστες.)


-ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΛΟΥΣ ΝΙΚΟ ΜΑΖΙΩΤΗ

-ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ

-ΚΑΘΕ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΗ ΚΑΡΔΙΑ ΕΝΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

Πίσω ρουφιάνοι, εμπρός Σύντροφοι! Ο Ν.Μαζιώτης δεν είναι αιχμάλωτος τους, είναι στην καρδιά της Αναρχίας.

Tο πάθος για τη Λευτεριά είναι δυνατότερο απ΄όλα τα κελιά.

Δεκάδες αναρχικοί συγκεντρώθηκαν έξω απο το νοσοκομείο Ευαγγελισμός όπου κρατούν αιχμάλωτο τον αναρχικό Ν.Μαζιώτη. Το σύνθημα Το πάθος για τη Λευτεριά είναι δυνατότερο απ΄όλα τα κελιά , αντηχούσε παντού.

Ολα συνεχίζονται 

ΥΓ:Συνέλευση αύριο Πέμπτη, 7,30 μμ Πολυτεχνείο

Τρίτη, 8 Ιουλίου 2014

Για τίς δίκες των τεσσάρων συντρόφων στο Αγρίνιο‏

Για τη Παρασκευή 04/07 είχαν οριστεί οι δίκες τεσσάρων συμπολιτών μας στο Δικαστικό Μέγαρο Αγρίνιου. Πολύς ήταν ο κόσμος, περίπου 60-70 άτομα, που παραβρέθηκε στη συγκέντρωση από το πρωί για να σταθεί αλληλέγγυος στους τέσσερις συμπολίτες μας που διώκονται από το κράτος (αστυνομία) και το παρακράτος (ντόπιο χρυσαυγίτη). Στο προαύλιο χώρο του Μεγάρου αναρτήθηκε πανό που ανέγραφε «Οι κοινωνικοί και αντιφασιστικοί αγώνες δεν καταστέλλονται, κάτω τα χέρια από τους 4 συντρόφους (Α)». Καμία από τις δυο δίκες δεν πραγματοποιήθηκε μιας και κανείς από τους κατήγορους δεν προσήλθε στη δικαστική αίθουσα με αποτέλεσμα και οι δύο δίκες να αναβληθούν για τον Ιούνιο του 2015.Κατά την αποχώρηση τους από το μέγαρο οι δεκάδες αλληλέγγυοι φώναξαν συνθήματα (“η αλληλεγγύη το όπλο των λαών, πόλεμο στο πόλεμο των αφεντικών”,”μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι”, μπάτσοι tv νεοναζί, όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί”, “το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο από όλα τα κελιά” κ.α). Διαβάστε περισσότερα σχετικά με τις δίκες εδώ και εδώ

Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Άρτα-Γκιλοτίνα. Πανό και τρικάκια αλληλεγγύης στους διωκόμενους αναρχικούς του Αγρινίου. Δίκη 4/7.




Την Παρασκευή 4 Ιουλίου δικάζονται 4 σύντροφοι μας σε δύο διαδοχικές υποθέσεις στα δικαστήρια Αγρινίου. Η μία υπόθεση πολιτικής δίωξης ξεκινά απο τον πρώην υπουργό Μωραιτή και η δεύτερη υπόθεση αφορά μήνυση που κατέθεσαν ναζιστές κατά συντρόφων.

Συμμετέχουμε σε διαδικασίες αλληλέγγύης για τους συντρόφους και κάνουμε σαφές ότι οι πολιτικές διωξεις δεν θα μείνουν αναπάντητες .

Στην πόλη της Άρτας τοποθετήθηκε πανό αλληλεγγύης στους συντρόφους ενώ πετάχτηκαν και τρικάκια κατά την πορεία που έγινε χθές Πέμπτη 3/7, στην Άρτα, ενάντια στο ξεπούλημα της ΔΕΗ .
                                 
