ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ * ΑΓΡΙΝΙΟ

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ 24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ


Κράτος και εργολάβοι εκτελούν τις Λαϊκές οικογένειες. Διακοπές και επανσυνδέσεις ρεύματος σε Εργατικές Κατοικίες στο Αγρίνιο.


Η ολοκληρωτική αποκτήνωση των μηχανισμών του Κράτους και των συνεργατών του οδηγούν πολίτες και οικογένειες σε τραγικές  καταστάσεις.
Τις προηγούμενες ημέρες συμμορία εργολάβων της ΔΕΗ έκοψαν το ρεύμα σε σπίτια στις Εργατικές Κατοικίες στο Αγρίνιο(περιοχή Αγία Βαρβάρα).
Από τις πιο λαϊκές συνοικίες της πόλης,  με έντονα τα σημάδια  της πολιτικής της ακραίας φτώχειας που έχει επιβάλλει το Κράτος στους πολίτες.
Σπίτια ανέργων,  σπίτια που "φιλοξενούν" αξεπέραστα  προβλήματα Υγείας,   εύκολα θύματα αποκτηνωμένων εργολάβων που βρήκαν τρόπο να βγάζουν χρήματα ..
Σύντροφοι προχώρησαν άμεσα σε κινήσεις αλληλεγγύης,  επανασυνδέοντας το ρεύμα σε όλα τα σπίτια της περιοχής(εργατικές κατοικίες-Αγίας Βαρβάρας). 

Το σημερινό ολοκληρωτικό καθεστώς του Κράτους και του Κεφαλαίου , οι σχεδιασμοί τους αλλά και τα τσιράκια που το υπηρετούν θα μας βρίσκουν απέναντί του.
Σε αυτή τη χρονική και πολιτική περίοδο της κυριαρχίας,  χιλιάδες πολίτες μένουν μόνοι τους απέναντι στις θηριωδίες του Κράτους και των εργολάβων του. Η απάντησή μας είναι άμεσες δράσεις  αντίστασης σε όλα τα επίπεδα του αγώνα, στο δρόμο,  στην καθημερινότητα, στη σύνθεση με άλλους συντρόφους,  σε κάθε κοινωνικό μέρος και με κάθε μέσο.

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Νέο εξαχίλιαρο στον αναρχικό Ολικό Αρνητή Στράτευσης Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ Νέο εξαχίλιαρο στον αναρχικό Ολικό Αρνητή Στράτευσης Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη Την 1η Οκτώβρη '14 η Στρατολογική Υπηρεσία Αθήνας με ένα έγγραφο το οποίο υπογράφουν η διευθύντρια της υπηρεσίας αντισυνταγματάρχης (ΣΣΝΣ) ευαγγελία αθανασίου, ο «εισηγητής» ανθυπολοχαγός (ΣΣΝΣ) αθανάσιος παπαγιάννης και ο τμηματάρχης λοχαγός Ιωάννης Αργυρός, κοινοποίησε ένα νέο (δεύτερο) χρηματικό πρόστιμο στον σύντροφο Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη. Πρόκειται για το εξαχίλιαρο που θεσπίστηκε με νόμο του βαγγ.βενιζέλου και αποσκοπεί στην οικονομική εξόντωση των ανυπότακτων και στον εκφοβισμό όλων όποιων καλούνται να υπηρετήσουν τον εθνικό στρατό.

Νέο εξαχίλιαρο στον αναρχικό Ολικό Αρνητή Στράτευσης Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη

