ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ * ΑΓΡΙΝΙΟ

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Κυκλοφορεί το 10ο τεύχος της Αναρχικής Εφημερίδας Γκιλοτίνα





Αναρχική εφημερίδα Γκιλοτίνα

Απρίλης 2014 * Τεύχος 10 * χωρίς αντίτιμο



Το κείμενο των κρατουμένων που ξεκίνησαν κινητοποιήσεις σελ. 2
Ούτε βήμα πίσω σελ. 3
Για τη δολοφονία του Ηλία Καρέλι σελ. 4
Επιστολή από τον Κ. Γουρνά και τον Δ. Κουφοντίνα σελ. 4
Για τη σύλληψη των 17 ατόμων στο κοινωνικό στέκι αποθήκη στο Μεσολόγγι σελ. 5 
Σε καιρούς καταστολής, Αυτοοργάνωση και Εξέγερση σε κάθε γωνιά της γης σελ. 5 
Πίσω ρουφιάνοι και προβοκάτορες – όλα συνεχίζονται… σελ. 6
Τράπεζες και Κρατιστές οι μόνοι τρομοκράτες – Αλληλεγγύη στους ένοπλους Αντάρτες σελ. 6
Αλληλεγγύη σε όποιον στέκεται με αξιοπρέπεια απέναντι στο κράτος και το κεφάλαιο – σε όποιον δεν συνδιαλέγεται αλλά πολεμά τους μηχανισμούς τους. (υπόθεση Σπ. Στρατούλη)    σελ. 7
Κείμενο που μοιράστηκε στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Αγωνιστή Σάββα Ξηρό στο Αγρίνιο. σελ. 8
Νεοφιλελεύθερος φασισμός ή επανάσταση είναι το δίλημμα. σελ. 9
Καμιά δίωξη στον αναρχικό Σ.Κ. που δικάζεται για τα γεγονότα της 12 Φλεβάρη 2012 στην πόλη των Τρικάλων. σελ. 11
Απετράπη πλειστηριασμός στο Μεσολόγγι από δεκάδες πολίτες. σελ. 12
Μαζικές διακοπές ρεύματος στο Αγρίνιο. σελ. 12
Η βία και εκδικητικότητα των καθεστωτικών μηχανισμών, απέναντι στον κόσμο του αγώνα. Δεν μας φοβίζει, μας εξοργίζει! σελ. 12
Μια νέα μάχη ξεκινά. (Κυανή Ακτή – Πρέβεζα – S.O.S.) σελ. 13
Κυνήγι καπνοπαραγωγών  σελ. 13
Όταν οι τοπικές κοινωνικές ανάγκες συγκρούονται με την παγκόσμια δικτατορία του κεφαλαίου..  σελ. 14

Το εκφυλισμένο ΚΚΕ στον ακροφιλελεύθερο πυρήνα των πιο αδίστακτων εργολάβων, αυτών που εκτελούν τον Αχελώο ... σελ 15

Απόφαση-καταδίκη του Σ.τ.Ε. για τα έργα εκτροπής του Αχελώου. σελ. 16 
Στον κόσμο των αφεντικών η βία και η εκμετάλλευση κατά των εργατών και της κοινωνίας είναι ο κανόνας..  σελ. 16 

Ανακοίνωση σχετικά με τη χαφιεδική δραστηριότητα των εντεταλμένων δημοσιοκάφρων που συσπειρώνονται πίσω από την τοπική παρασιτική καθεστωτική συμμορία που καταστρέφει την κοινωνία και το πάρκο Αγρινίου.  σελ. 17 
Καμώματα αλληλογραφίας. σελ 17 
17 Νοέμβρη 1973 - 2013
 40 χρόνια μετά την εξέγερση του πολυτεχνείου, αυτός ο αγώνας διεκδικεί τη δικαίωση   σελ. 18 
Να τελειώνουμε με το κράτος του θανάτου - καμιά ανακωχή στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο – 6/12/2013  σελ. 19
Αναποδογυρισμένες μαξιλαροθήκες  σελ. 19
Ενημέρωση από Αγρίνιο για 6 Δεκέμβρη σελ. 20
Αλληλεγγύη στην κατάληψη ¨Κυλικείο Οκτάγωνο¨  σελ. 20
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ   Α* σελ. 21
Οι τσέπες των αφεντικών στάζουν το αίμα εργατών  σελ. 22 
Επιτακτική η σύνθεση κοινών αγώνων των αναρχικών στην Επαρχία.. σελ. 22 
Μια σύντομη αποτίμηση για το δικαστήριο του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου σελ. 23 
Διακοπή εργασιών στο Πάρκο Αγρινίου σελ. 23   