Αλληλεγγύη στους διωκόμενους αναρχικούς στο Αγρίνιο.
Δικαστήρια Αγρινίου , Παρασκευή 4 Ιουλίου στις 09:00 το πρωί Ενάντια στο Κρατος  και στο παρακράτος των ναζί ,

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

Κείμενο από το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αγρινίου για τις διώξεις των 4 αντιφασιστών αγωνιστών

ΜΠΑΤΣΟΙ – ΔΙΚΑΣΤΕΣ – ΝΕΟΝΑΖΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ

Στις 4 Ιούλη 2014, 4 σύντροφοι στο Αγρίνιο δικάζονται με 2 διαφορετικές δικογραφίες για άμεσες δράσεις που είχαν πραγματοποιηθεί το Σεπτέμβρη του 2011 και το Φλεβάρη του 2012.
Στις 21-9-2011, 70 περίπου αντιφασίστες εισβάλουν σε χώρο όπου είχε νοικιαστεί από χρυσαυγίτες στη κεντρική πλατεία Αγρινίου προκειμένου να στεγαστούν  τα γραφεία του νεοναζιστικού κόμματος και τα καταστρέφουν. Για το γεγονός αυτό οι φασίστες μηνύουν έναν γνωστό σύντροφο αντιφασίστα με αποφασιστικό κριτήριο τη μακροχρόνια συμμετοχή του στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.   
Στις 12 Φλεβάρη 2012, μέρα όπου ψηφίζονταν στη βουλή το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που προέβλεπε μεταξύ άλλων εκ νέου  περικοπές μισθών και συντάξεων, απολύσεις σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων καθώς και πλήθος άλλων αντικοινωνικών και κατασταλτικών παρεμβάσεων, πραγματοποιούνταν πανελλαδικά η 3η 48ωρη γενική απεργία ενάντια στην ψήφισή του. Έτσι και στο Αγρίνιο συγκεντρώθηκε κόσμος στην κεντρική πλατεία της πόλης  για να στηρίξει την απεργία και να δηλώσει την αντίθεσή του στο νέο κοινωνικό σφαγείο που δρομολογούν οι εξουσιαστές.
Στο περιθώριο της απεργιακής συγκέντρωσης ομάδα 10-15 ατόμων κατευθύνεται στα γραφεία του τότε υφυπουργού ανάπτυξης Θ. Μωραΐτη και τα καταστρέφουν. Αμέσως μετά τοπικά ΜΜΕ σε πλήρη συνεννόηση με την Ασφάλεια Αγρινίου αναρτούν άρθρα που φωτογράφιζαν ως δράστη επίσης γνωστό από τη δημόσια δράση του σύντροφο και μάλιστα τις πρώτες ώρες έγραφαν περί σύλληψής του ενώ αργότερα το ανασκεύασαν και μιλούσαν για σχηματισμό δικογραφίας. Στο πλαίσιο αυτό γίνεται έφοδος της αστυνομίας με ένταλμα για έρευνα στο σπίτι του συντρόφου όπου ερευνούν το χώρο και φεύγουν άπραγοι. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι ο ίδιος άνθρωπος που τοπικά site την προηγούμενη μέρα ανέφεραν ότι συνελήφθει ως συμμετέχων στην επίθεση κατά των γραφείων του υπουργού. Τελικά σχηματίζεται δικογραφία σε βάρος 4 συντρόφων οι οποίοι συμμετέχουν ενεργά σε κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Ο μπάτσος που αναγνωρίζει τους 4 συντρόφους είναι κάλος γνώστης των τεκταινόμενων στον αντιεξουσιαστικό χώρο γι αυτό και προσπάθησε να μοιράσει τη δικογραφία σε κόσμο προερχόμενο