Την 1η Οκτώβρη '14 η Στρατολογική Υπηρεσία Αθήνας με ένα έγγραφο το οποίο υπογράφουν η διευθύντρια της υπηρεσίας αντισυνταγματάρχης (ΣΣΝΣ) ευαγγελία αθανασίου, ο «εισηγητής» ανθυπολοχαγός (ΣΣΝΣ) αθανάσιος παπαγιάννης και ο τμηματάρχης λοχαγός Ιωάννης Αργυρός, κοινοποίησε ένα νέο (δεύτερο) χρηματικό πρόστιμο στον σύντροφο Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη. Πρόκειται για το εξαχίλιαρο που θεσπίστηκε με νόμο του βαγγ.βενιζέλου και αποσκοπεί στην οικονομική εξόντωση των ανυπότακτων και στον εκφοβισμό όλων όποιων καλούνται να υπηρετήσουν τον εθνικό στρατό.
Η συγκεκριμένη επιθετική κίνηση των στρατοκρατών αθροίζεται σε μια σειρά στρατιωτικών και γενικότερα κρατικών διώξεων εναντίον του αναρχικού αγωνιστή και στην εκτεταμένη επιχείρηση καταστολής της άρνησης στράτευσης που εκδηλώνεται όλο και πιο εντατικά τα τελευταία χρόνια. Οι χρηματικές ποινές αποτελούν μέρος της οικονομικής τρομοκρατίας των αφεντικών με την οποία πασχίζουν να μας υποτάξουν σε ακόμα πιο απάνθρωπες συνθήκες σκλαβιάς. Το νέο πρόστιμο σε βάρος του Ολικού Αρνητή έρχεται να συμπληρώσει μια ποινή φυλάκισης, μια εκκρεμούσα δίκη και μια νέα κλήση στράτευσης. Η αναφερόμενη εξέλιξη επιβεβαιώνει την καίρια σημασία του καλέσματος αλληλεγγύης που η συλλογικότητά μας ήδη κοινοποιούσε αυτές τις μέρες.
Επαναδημοσιοποιούμε το κάλεσμά μας για να ενημερώσουμε το ταξικό-κοινωνικό κίνημα, του οποίου οι πολύμορφες δυνάμεις που το απαρτίζουν έχουν την πηγμή και την ευθύνη να απαντήσουν κατά την κρίση τους στην στρατοκρατία του κεφάλαιου.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

« Καθώς ως Ολικός Αρνητής και αναρχικός γίνομαι στόχος εντεινόμενων διώξων για να χτυπηθούν οι αγώνες στους οποίους αναγνωρίζω την κοινότητά μου, αισθάνομαι το καθήκον να δηλώσω δημόσια ότι σε ενδεχόμενη νέα αιχμαλωσία μου με αφορμή την τρίτη δίωξη για ανυποταξία, θα κάνω ότι μπορώ για να χαλάσω την ησυχία των μισθοφόρων της στρατιωτικής δικαιοσύνης και της μπατσαρίας. Έχουμε συλλογικό καθήκον να καταδείξουμε πως τα χάρτινα στρατιωτάκια λυγάνε. »

Δημήτρης Χατζηβασιλειάδης – 27/5/2014


« Δεν θα αποδεχτώ καμία απειλή και έχω σκοπό να δημιουργήσω ‘’σαματά’’ για όποια εκδικητική κίνηση και πρόκληση δεχτώ απο τους στρατοκράτες. »

Φώτης Σίψας - 26/8/2014



ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΛΙΚΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ

Τα τείχη της εξουσίας αποκαλύπτουν τους φόβους της
Να σπείρουμε την ανυποταξία ενάντια σε κράτος και αφεντικά