Για επικοινωνια: le_guillotine@hotmail.com   &   leguilotine.blogspot.com






ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

Το ζήτημα της καταστολής σήμερα -στην ολότητα του- αντανακλά τη διάθεση αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας να μην υποχωρήσουν ούτε ένα βήμα από αυτά που συλλογικά κατακτήθηκαν με αγώνες όλα τα προηγούμενα χρόνια ρηγματώνοντας ανεπανόρθωτα τον κοινωνικό ιστό και την επίπλαστη εικόνα της κοινωνικής συναίνεσης. Αυτή η ανυποχώρητη μειοψηφική στάση, στην πράξη είναι το τσαλαπάτημα της μνημονιακής φιλολογίας που μέσω του Σαμαρά αλλά και των χαμηλότερα ιστάμενων αχυράνθρωπων της Τρόικας θέλουν να πείσουν ότι για τη σημερινή κατάσταση ευθύνονται οι κινητοποιήσεις από τα αριστερά που πάγωναν τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που οι ίδιοι δρομολογούσαν μετακυλώντας στους από κάτω που διεκδικούν τις αποκλειστικά δικές τους ευθύνες για το ρήμαγμα της κοινωνίας. 

Η καταστολή δηλαδή επιχειρεί να ανακτήσει τον κοινωνικό χώρο που έχασε το κράτος τα τελευταία 6 (και περισσότερα) χρόνια υπό το βάρος της διάχυτης εξεγερσιακής διάθεσης ενός αρκετά μεγάλου κομματιού κυρίως της νεολαίας αλλά και εξαιτίας του πολιτικού κόστους που συνεπάγονται οι αντικοινωνικές πολιτικές που εφαρμόζουν. Σε πρώτο χρόνο δε στοχεύει την κοινωνική αντίσταση μπρος στις νέες συνθήκες εκμετάλλευσης που εγκαινιάστηκαν με μνημόνια και δανειακές συμβάσεις πρώτα από όλα γιατί τέτοια αντίσταση -ανάλογη αυτής της συνθήκης- προς το παρόν δεν υπάρχει. Σίγουρα η τρομοκρατία του νόμου και της τάξης των ισχυρών διαχέεται κοινωνικά προς όλες τις κατευθύνσεις και με το βλέμμα στραμμένο σε αυτά που έρχονται αλλά η εκκωφαντική απουσία ενός μαζικού ανατρεπτικού κινήματος τους καθίστα σε θέση ισχύος, όχι να καταστείλουν την κοινωνική αντεπίθεση αλλά να τσακίσουν κάθε άνθρωπο – χώρο ή κινητοποίηση εν τη γεννέση της εξουδετερώνοντας ουσιαστικά οποιαδήποτε πιθανότητα εκδήλωσης πολιτικής ανυπακοής. 

Ένα μεγάλο κομμάτι των αγωνιζόμενων μπροστά στις νέες εκμεταλλευτικές συνθήκες που εγκαθιδρύονται εναπόθεσε τις ελπίδες του στον κοινοβουλευτισμό και το αστικό σύνταγμα στηρίζοντας τους διάφορους επίδοξους διαχειριστές της πολιτικής και κοινωνικής σαπίλας, αδυνατώντας να κάνει εκείνο το βήμα που θα ξεπερνούσε την πεπατημένη και θα αναδείκνυε νέες προοπτικές αγώνα για τις βαθιές κοινωνικές τομές που είναι αναγκαίες. Τι; κι αν είδαμε πόσο εύκολα μπορούν να τσαλαπατηθούν το σύνταγμα και οι νόμοι εν μια νυκτί από τους ίδιους οι οποίοι τους θεσπίζουν. Τι; κι αν είδαμε την υπεροψία των τσοπάνων του κινήματος να θρυμματίζεται άτσαλα και απότομα εγκαταλείποντας το βασιλιά γυμνό μπροστά σε αυτούς που παραμύθιαζε περί αρχαιρεσιών – θεσμών – οργάνωσης της ταξικής πάλης – δημοκρατίας – ισχυρού/μαζικού εργατικού κινήματος – στιβαρής περιφρούρησης – σοβαρές πρωτοπορίες – υπεύθυνες πολιτικές – σωστούς τρόπους διεκδίκησης και αγώνα – νομιμότητα. Έπρεπε να φέρουν τις λεγεώνες των σύγχρονων πραιτωριανών κρατώντας ένα αγκυλωτό χαστούκι για δαύτους επαναφέροντας τους στην σκληρή πραγματικότητα. Η απαισιοδοξία, η μοιρολατρία, η ηττοπάθεια, η σύγχυση και ο οπορτουνισμός είναι το σημάδι του χαστουκιού των ντόπιων και διεθνών αφεντικών στο αριστερό τους μάγουλο. 

Η κάθε υποχώρηση που δέχτηκε να κάνει το κίνημα και η κοινωνία στην ονείρωξη της κυβερνώσας αριστεράς θα σημαδεύει από δω και στο έξης κάθε προσπάθεια στην κατεύθυνση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης αφού πρώτα έστρωσε το δρόμο της διάσπασης και της καταστολής. Όσο πιο γρήγορα εγκαταλειφτούν οι φρούδες ελπίδες περί ουσιαστικής αλλαγής εντός των ορίων του καπιταλισμού και του κράτους τόσο θα πλησιάζουμε την πιθανότητα της καθολικής ανατροπής της βαρβαρότητας.