από όλες τις τάσεις και τους χώρους του κινήματος αλλά και στα συγκεκριμένα άτομα ως από τα πλέον γνωστά σε όλους για τις πολιτικές τους θέσεις που στηρίζουν δημόσια επί σειρά ετών. Έλα όμως που ένας σύντροφος από αυτούς τους εξέπληξε αναπάντεχα απουσιάζοντας τη μέρα εκείνη στη Θεσσαλονίκη για τον ποδοσφαιρικό αγώνα του Παναιτωλικού, πράγμα που αποδεικνύεται από την κατάσταση επιβατών στο λεωφορείο της εκδρομής αλλά και από την ονομαστική πρόσκληση που διαθέτει.  Έτσι γίνεται κατανοητή η μέθοδος με την οποία αναγνωρίστηκαν οι σύντροφοι μας η οποία δεν είναι άλλη από διώξεις στο σωρό εναντίον εκείνων που δεν συμμορφώνονται στην εξουσιαστική τάξη πραγμάτων και συνεχίζουν να αγωνίζονται ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο για την κοινωνική απελευθέρωση.
Για εμάς είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για στοχευμένες πολιτικές διώξεις αγωνιστών, προϊόν της συνεργασίας κράτους και παρακρατικών, που σκοπεύουν να φθείρουν τις αντιστάσεις στην πόλη του Αγρινίου. Μιας και η αναρχική πολιτική δράση είναι αυτή που ανοίγει κοινωνικά το δρόμο της εξέγερσης και της κοινωνικής επανάστασης, μην αφήνοντας χώρο σε δυνάμεις που αποβλέπουν στη διαιώνιση της κρατικής και καπιταλιστικής τυραννίας που διασφαλίζει την εξουσία και τα προνόμιά τους.
Όλο αυτό από τη μεριά του κράτους προδίδει  την αγωνία  τους να διαχωρίσουν την αναρχική πολιτική δράση από τις κοινωνικές  κινητοποιήσεις και αγωνιστικές επιλογές,  πιστώνοντας  τα εξεγερτικά γεγονότα που πραγματοποιούνται με μεγάλη κοινωνική συμμετοχή και αποδοχή, ως  πράξεις  προερχόμενες από έναν πολιτικό χώρο εξωραΐζοντας τις αιτίες των βίαιων κοινωνικών αντιστάσεων και αγνοώντας ηθελημένα ότι αυτές οι βαθειά ταξικές αιτίες θα συνεχίσουν να πυρπολούν τον κοινωνικό χειμώνα όσους αγωνιστές και αν διώξουν ή φυλακίσουν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί.
Γνωρίζοντας πολύ καλά ότι οι εξεγέρσεις  δεν παραγγέλλονται και δεν καθοδηγούνται αλλά ξεσπούν για να απηχήσουν το γενικό αίσθημα κοινωνικής δικαιοσύνης, χτυπούν τους αναρχικούς ως το συνδετικό κρίκο της κοινωνίας με την επανάσταση προκειμένου να αφοπλίσουν την αγωνιστική διάθεση των κοινωνικών κομματιών εκείνων που θα εξεγερθούν με όλη τη βία που έχουν δεχτεί πρώτοι από το ίδιο το σύστημα.
Θα πρέπει όμως να γνωρίζουν ότι έχουν αργήσει μιας και ο κόσμος της αντίστασης, της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης είναι ήδη παντού ζυμώνοντας κοινωνικά το επαναστατικό πρόταγμα. Οι στοχευμένες πολιτικές διώξεις θα πέσουν στο κενό, όχι μόνο από τη σαθρότητα τους αλλά και από την κοινωνική δυναμική της εξεγερτικής προοπτικής, η όποια είναι υπεράνω προσώπων και πολιτικών χώρων.