Όπως γράφαμε στο κάλεσμα σε συνάντηση ενημέρωσης-συζήτησης-συντονισμού, που πραγματοποιήθηκε στις 13/9 στο πολυτεχνείο, η κρατική καταστολή ενάντια στους ολικούς αρνητές στράτευσης εντείνεται, με κοινά χαρακτηριστικά τις αλλεπάλληλες κλήσεις κατάταξης και διώξεις, εντάλματα σύλληψης και κρατήσεις σε αστυνομικά κελιά, αλλεπάλληλα στρατοδικεία, δικαστικές ποινές και χρηματικά πρόστιμα. Όλο αυτό το διάστημα παράλληλα με τις διώξεις πραγματώνεται ένας ζωντανός αγώνας που επιχειρεί να σπάσει την στρατοκρατική τρομοκρατία και να αναδείξει την κεντρικότητα του ζητήματος του στρατού και του αναρχικού αγώνα εναντίον του. Το αναβαθμισμένο διωκτικό πλαίσιο επιχειρεί να ισοπεδώσει τους αγωνιζόμενους αρνητές τόσο δικαστικά όσο και οικονομικά, να κάμψει την αντίστασή τους και να τρομοκρατήσει όσους προτίθενται να συστρατευτούν στον αγώνα ενάντια στον στρατό.
Αντιλαμβανόμαστε τον αγώνα των ολικών αρνητών στράτευσης σε σύνδεση με μια σειρά κινηματικών μετώπων. Ο στρατός ως δομικός μηχανισμός κυριαρχίας συνδέεται με όλο το πλέγμα του κοινωνικού ιστού, στις γειτονιές μέσα στα σχολεία και την φασιστική προπαγάνδα, στους ταξικούς αγώνες μέσω της στρατιωτικοποίησης της εργασίας και της καταστολής (μέτρο της επιστράτευσης), στα ευρύτερα πεδία της κοινωνικής σύγκρουσης με τη διαρκή αναβάθμιση της δικαστικής καταστολής, στους δρόμους (προετοιμασία σωμάτων στρατού για καταστολή πλήθους, απειλές για στρατιωτική επέμβαση-Δεκέμβρης ‘08), στη στρατιωτική διαχείρηση των μεταναστών και προσφύγων (στρατόπεδα συγκέντρωσης, FRONTEX κτλ). Παράλληλα φτιάχνονται συνεχώς νέοι μηχανισμοί προσδεδεμένοι με τον στρατό (εταιρείες και ιδιωτικός παράγοντας, οικονομικά εξαρτημένες κοινωνικές υποομάδες κτλ) και ο στρατός παίρνει νέα χαρακτηριστικά (μισθοφορικός στρατός).
Με τα λόγια των δυο συντρόφων Ολικών Αρνητών:
« Σήμερα, ο γενικός εξανδραποδισμός των εκμεταλλευόμεων για χάρη των ντόπιων αφεντικών και των διεθνικών διευθυντηρίων πραγματώνεται υπό την σημαία της εθνικής σωτηρίας. Με την σημαία του έθνους οπλίζονται τα καθάρματα, κρατικοί άρχοντες, καθεστωτικοί κονδυλοφόροι και φασιστικές συμμορίες, που οργανώνουν την εκκαθάριση των πιο αδύναμων κομματιών του κυριαρχούμενου κόσμου...
Η στρατιωτική κυριαρχία θεμελιώνει το έθνος. Το φάντασμα της στρατοκρατίας φυλάει την δημοκρατία των αφεντικών. »
« Οι ταξικές και κοινωνικές αντιστάσεις, όπως οι απεργίες της τρέχουσας περιόδου και ο πανελλαδικός αγώνας ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στην Χαλκιδική, βάλονται με στρατιωτικούς νόμους και στρατιωτικές μεθόδους. Επιβολή ειρήνης στο καπιταλιστικό κάτεργο, η ουτοπία των προνομιούχων καθαρμάτων, σημαίνει εκβιαστική ένδεια και στρατιωτική τρομοκρατία. Για να ανακάμψει η αγοραία οικονομία περνάει πάνω από τα κορμιά μας. Τον πόλεμο τον ζούμε κάθε μέρα εδώ, στην μισθωτή σκλαβιά και στον ταξικό κατακερματισμό, στα σχολεία και στην αυτοκαταστροφική επέλαση της εξατομίκευσης, στα φρουρούμενα εργοτάξια, στους στρατοκρατούμενους δρόμους και στις φυλακές. Οι φάμπρικες δουλεύουν για να φτιάχνουν τα «τανκς» που θα μας κρατήσουν αλυσοδεμένους στις φάμπρικες μέχρι να λιώσουμε. »
« Το συμπυκνωμένο στρατόπεδο προστατεύει το καθολικό στρατόπεδο εργασίας και τ'αφεντικά για να εξασφαλίσουν την κερδοφορία του εξαπολύουν μια πλανητική ταξική γενοκτονία. »
« Ο ελληνικός στρατός αποτελεί δραστήριο όργανο του ΝΑΤΟ και των λεηλατικών εκστρατειών του. Στα σύνορα του ευρωπαϊκού κάτεργου δολοφονεί τους κατατρεγμένους οι οποίοι έχουν ξεριζωθεί από τις βόμβες και τον λιμό που σπέρνει η πλανητική δημοκρατία του κεφάλαιου. Στην Πίνδο και στον Έβρο η ελληνική σημαία έχει ποτιστεί με το αίμα των απόκληρων. Μέσα στην μητροπολιτική φυλακή, τώρα που οξύνεται η ταξική αντεπίθεση και δυναμώνουν τα εγχειρήματα κοινωνικής αυτοοργάνωσης ενάντια στην κρατική τυραννία, ο εθνικός στρατός προετοιμάζεται για την αντεπανάσταση. »
« Οι φασίστες επανέρχονται στο πολιτικό προσκήνειο σήμερα που η ταξική σύγκρουση οξύνεται, για να υπηρετήσουν το έθνος των αφεντικών και τα διεθνή διευθυντήρια στρατιωτικοποιώντας τον κοινωνικό χώρο. Οι φασίστες ανοίγουν τον δρόμο στην αστυνομική τρομοκρατία, στην παραστρατιωτική αντιεξέγερση, στην στρατιωτική αντεπανάσταση. »
« Άρα, σήμερα απαιτείται ο αγώνας ενάντια στον στρατό να είναι ενεργητικός, να συνδεθεί με το σύνολο του ταξικού-κοινωνικού κινήματος, να δώσει μαχητική ώθηση στα ανοιχτά μέτωπα πάλης. Να δυναμώσουμε την προλεταριακή-κοινωνική αντίσταση και την συνοργάνωσή της, ν'απλωθεί ο εξεγερσιακός-αντικρατικός αντιμιλιταρισμός για να σπάσουν στους δρόμους τα μισθοφορικά τείχη.
Η θέση των Ολικών Αρνητών είναι στην πρώτη γραμμή της διεθνιστικής αλληλεγγύης, στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στο συνοριακό καθεστώς και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στην πρώτη γραμμή της αντιφασιστικής πάλης, στην πρώτη γραμμή της συλλογικής αντίστασης στην οικονομική τρομοκρατία, που στηρίζεται στα όπλα και τις φυλακές του κράτους, στην πρώτη γραμμή των εργατικών κινητοποιήσων, που χτυπιούνται με αστυνομικο-στρατιωτικούς μηχανισμούς κι επιστρατεύσεις. Στην ταξική στράτευση δεν χωράνε ελιτισμοί. Από μια τέτοια θέση μάχης η Ολική Άρνηση Στράτευσης αποτελεί παράδειγμα αφοπλισμού της κρατικής τρομοκρατίας και παράδειγμα ρήξης με την εξατομίκευση. »
« Υπερασπίζομαι κάθε νέο ρίζωμα που μπολιάζει και θωρακίζει την κοινωνική και ταξική πάλη με την αλληλεγγύη, την ισότητα και την αξιοπρέπεια. Ολική άρνηση σε κάθε μορφή εξουσίας, που βασανίζει, φυλακίζει και δολοφονεί, εντός των τοιχών (φρούρια), αλλά και εκτός. Εχθρεύομαι κάθε κατασταλτική μηχανή που χτίζει φυλακές, όπως τώρα που ψηφίστηκε το άρθρο για την πιο άθλια συνθήκη κράτησης και απομόνωσης στα λευκά κελιά τύπου Γ. »
«Για την ενότητα της εξέγερσης και της σύγκρουσης σε κάθε επίμαχο έδαφος αυτού του κόσμου... »
« Η προσωπική επιλογή της Ολικής Άρνησης εκφράζει την ταξική συστράτευση των καταπιεσμένων, αναμεταδίδει ενδυναμωμένο το μήνυμα της αλληλεγγύης ενάντια στην εξουσία, ορθώνει μια συλλογική οριογραμμή, ένα βάραθρο μπροστά στ'άρματα και τα τερτίπια των κρατικών μηχανισμών. »