Έτσι λοιπόν χτυπούν τους αναρχικούς που στην ουσία αποτελούν τον μόνο πολιτικό χώρο που δεν μπορούν να αλιεύσουν μετάνοια και που μπορεί να εμπνεύσει συλλογικά στην κοινωνία την πολιτική ανυπακοή με τελικό στόχο την κοινωνική επανάσταση. Αλλά και ως πρωτοποριακό ριζοσπαστικό κομμάτι της κοινωνικής αντίστασης του ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος. Αφού το κράτος έχει καταστήσει πλέον σαφές ότι δε θα γίνεται ανεκτός ούτε ο παραμικρός ψίθυρος ενάντια στη μνημονιακή πολιτική (Β.Α. Χαλκιδική, διεκδικήσεις εργαζομένων κλπ), η δημοκρατική κατ επίφαση πολυμορφία δε θα ανεχτεί ούτε όσους διαχωρίζουν τη θέση τους από ενοχλητικούς χώρους και πρακτικές αγώνα εγκαταλείποντας αγωνιστές στα νύχια τους αν πρώτα δεν ευθυγραμμιστούν πλήρως με το πρωτόκολλο της υποτέλειας. Είναι ο χώρος όπου με συλλογικά εργαλεία και κόντρα σε κάθε λογική ιεραρχίας έχει βαθύνει σχεδόν απομονωμένος από άλλες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις τα ουσιαστικά ανατρεπτικά προτάγματα που σαγηνεύουν μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας και που εμπορεύονται στο βούρκο του κοινοβουλευτισμού οι διάφοροι αριστεροί ψάλτες του καθεστώτος. Απομονωμένοι, διαρκώς συκοφαντούμενοι, έχοντας να αντιμετωπίζουν ένα άτυπο ιδιώνυμο αναφορικά με την πολιτική τους υπόσταση, οι αναρχικοί αποτέλεσαν έναν εύκολο στόχο για το κράτος είτε στα αστικά δικαστήρια των πλαστών ή ανύπαρκτων στοιχείων (υπόθεση Θεοφίλου), είτε στις κινητοποιήσεις των φυλακών (υπόθεση Στρατούλη, Σ. Ξηρού), είτε στο στήσιμο σκευωριών (υπόθεση Σίψα) ή ακόμα και στην ¨προσπάθεια¨ να ανακαλύψει τις ¨προσωπικές γιάφκες¨ του καθενός αναρχικού – τα σπίτια τους, πράξη η οποία απευθύνει ευθεία τρομοκρατία στους δηλωμένους εχθρούς του κράτους και του κεφαλαίου αλλά και στους πιθανούς υποστηρικτές ή συνοδοιπόρους τους. Μα πάνω από όλα στη διάθεση τους να μην υπαναχωρήσουν ούτε χιλιοστό από τα όσα προπαγάνδιζαν και έκαναν πράξη, ως κομμάτι του ευρύτερου κοινωνικού-ταξικού αγώνα. 

Η απουσία της είδησης των τρομο-εισβολών σε σπίτια αναρχικών που πραγματοποιούνται αμέσως μετά την απόδραση του αγωνιστή Χριστόδουλου Ξηρού, από τα δελτία ειδήσεων και τη δημοσιότητα -ένα άλλοτε προσφιλές πεδίο χαφιεδολογίας για τα ΜΜΕ- καταμαρτυρά τη φύση της κατασταλτικής αυτής μεθόδευσης, στοχεύουν να σπείρουν το φόβο χωρίς τα οποιαδήποτε προσχήματα σε τόσο συγκεκριμένο κόσμο όσο συγκεκριμένοι είναι και οι πολιτικοί τους φόβοι και με τόσο συγκεκριμένη συναίνεση όσο η σιγή ιχθύος που επιβάλουν. Δηλώνει εκ νέου κατηγορηματικά ότι για τους εχθρούς του καθεστώτος δε θα υπάρξει κανενός είδους δημοκρατικοφανής μεταχείριση αλλά ξεκάθαρη πολεμική με όλα τα μέσα και ότι ανά πάσα στιγμή -ευνοούντων των συγκυριών- μπορεί να κληθούν να πληρώσουν το τίμημα της ανυποταξίας τους με όποιο τρόπο οι εξουσιαστές επιθυμούν. Θέλουν να εμφυσήσουν στον κόσμο του αγώνα που υιοθετεί πενιχρά μέσα αυτοπροστασίας και διαθέτει συγκεκριμένη δυναμική το νταβατζίδικο μύθευμα της παντοδυναμίας της ισχύος τους απέναντι σε οποιονδήποτε εχθρό και ότι δε φείδονται βιαιότητας και εκδικητικότητας, προσμένοντας αντανακλαστικά ανταπόκριση από τα πλέον αηδιαστικά ένστικτα ενός ανθρώπου, όπως η εθελοδουλία και η προδοσία τα οποία εκβιάζουν με τον τρόμο. Βέβαια οι ίδιοι οι αγωνιστές της ελευθερίας γνωρίζουν καλά αυτήν την πραγματικότητα και την αποδέχονται ως συνέπεια των επιλογών τους. Αυτό που δεν μπορούν να δεχτούν είναι η παραχώρηση των κατακτημένων δικαιωμάτων όπως επιχειρείται με το ζήτημα των αδειών των κρατουμένων των φυλακών, μια κίνηση αντιποίνων με τη λογική της συλλογικής ευθηνής και της εκδίκησης. Της διασποράς του χαφιεδισμού και της απομόνωσης ατόμων και κινήσεων που έχουν στόχο την εξουσία υπό το φόβο των ναζιστικής εμπνεύσεως αντιποίνων.    