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΝΟΜΙΜΟΙ - ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ, 
ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΩΝ - Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΔΙΚΗ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΣΗ 4 ΙΟΥΛΗ 2014 / 

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ / 9:00πμ

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αγρινίου 



Αναβολή της εκδήλωσης του Σαββάτου

Η εκδήλωση του Σαββάτου 27-6 στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αγρινίου αναβάλλεται επ΄ αφορμή των πανελλαδικών κινήσεων αλληλεγγύης στον αγώνα των φυλακισμένων και την απεργία πείνας που έχουν ξεκινήσει 4.000 κρατούμενοι, σε όλες τις φυλακές της χώρας από τη Δευτέρα 23-6-2014, ενάντια στις εξοντωτικές συνθήκες κράτησης και τις νέες φυλακές τύπου Γ΄. 



Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Ανακοίνωση Μαζικής Απεργίας Πείνας στις φυλακές.



Από τις 18 Ιουνίου έχει ξεκινήσει από τους κρατούμενους σε όλες τις φυλακές αποχή συσσιτίου σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στο φασιστικό νομοσχέδιο των φυλακών τύπου Γ΄ και για την υπεράσπιση του δικαιώματος της άδειας και της αναστολής.
Όμως ο υπουργός και η κυβέρνηση εξακολουθούν να αδιαφορούν. Δεν απάντησαν καθόλου στα δίκαια αιτήματά μας και προκλητικά θέλουν να περάσουν το νομοσχέδιο, μέσα στο καλοκαίρι για να προλάβουν τις αντιδράσεις του κόσμου.
Απέναντι στο νομοσχέδιο που μας καταδικάζει να παραμείνουμε κρατούμενοι για μια ζωή δίχως δικαιώματα και ελπίδα, βάζουμε τα σώματα και την ψυχή μας ως ασπίδα.
Είναι το μόνο που μας έχει απομείνει.

Από την ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΙΟΥΝΙΟΥ ξεκινάμε ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ σε όλες τις φυλακές. Διεκδικούμε τα δικαιώματά μας και αγωνιζόμαστε να παραμείνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ και όχι ανθρώπινες σκιές κλειδωμένες και ξεχασμένες στην απελπισία.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ :
1) Την ΑΠΟΣΥΡΣΗ του φασιστικού ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ για τις φυλακές τύπου Γ΄. Λέμε όχι στο ελληνικό ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ, σε μία φυλακή μέσα στη φυλακή, χωρίς άδειες, χωρίς επισκεπτήριο, χωρίς αύριο…

2) Οι άδειες και οι αναστολές να αποτελούν αναφαίρετο δικαίωμα όλων των κρατουμένων. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που ο κρατούμενος δικάζεται και τιμωρείται κάθε μέρα. Ενώ ο νόμος λέει ότι ο καθένας που έχει συμπληρώσει το 1/5 και τα 3/5 της ποινής του μπορεί να πάρει άδεια και αναστολή, παρόλα αυτά οι κρατούμενοι περνούν ξανά και ξανά από την ιερά εξέταση των εισαγγελέων οι οποίοι χωρίς κανένα λόγο ή ενεργό πειθαρχικό απορρίπτουν τις αιτήσεις τη μία μετά την άλλη.
Έτσι δημιουργούν κρατούμενους χωρίς ελπίδα και αναπαράγουν την εγκληματικότητα.

3) Να εφαρμοστεί η ΙΣΟΝΟΜΙΑ για όλους.
Όλοι οι κρατούμενοι που έχουν καταδικαστεί με τιμή ισόβιας κάθειρξης για ναρκωτικά (αφού η αστυνομία φρόντισε να τους παρουσιάσει από εξαρτημένους χρήστες ως δήθεν μεγαλέμπορους) με βάση τον παλιό νόμο 3459/2006, να έχουν τη δυνατότητα να ξαναδικαστούν με τον νέο νόμο και τις ευεργετικές του διατάξεις για τους χρήστες (4139/2013).

4)Να εφαρμοστεί το δικαίωμα της ΣΥΖΥΓΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ. Στη φυλακή σου στερούν την ελευθερία. Όμως στις ελληνικές φυλακές σου στερούν ακόμα και το χαμόγελο της ανθρώπινης επικοινωνίας και επαφής με τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Σε όλες τις χώρες της Ευρώπης ισχύουν οι συζυγικές επισκέψεις και μόνο στην Ελλάδα ο κρατούμενος στερείται την ανθρώπινη επικοινωνία.

5)Να σταματήσει, τώρα, η διαρκής ομηρία των απελάσεων. Εκατοντάδες μετανάστες κρατούμενοι, ενώ έχει λήξει η ποινή τους, παραμένουν φυλακισμένοι λόγω της γραφειοκρατίας των πρεσβειών. Απαιτούμε την αποφυλάκιση αυτών των κρατουμένων.


ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από το Υπουργείο Δικαιοσύνης να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα των φυλακών και να ΑΠΟΣΥΡΕΙ ΤΩΡΑ το φασιστικό ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ για το ελληνικό Γκουαντανάμο του ΔΟΜΟΚΟΥ.
Για κάθε μέρα ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ και κάθε κρατούμενο που κινδυνεύει η ζωή του ηθικός αυτουργός είναι ο Υπουργός Δικαιοσύνης.






ΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ ΠΕΙΝΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.

ΑΓΩΝΑΣ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Επιτροπή Αγώνα Φυλακών