Ο αναρχικός Φώτης Σίψας δήλωσε πρόσφατα με κείμενό του την ολική άρνηση στράτευσής του. Ο αναρχικός Δημήτρης Χατζηβασιλειάδης αναμένει νέα δίκη και νέα δίωξη. Πολλοί ολικές αρνητές αναμένουν διώξεις, συλλήψεις και στρατοδικεία ή είναι ήδη επιβαρυμένοι με ποινές και οικονομικά πρόστιμα.
Στη βάση των παραπάνω θεωρούμε ότι απαιτείται ο ευρύτερος συντονισμός αλληλέγγυας κινητοποίησης και η προετοιμασία των αντανακλαστικών μας μπροστά στις επικείμενες εξελίξεις.
Καλούμε τους συντρόφους και τα οριζόντια-αυτοοργανωμένα, ταξικά, κοινωνικά και πολιτικά εγχειρήματα σε επαγρύπνηση. Οι επερχόμενες διώξεις, οι συλλήψεις κι όλες οι δόλιες απόπειρες εκφοβισμού των ολικών αρνητών στράτευσης να μας βρουν απέναντί τους ενωμένους στον δρόμο. Ειδικά σε ενδεχόμενη σύλληψη του συντρόφου Φώτη Σίψα ή σε νέα σύλληψη του συντρόφου Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη η συλλογικότητά μας καλεί προκαταβολικά σε άμεση κινηματική απάντηση. Μπροστά στα κάγκελα και στα στρατοδικεία του κράτους και όπου αγωνίζεται ο καθένας, η αλληλεγγύη ανοίγει τον δρόμο.