Λέμε δηλαδή ότι την επιτυχία της κάθε κατασταλτικής μεθόδευσης την καθορίζει ο βαθμός της κοινωνικής αδράνειας. Είτε αυτό οφείλεται στην αυθόρμητη διάθεση της κοινωνίας (σπάνια) ή στην ποδηγέτηση από ¨υπεύθυνους αριστερούς κομπάρσους¨ του κοινοβουλίου που φιλοδοξούν να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη. Το ίδιο ισχύει και ευρύτερα με όλα τα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Όπως πχ η ανυπαρξία της κινηματικής πλειοψηφίας στον αντιφασιστικό αγώνα που αναγκάζει στην υιοθέτηση όλο και πιο δυναμικών μορφών αντίστασης στους ναζί και έχει επιφέρει πλήθος διώξεων στο μαχητικό αντιφασιστικό κομμάτι που επίσης έχει εγκαταλειφθεί από τη μεγάλη πλειοψηφία του αντιφασιστικού κινήματος στην κυριολεξία να βγάλει μόνο του το φίδι από την τρύπα.

Δεν είναι τυχαίο ότι τον πλαστό μηντιακό πολιτικό διάλογο καθορίζουν οι δημοσκοπήσεις κατασκευάζοντας μια πραγματικότητα που απέχει κατά πολύ από την κοινωνική και την πολιτική. Όσο υψηλά ποσοστά συγκεντρώνουν τα αριστερά κώματα τόσο περισσότερο φαίνεται η ανυπαρξία τους στο δρόμο και τις διεκδικήσεις, τόσο περισσότερο ωχριούν τα επιχειρήματα και οι προτάσεις τους, η ανεδαφικότητα των επιλογών τους. Μαντρωμένοι οι πολίτες στη δημοκρατική απάτη μοιάζουν να πριονίζουν το κλαδί πάνω στο οποίο κάθονται. Τα πολιτικά επιχειρήματα της άλλης πλευράς είναι η βία και η καταστολή και θα παραμένουν αναπάντητα όσο αρνούμαστε να φέρουμε εις πέρας την υποχρέωσή μας απέναντι στους εαυτούς μας και την κοινωνία τον ολοκληρωτικό πόλεμο στην εξουσία για την καθολική ανατροπή του κοινωνικού σφαγείου, με τους τρόπους και τα όπλα που επιλέγει ο καθένας να αγωνιστεί, μα στην κοινή βάση της αντίστασης στην παλιά και τη νέα σκλαβιά.

Χωρίς το άγχος των νέων αγώνων που πρέπει να σηκώσουμε, αλλά με το άγχος της ασυνέπειας και της υποχώρησής μας ως ανταγωνιστικό κίνημα δεν παραιτούμαστε και δε θεωρούμε δική μας την ήττα που επέλεξε να επωμιστεί η κοινωνία, έχουμε βαθιά την πεποίθηση ότι δε θα αποδειχτούμε ψεύτες και ανεπαρκείς από την ιστορία και προχωράμε με πυξίδα την ιστορική πείρα και τις αγωνιστικές παρακαταθήκες, την Αυτοοργάνωση των καθημερινών κοινωνικών και ταξικών αγώνων, την ελεύθερη συμφωνία μεταξύ ατόμων και ομάδων και όπλα μας τη λύσσα και την αλληλεγγύη για τις εξεγερμένες κοινότητες του σήμερα και για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας του αύριο.


ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Πρωτοβουλία Αναρχικών Αγρινίου
 
























Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

Για τη δολοφονία του Ηλία Καρέλι

O πόλεμος μαίνεται.
Όσο ο κόσμος της εξουσίας θάβει ανθρώπους ζωντανούς στα μπουντρούμια των φυλακών, τόσο θα υπάρχουν στιγμές εξέγερσης και ανυποταξίας παου θα επιστρέφουν τη βία στους κυρίαρχους. Όπως η στιγμή εκείνη που ένας φυλακισμένος, ο Ηλία Καρέλι, μετά από 16 χρόνια εγκλεισμού και καταπίεσης, μετέτρεψε την απελπισία του σε οργή και έστρεψε το μαχαίρι του εναντίον ενός ανθρωποφύλακα.
Ενός ανθρωποφύλακα που τώρα τα μέσα μαζικής εξαπάτησης προβάλουν την αγιογραφία του, αποσιωπώντας πως υπήρξε ένας βασανιστής που όταν το σύστημα των φυλακών επέλεγε να δείξει το πιο σκληρό του πρόσωπο, ευνοούσε την εκδήλωση του σαδιστικού του μένους πάνω στα κορμιά των κρατουμένων με ευφάνταστους τρόπους, όπως το μαστίγωμα με ηλεκτρικά καλώδια.
Τα σκυλιά της εξουσίας φρόντισαν να εκδικηθούν για το θάνατο του ανθρωποφύλακα με τον τρόπο που πολύ καλά γνωρίζουν: βασανιστήρια μέχρι θανάτου. Ο Ηλία κατέληξε από εσωτερική αιμορραγία μετά από αλλεπάλληλους ξυλοδαρμούς από μπάτσους και δεσμοφύλακες.
Δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε τίποτα καλύτερο από τα όργανα του καθεστώτος. Όμως ευθύνη έχουν και όσοι αναμασούσαν την προπαγάνδα των ΜΜΕ για τον αδικοχαμένο οικογενειάρχη δεσμοφύλακα, συμμετέχοντας στο πανηγύρι της συγκάλυψης των βασανιστηρίων στις φυλακές συγκεκριμένα αλλά και του μισητού κοινωνικού ρόλου των ανθρωποφυλάκων ευρύτερα.
Το στοίχημα είναι να σπάσουμε με λόγια και έργα το μονόλογο της εξουσίας που κορυφώθηκε με άλλη μια κρατική δολοφονία.
Μια ακόμα δολοφονία που η τέταρτη εξουσία έσπευσε να αποδώσει στις γνωστές άγνωστες «αδιευκρίνιστες συνθήκες», ακόμα και σε παθολογικά αίτια, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να θάψει τη μπόχα της πτωματοφάγας δημοκρατίας του κεφαλαίου.
Όπως και τόσοι άλλοι «μυστηριώδης» θάνατοι ανθρώπων, τα ονόματα των οποίων μαθεύτηκαν μετά τη δολοφονία τους. Όπως η Κατερίνα Γκουλιώνη ή το πρόσφατο παράδειγμα του Esso Shakram Haitam στις φυλακές Γρεβενών.
Εκείνοι οι «φυσικοί» θάνατοι που έρχονται να καθίσουν δίπλα σε κάποιους άλλους, αργούς, καθημερινούς και βασανιστικούς θανάτους μέσα στην τσιμεντοποιημένη ρουτίνα των σωφρονιστικών μπουρδέλων.
Εκεί όπου οι άνθρωποι πληγώνονται στο σκοτεινό άχρονο της φυλακής…
Άνθρωποι που αρρωσταίνουν στις μοναξιές τους που «τρελαίνονται» στους ήχους της πιο μεγάλης ησυχίας…
Άνθρωποι-αριθμοί, ξεγελασμένοι στην παραμύθα της παραίσθησης, πληρώνοντας με το αίμα τους τα ναρκωτικά που πουλάει το σωφρονιστικό κατάστημα.
Άνθρωποι θαμμένοι στα πειθαρχεία, ξεχασμένοι στις ποινές τους, και ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΟΙ σε μεταγωγές και απομονώσεις.
Άνθρωποι που σκαλίζουν πάνω στις μεγάλες ποινές τους και στα χρόνια του εγκλεισμού τους τα όνειρα ενός σύντομου ελεύθερου μέλλοντος…

Πάνω στα αποκαΐδια των φυλακών, τις μικρές ή μεγάλες στιγμές απειθαρχίας που χαράζουν ουλές στο δήθεν αλώβητο πρόσωπο της σωφρονιστικής υπηρεσίας, στα κομμένα κάγκελα και στα σκαμμένα λαγούμια…
Εκεί όπου η εκδίκηση θα κουβαλάει το συσσωρευμένο ΜΙΣΟΣ για κάθε εξευτελισμό, βασανισμό ή δολοφονία…

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ
ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Δίκτυο Αναρχικών και αγωνιζόμενων κρατουμένων Κορυδαλλού

 

Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

Το κείμενο των κρατούμενων που ξεκίνησαν κινητοποιήσεις

Αυτές τις μέρες τίθεται σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης για τις Φυλακές Υψίστης Ασφαλείας και το κόψιμο των αδειών.

Ήδη έχουν δοθεί στην δημοσιότητα τα πρώτα νέα μέτρα του νομοσχεδίου.