Ολική άρνηση στράτευσης στο καθεστώς εκμετάλλευσης

Συστράτευση στην πάλη για την ελευθερία και την αλληλεγγύη


ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ



Αναρχική Συλλογικότητα
για τη Μαχητική Προλεταριακή Ανασυγκρότηση

Σεπτέμβρης-Οκτώβρης 2014

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΣΤΑΜΠΟΥΛΟΥ

Προς το παρόν, βρίσκομαι αιχμάλωτος στα χέρια των υπηρετών του κεφαλαίου, η καρδιά μου όμως παραμένει στο στρατόπεδο της επανάστασης.


Την 1-10-2014 , με συλλαμβάνουν και οδηγούμαι με κουκούλα στο κεφάλι στον ανακριτικό θάλαμο της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας. Από τις 17.00 έως τις 1.00 τη νύχτα, ένα τσούρμο κουκουλοφόροι -και ενώ είμαι δεμένος πισθάγκωνα- μου αποσπούν με τη βία DNA, αποτυπώματα και με φωτογραφίζουν (προσπαθούν) εν μέσω ειρωνειών, κεφαλοκλειδωμάτων,στραμπουληγμάτων, ξύλου και απειλών για ηλεκτροσόκ , θεωρώντας ότι έτσι θα συνεργαστώ. Στις 1.00 τη νύχτα, βλέπω τους πρώτους ξεκουκούλωτους που μου ανακοινώνουν ότι κατηγορούμαι για τρομοκρατία. Ως τις 5.30 τα ξημερώματα , παραμένω σε ένα 1 Χ 3 κελί , δεμένος πάντα πισθάγκωνα με τις χειροπέδες. Την επόμενη μέρα γίνονται πάλι προσπάθειες να με φωτογραφίσουν.

Από μεριάς μου απείχα από την πρώτη στιγμή από τροφή και νερό με απαίτηση να μιλήσω με δικηγόρο. Μου επέτρεψαν τελικά να ειδοποιήσω δικηγόρο μετά από 24 ώρες και κατόρθωσα να την δώ μολις για λίγα λεπτα , λίγο πριν τον Εισαγγελέα.

Τα παραπάνω τα καταθέτω σαν μια μικρή εμπειρία αγώνα προς τους συναγωνιστές.

Η στάση του Κράτους προς εμάς , ήπια ή σκληρή -αυτό είναι πάντα σχετικό- δεν μπορεί ποτέ να μας κάμψει, όσο έχουμε συνείδηση της υπευθυνότητας που απορρέει από τη θέση μας ως αναρχικοί , στις στιγμές της δοκιμασίας.

Γιατί οι δύσκολες στιγμές στον αγώνα είναι αυτές που ατσαλώνουν τη συνείδηση. Γιατί σε αυτές τις περιστάσεις ο κάθε ένας από μας είναι ο θεματοφύλακας των ιδανικών της κοινωνίας που πολεμάμε να φτιάξουμε. Για τον αγώνα προς την χειραφέτηση από την ταξική κοινωνία έχει χυθεί πολύ αίμα, κι επομένως θα ήταν αστείο να λυγίζουμε στα όποια νταϊλίκια των μπάτσων. Κράτησα αρνητική στάση απέναντι στις αξιώσεις των κρατικών λακέδων να αποσπάσουν στοιχεία μου για δυο λόγους. Πρώτο, για λόγους αξιακούς , καθώς θεωρώ ότι υποχρέωση κάθε αναρχικού επαναστάτη είναι να μη δίνει ούτε χιλιοστό εδάφους στον ταξικό εχθρό . Και δεύτερο γιατί, αντιλαμβανόμενος τη σοβαρότητα της υπόθεσης που μου προσάπτουν, θέλησα να προστατέψω συντροφικό και φιλικό περιβάλλον από τα κοράκια που με κρατάνε. Όσο λοιπόν οι κλούζω δεν έβρισκαν το όνομα, δεν ήμουν διατεθειμένος με τιποτε να τους το δώσω. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δυο μέρες μετά τη σύλληψη, η αστυνομία έχει βρει «επιτέλους» το όνομά μου.