1) Ειδική κατηγοριοποίηση των κρατουμένων σε 3 τύπους (Α, Β, Γ). Στην ειδική κατηγορία τύπου Γ θα ανήκουν όλοι οι φυλακισμένοι που κατηγορούνται για ληστεία ή εκβίαση, στα πλαίσια της εγκληματικής οργάνωσης, οι πολιτικοί κρατούμενοι, όσοι χαρακτηρίζονται επικίνδυνοι και έχουν καταδικαστεί από 10 χρόνια κάθειρξη μέχρι και ισόβια και όσοι στασιάζουν στις φυλακές.

2) Οι κρατούμενοι τύπου Γ στερούνται το δικαίωμα για άδεια και περιορίζονται τα επισκεπτήρια και η τηλεφωνική επικοινωνία τους με τα συγγενικά τους πρόσωπα.

3) Θα διαμορφωθούν ειδικά κελιά τύπου Γ (όχι μόνο στο Δομοκό αλλά και σε άλλες φυλακές) με σκοπό την απομόνωση των κρατουμένων.

4) Η αστυνομία αποκτά μόνιμη θέση μέσα στις φυλακές (έλεγχος κελιών, μεταφορά κρατουμένων στο εσωτερικό της φυλακής κ.ά.) με απόρρητες αρμοδιότητες και εξουσίες που δεν αναγράφονται ούτε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Είναι φανερό ότι η Κυβέρνηση ετοιμάζει την Ελληνική εκδοχή του Γκουαντάναμο. Σε ένα δικαστικό σύστημα που η αρχή της αναλογικότητας έχει κουρελιαστεί και επιβάλλονται εξοντωτικές ποινές, η Ελλάδα διεκδικεί ήδη την πρωτιά στις πολυετείς καθείρξεις και τα ισόβια.

Οι άδειες και οι αναστολές είναι το μοναδικό μέτρο που προσπαθεί να ισορροπήσει αυτήν την νομική εξόντωση. Τώρα με κόψιμο των αδειών στην πλειοψηφία των κρατουμένων (καθώς ο καθένας μας μπορεί να θεωρηθεί "επικίνδυνος" και να ονομαστεί κρατούμενος τύπου Γ) το σύστημα δημιουργεί ανθρώπους δίχως ελπίδα. Ετσι οι φυλακές γίνονται εργοστάσιο αναπαραγωγής του εγκλήματος καθώς ο κρατούμενος δεν έχει τίποτε να χάσει γιατί τα έχει χάσει όλα. Ο κατ' επίφαση σωφρονισμός τους γίνεται μια εκδικητική τιμωρία. Παράλληλα, με τις συνεχείς εφόδους των ΕΚΑΜ, οι φυλακές γίνονται πεδίο εξάσκησης της αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας. Επίσης γίνεται πλέον απόλυτη η εξουσία του εκάστοτε Εισαγγελέα της φυλακής που ούτε καν γνωρίζει τους κρατούμενους, οι οποίοι γι' αυτόν δεν είναι τίποτε άλλο παρά αριθμημένος φάκελος ξεχασμένος στο συρτάρι του γραφείου του.

Οι κρατούμενοι σε όλες τις φυλακές ενώνουμε την φωνή μας και διεκδικούμε τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά μας.

Απαιτούμε να αποσυρθεί το νέο φασιστικό νομοσχέδιο για την λειτουργία μιας φυλακής μέσα στη φυλακή. Ενα νομοσχέδιο "εν θερμώ" που γίνεται κατά παραγγελία του Υπουργού της Αστυνομίας και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Να σταματήσει η κατηγοριοποίηση των κρατουμένων. Ολοι οι κρατούμενοι έχουμε ίσα δικαιώματα. Να διαφυλαχθεί το δικαίωμα στην άδεια που στην Ελλάδα έχει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας (μόνο το 2-3% των κρατουμένων δεν επιστρέφουν). Τα κονδύλια για την κατασκευή - μετατροπή των φυλακών υψίστης ασφαλείας να χρησιμοποιηθούν για την βελτίωση συνθηκών κράτησης (ελλείψεις συσσιτίου, θέρμανση, νερού, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης).
 
Ολοι οι κρατούμενοι οργανωνόμαστε, συντονιζόμαστε και θα κινητοποιηθούμε ενάντια σε αυτούς που κάνουν τις φυλακές τόπους διαρκούς τιμωρίας και στέρησης της ελπίδας.
 
Καλούμε τον Υπουργό και τον κάθε αρμόδιο να αναλογιστεί τις ευθύνες του και να ανοιχτεί ένας δημόσιος διάλογος για τις φυλακές και τα πραγματικά τους προβλήματα.
 
Σε κάθε διαφορετική περίπτωση είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε δυναμικά, όλοι μαζί ενωμένοι, ενάντια στην αδικία και την στέρηση των δικαιωμάτων μας.