Είναι σαφές ότι με τη σύλληψή μου οι αξιωματικοί της αντιτρομοκρατικής και κυρίως οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι έλπιζαν να βγάλουν λαβράκι , γι αυτό και οι διαρροές στον τύπο για το σημειωματάριο με τις «χρονομετρημένες διαδρομές» τους στόχους, τα ποδήλατα και τα λουκάνικα. Μέσω της κοπτορραπτικής φτιάχνουν μια ιστορία που να ταιριάζει στο σενάριο τους. Σενάριο που στο τέλος πρέπει πάντα να βγάζει αυτούς νικητές.

Το τι έκανα, ποιος είμαι και γιατί βρισκόμουν εκεί που με συνέλαβαν δεν είναι υπόθεση της αστυνομίας και των εισαγγελέων αλλά δική μου. Επομένως, δεν έχω να απολογηθώ στους φύλακες της αστικής νομιμότητας, αλλά μόνο στο επαναστατικό κίνημα, τους συντρόφους και τον λαό που επιλέγει να μη ζήσει σα ραγιάς.

Θεωρώ αναγκαία αυτήν την πρώτη επικοινωνία με τον έξω κόσμο , μιας και δεν τρέφω αυταπάτες για την μη προφυλάκιση μου.

Προς το παρόν, βρίσκομαι αιχμάλωτος στα χέρια των υπηρετών του κεφαλαίου, η καρδιά μου όμως παραμένει στο στρατόπεδο της επανάστασης.

Ο αγώνας συνεχίζεται.
Ζήτω η επανάσταση.
Ζήτω η Αναρχία.
Αντώνης Σταμπούλος
από την Λ. Αλεξάνδρας 173.
4/10/2014

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Ανοιχτό Κάλεσμα σήμερα για μπλόκο σε κατάσχεση κατοικίας , στο Μεσολόγγι

 κεντρικό σύνθημα "κανένας μόνος του, κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη".

Σε μεγάλη κινητοποίηση προχωρούν έμποροι , μέλη κινημάτων και αλληλέγγυοι ,  κατά των πλειστηριασμών  από το Μεσολόγγι και γύρω πόλεις(Πάτρα, Αγρίνιο κλπ) προκειμένου να προστατεύσουν απο κατάσχεση, σπίτι εμπόρου απο το Μεσολόγγι. 

Το "ραντεβού" για την παρεμπόδιση της κατάσχεσης είναι το μεσημέρι της Τετάρτης στις  3:00 μμ στο  Δικαστικό Μέγαρο Μεσολογγίου, με  τη διαδικασία της κατάσχεσης/πλειστηριασμού  να ξεκινά στις 4:00μμ.

ΣΩ.Β.Α Άρτας

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Ο ακροδεξιός τραμπούκος περιφερειάρχης Ηπείρου για τον Αχελώο. Ο ακρωτηρισμός της Γης ως ευκαιρία κέρδους για τους τραμπούκους




Σε δηλώσεις του ο ακροδεξιός τραμπούκος περιφερειάρχης Ηπείρου, Καχριμάνης , που πρόσφατα κλώτσαγε καθαρίστριες που έκαναν το έγκλημα να διεκδικούν τη δουλειά τους, , προκαλεί για το ζήτημα του Αχελώου.
Θεωρεί εθνικό έγκλημα τη μη ολοκλήρωση της καταστροφής των φαραωνικών εγκληματικών επεμβάσεων που έχουν συμβεί παρανόμως όλα αυτά τα χρόνια στον Αχελώο και συνολικά στο φυσικό τοπίο που δημιούργησε το ποτάμι.
Όσοι έχουν επισκεφθεί τα έργα διαπιστώνουν στην καλύτερη των περιπτώσεων ένα απόκοσμο ακρωτηριασμό του φυσικού τοπίου σε πολύ μεγάλη κλίμακα.