ΚΟΝΤΡΑ

http://www.eksegersi.gr/Επικαιρότητα/21262.Το-κείμενο-των-κρατούμενων-που-ξεκίνησαν

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

Μιά νέα μάχη ξεκινά (Κυανή Ακτή - Πρέβεζα - S.O.S.)


ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ

Το τελευταίο διάστημα ενόψει προεκλογικής περιόδου και της γνωστής ψηφοθηρίας που εμπεριέχεται στο..πρόγραμμα, γίναμε μάρτυρες της αρχής των έργων ''ανάπλασης'' (προσχεδιασμένης εδώ και καιρό) της παραλίας και του δασυλλίου της Κυανής Ακτής στην Πρέβεζα. Μπουλντοζοειδή, μηχανήματα/οχήματα εκσκαφής παρατάχθηκαν στο συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο για να αρχίσει επιτέλους - ειρωνικά μιλώντας - η πολυπόθητη ανάπλαση που φυσικά και ενδέχεται να μη βρίσκει αντίθετο ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων της πόλης που ποντάρουν στην ''ανάπτυξη'' για να αποκομίσουν κέρδος είτε χρηματικό είτε πολιτικό μέσα από την εκμετάλλευση.

Φυσικά οι δουλοπρεπείς ''ντόπιοι'', το γνωστό σκουπιδαριό, που πάντα δε θα παραλείψουν να σκύψουν γονυπετείς παρακαλώντας τις δυνάμεις του κέντρου και της δεξιάς (και λοιπών εμετικών κομματικών/πολιτικών σχηματισμών) για καμιά θέση στο δημόσιο ή στα πεντάμηνα, και που εκτρέφει σε άκρατο βαθμό την ηθική της μισθωτής σκλαβιάς και οτιδήποτε συντηριτικού και εμετικού, δεν εξέφρασαν καμία άποψη (πόσο μάλλον αντίδραση) ενάντια στην αποψίλωση του δάσους και στην κακοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος που - προφανώς - και θα λάβει χώρα στη συγκεκριμένη περιοχή σύμφωνα με τους σχεδιασμούς δήμου/κράτους/κεφαλαίου-ιδιωτών. Παρά μόνο φυσικά απόψεις περί εστιών μολύνσεως από τα αποδυτήρια που θα κατασκευαστούν και άλλες ιστορίες για μη αγρίους ή και την διαφοροποίηση τους πάνω στην ανάπλαση, που φυσικά και οι περισσότεροι κάτοικοι είτε υποστηρίζουν είτε είναι φυσικά αδιάφοροι ως είθισται..Φτάσανε μάλιστα στο σημείο να βγάζουν και κατάπτυστες ανακοινώσεις περί διαφορετικού, τελικά, σχεδίου ανάπλασης από το δήμο και τους εργολάβους σε σχέση με ότι είχε συζητηθεί (;;) - Αλλήθεια ποιόν ρώτησαν όλες και όλοι αυτοί για να παρέμβουν καταστροφικά σε μία έκταση γης που είναι αυτονόητο ότι ανήκει σε όλους;; (Όπως και όλη η γη).

Όλα αυτά τα παρασάνταλα προφανώς και προσπαθούν να αποκομίσουν κάτι από την πίτα του όλου πανηγυριού που έχει στηθεί και προφανώς γνωρίζουν ότι έχουν και τη στήριξη διαφόρων πολιτικών κομμάτων αλλά και ιδιωτών, εργολάβων και πάει λέγοντας. Όλα αυτά τα τσουτσέκια λοιπόν παρεμβαίνουν με κείμενα (υπέρ της ανάπλασης φυσικά αλλά δήθεν τους χαλάνε κάποια σημεία) με γνώμονα τη δική τους μικροαστική λογική, του τύπου να εξοστρακιστεί η νεολαία της πόλης, η ''λετσαρία'' που τους χαλάει το γλυκό και ''βρωμίζει'' την ακτή για να εγκαθιδρύσουν μία ακόμη αποστειρωμένη ζώνη, μία ζώνη εκμετάλλευσης, βρωμοαστικής κυριλλοσύνης, μία κατάσταση όπου επιτέλους θα μπορέσουν να παγιώσουν ένα νέο γεωγραφικό χώρο επιβολής της αστικής δικτατορίας της ηλιθιότητας και της ''ευπρέπειας''. Που είναι όλοι αυτοί οι δεξιο-κεντρο-φασίστες αλλά και οι υπόλοιποι τόσα χρόνια; Φυσικά πουθενά γιατί στην καλύτερη, αν δεν έχουν κάποιας μορφής εκμεταλλευτικό/καπιταλιστικό όφελος, είναι παντελώς αδιάφορες/οι μιάς και έχουν συμφέρον από την επικρατούσα κατάσταση αποβλάκωσης και ύπνωσης

Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά πως εκτός από την αποψίλωση του δάσους που προαναφέραμε, όπως και την αποστειρωποίηση της παραλιακής ζώνης που βρίσκεται ''εντός των τειχών'' της πόλης της πρέβεζας θα ακολουθήσει και η απελευθεριωποίηση της και συνάμα ιδιωτικοποίηση/καπιταλιστικοποίηση της περιοχής. Ένας από τους τελευταίους πνεύμονες της πόλης, απ'τους τελευταίους δημόσιους χώρους αναψυχής που υπάρχουν, αυτή τη φορά, δε θα νικηθεί απ'το μπατσολόϊ που δεν αφήνει σε χλωρό κλαρί τους θαμώνες με τους συνεχείς ''τυπικούς ελέγχους'' κτλ. όπως συνηθίζεται εδώ και χρόνια (για να μην υπάρχει καμία επανοικειοποίηση δημοσίων χώρων αλλά μάντρωμα στα σπίτια και στα βρωμομάγαζα) αλλά συν τις άλλοις θα νικηθει/διαλυθεί κι από το ενδεχόμενο εισητήριο που θα επιβληθεί απ'τα ''ντόπια'' και μη αρπακτικά του κεφαλαίου και της μίζας στο μέλλον θα ηττηθεί απ'την τσιμεντοποίση και την αστική βρωμιά που θέλουν να επιβάλλουν οι αρχόντοι..Άλλη μία ζώνη εκμετάλλευσης θα γεννηθεί μέσα στον ιστό της πόλης - μετά το ''αλιευτικό καταφύγιο'' του Παντοκράτωρα και την εκτρωματική ανάπλαση της εκεί παραλιακής ζώνης, όπου κάναν μαρίνα για κότερα μιάς και στο μέλλον το πρώην πεδίο βολής θα δωθεί προφανώς σε κάποιον ιδιώτη για να γίνει ξενοδοχείο - .Επίσης - αν είναι δυνατόν - έχουν παραχωρήσει το λιμάνι σε ιδιώτη, ο οποίος τοποθέτησε φράχτες και διάφορα άλλα απίστευτα, κι έχει στήσει ολόκληρη αυτοκρατορία (φυσικά με την αρωγή του δήμου) με τις μαρίνες και τα κότερα και από την πλευρά της πρέβεζας αλλά και από την αντίπερα αιτωλοακαρνανική ακτή..

Ως αναρχικές και αναρχικοί έχουμε ως καθήκον μας την αντίσταση σε οτιδήποτε και οποιονδήποτε έχει να κάνει με λεηλάτηση της φύσης και των ζωών μας είτε ανθρωπίνων είτε μη ανθρώπινων ζώων και έχει ως σκοπό το κέρδος, την εκμετάλλευση, την καταστροφή και κυρίως την ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ και την ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Ας έχουν γνώση οι φύλακες ότι η οιαδήποτε προσπάθεια που εκπορεύεται προς τις ''αξίες'' του κεφαλαίου και του κράτους, που προαναφέραμε ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ Να βάλουν βαθύτερα στο αστικοναζιστικό μυαλό τους ότι δεν έχουν να κάνουν με τα συνήθη κομματόσκυλα που γλείφουν το εκάστοτε κυβερνών και μη κόμμα και δημοτική αρχή και ντεμέκ υποπροϊόντα-λαϊφσταυλισμού δήθεν αντίστασης.

Παρά την εκ νέου και εναλλασόμενη/ανανεωμένη ρουφιανοποίηση της τοπικής κοινωνίας να γνωρίζουν ότι η ΑΝΑΡΧΙΑ ΔΕΝ ΝΙΚΙΕΤΑΙ διότι είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΗ

ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ/ΟΙ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

Μαζικές διακοπές ρεύματος στο Αγρίνιο. Άμεση κοινωνική/πολιτική απάντηση αλληλεγγύης, οι επανασυνδέσεις..





Συνεχίζονται οι μαζικές διακοπές ρεύματος στην πόλη του Αγρινίου. Χωρίς να ξέρουμε τη συνολική έκταση των διακοπών ρεύματος από εργολάβους και τη ΔΕΗ, και μόνο από τις επανασυνδέσεις των τελευταίων ημερών μαθαίνουμε ότι οι διακοπές ρεύματος είναι οι μαζικές .
Αφορούν δε τα πιο ταλαιπωρημένα κοινωνικά μέρη που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στην οικονομική/κοινωνική  σφαγή που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα.

Σε ότι μας αφορά απευθυνόμαστε στον κάθε πολίτη , στο κάθε σπίτι και ζητάμε την με οποιοδήποτε τρόπο ενημέρωση για τις διακοπές ώστε να παρεμβαίνουμε επανασυνδέοντας το ρεύμα .

Η ανυπακοή στις κρατικές κτηνωδίες,  στα ζώα τους εργολάβους που κόβουν το ρεύμα είναι άμεση προτεραιότητα , η κοινωνική ωφελιμότητα της άμεσης αλληλεγγύης και δράσης είναι η μόνη απάντηση στην Κρατική αποκτήνωση