“Τραμπουκίζει” ακόμη και τις συμβατικές υποχρεώσεις που έχει ο θεσμικός του ρόλος απέναντι σε αποφάσεις επίσης θεσμικών οργάνων όπως το ΣτΕ που έχουν καταδικάσει τόσο το έργο όσο και τη συνέχιση των έργων, και ξεσπά ως τραμπούκος ορίζοντας τη συνέχεια της καταστροφής ως ζήτημα εθνικής οικονομίας από τη λειτουργία της εκτροπής για τη Θεσσαλία αλλά και της δική του περιοχής. Καλεί μάλιστα το ΣτΕ μπροστά και στη νέα απόφαση που θα κληθεί να πάρει σε λίγες ημέρες , να επισκεφθεί την περιοχή και μετά να συμφωνήσει μαζί του στη συνέχιση των καταστροφικών και παράνομων έργων , προφανώς γιατί το ΣτΕ θα μαγευτεί όπως και ο ίδιος από το αποτύπωμα που έχουν αφήσει τα φαραωνικά έργα εκτροπής του Αχελώου, άλλωστε ποιος μπορεί να αμφιβάλει για τν αισθητική των ακροδεξιών τραμπούκων τύπων σαν τον Καχριμάνη.

Από την πλευρά μας να τονίσουμε ότι τα έργα αποτελούν ένα από τα πιο κραυγαλέα εγκλήματα που έχουν γίνει στην Ελλάδα, απο το Κράτος και τους μηχανισμούς του Κεφαλαίου, κατά της φύσης, κατά των τοπικών κοινωνιών, κατά των τεράστιων χρηματικών  ποσών που λεηλατήθηκαν απο μεγαλοεργολάβους και πολιτικούς, με αποτέλεσμα μία τεράστια καταστροφή , ένας πραγματικός ακρωτηριασμός του φυσικού μας πλούτου, που πρέπει να είσαι πολύ τραμπούκος για να θεωρείς υποχρέωση σου τη συνέχιση αυτής της τεράστιας καταστροφής .

Η δήλωση του ακροδεξιού τραμπούκου περιφερειάρχη Ηπείρου έχει ως εξής:

«Θεωρώ ότι είναι εθνικό έγκλημα που δεν τελειώνει το έργο. Είναι ένα έργο έτοιμο, το οποίο θα δώσει μεγάλη ανάσα στην εθνική οικονομία και θα αλλάξει την τύχη της Θεσσαλίας και της δικής μας περιοχής. Το έργο είναι τελειωμένο, και αποτελεί υποχρέωση της ηγεσίας του Συμβουλίου της Επικρατείας να πάει να το δει και μετά να βγάλει αποφάσεις».


Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΑΜΠΙΝΓΚ - ΜΕΣΟΧΩΡΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ 14 - 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014 / ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ¨ΠΡΑΣΙΝΗ¨ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ



 ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ¨ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ¨, ΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ,
Ο ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Οι τελευταίες εξελίξεις στο ζήτημα της πώλησης της ΔΕΗ σε ιδιώτες και το γενικότερο ζήτημα της ενέργειας όπως διαμορφώνεται σήμερα φανερώνει για μια ακόμα φορά τις προθέσεις του κράτους και των εταιριών για το μέλλον του ποταμού Αχελώου. Οι σαφείς διαβεβαιώσεις του Χρυσοχοϊδη στους θεσμικούς παράγοντες της Θεσσαλίας (Ιούνιος 2014) περί αποπεράτωσης των έργων εκτροπής ασχέτως των αντιστάσεων τοπικών κοινωνιών (κατοίκων της Μεσοχώρας και αλληλεγγυών) όσο και των αποφάσεων του ΣτΕ για το ζήτημα, δεν περιορίζονται απλά σε μικροπολιτικά παιχνίδια δημιουργίας εντυπώσεων αλλά δείχνει ξεκάθαρα ότι:

α) Κανένα πεδίο εκμετάλλευσης από το κράτος και το κεφάλαιο δεν εγκαταλείπεται μέχρι το τελικό ξεζούμισμα και την καταστροφή είτε αυτό αποτελεί φυσικό είτε ανθρώπινο πόρο οικονομικής κερδοσκοπίας και διαστροφής.

β) Ο ολοκληρωτισμός που επιβάλλεται στην κοινωνία και τη φύση από την κυριαρχία των αφεντικών ειδικά σε συνθήκες κρίσης (μετασχηματισμού) του καπιταλιστικού συστήματος, ευνοεί το ξεπούλημα των πάντων με πρόσχημα την κατάσταση εθνικής ανάγκης.

γ) Η αγαστή συνεργασία πολιτικής (κράτος) και οικονομικής (κεφάλαιο) εξουσίας αλλά και η αλληλεξάρτησή τους δεν αφήνει καμία αμφιβολία και στον πιο αφελή για το ποιοι θα είναι αυτοί που τελικά θα ωφεληθούν από τους σχεδιασμούς που προσπαθούν να επιβάλουν πάνω στις κοινωνίες και το φυσικό περιβάλλον.

Ο παραλογισμός της εκτροπής του ποταμού Αχελώου με έργα (φράγματα, σήραγγες, εργοτάξια χωματουργικών εργασιών και αμμοληψιών) τερατώδους  έκτασης και έντασης και ο βιασμός της φύσης με τα φράγματα της Μεσοχώρας και της Συκιάς, αλλάζει κυριολεκτικά το χάρτη στη Δυτική Ελλάδα. Η δημιουργία ταμιευτήρα νερού είτε για υδροηλεκτρική ενέργεια είτε σαν φράγμα εκτροπής του νερού προς τη Θεσσαλία καταστρέφει ότι έχει απομείνει από τον Αχελώο στη φυσική του μορφή (Άνω Ρους) και ότι αυτό περιλαμβάνει δηλαδή την πολύ πλούσια πανίδα και χλωρίδα της περιοχής αλλά και τις τοπικές κοινωνίες, εντείνοντας τον αποδεκατισμό τους αφού θα εκδιώξει ολόκληρους πληθυσμούς για σύνθετους λόγους (χωριά, οικισμοί, στάνες κοπάδια).  

Η λίμνη δημιουργεί ένα δικό της μικροκλίμα, ξένο για την περιοχή, που είναι σίγουρο ότι θα επηρεάσει αρνητικά την όποια εναπομένουσα ζωή. Η αύξηση της θερμοκρασίας λόγω υγρασίας και η μείωση των χιονοπτώσεων είναι το πρώτο που παρατηρείται σε παρόμοια έργα με τις ανάλογες συνέπειες (βλ. Λίμνη Μόρνου).  Το πρώτο που επηρεάζεται είναι το φυτικό κομμάτι (δέντρα, θάμνοι κ.α.) και οι καλλιέργειες μη μπορώντας να αντέξουν τη δραματική αύξηση της θερμοκρασίας και κατά συνέπεια όλα τα ζώα που υπάρχουν ακόμα σε άγρια μορφή στη νότια Πίνδο (Αρκούδες, Ζαρκάδια, Γεράκια, Αετοί κ.α.), όλο αυτό οδηγεί στην ερημοποίηση της περιοχής και στην οικολογική καταστροφή.  

Μιας καταστροφής που συνεχίζεται όμως μέχρι τις εκβολές του Αχελώου στο Ιόνιο πέλαγος. Η μείωση στη ροη του ποταμού προς τη θάλασσα θα εξαφανίσει το βιότοπο των εκβολών που είναι ήδη επιβαρυμένος από τη βιομηχανική αγροτική ανάπτυξη. Παρόλη την καταστροφή που συμπληρώνεται και από τα φράγματα Καστρακίου και Κρεμαστών παραμένει πλούσιος σε βλάστηση και άγρια ζωή αλλά και ο σημαντικότερος παράγοντας της αγροτικής δραστηριότητας, πράγμα που τον καθιστά εξαιρετικής σημασίας υγροβιότοπο.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όπου άρχισε και η υλοποίηση του έργου της εκτροπής (φράγμα Μεσοχώρας) άρχισαν και οι πρώτες αντιστάσεις στα χωριά γύρω από το φράγμα με κέντρο το χωριό της Μεσοχώρας, Τρικάλων το οποίο και θα κατακλειστεί στο μεγαλύτερο μέρος του. Μέσα από συνελεύσεις αποφάσισαν να εμποδίσουν το έργο και την καταστροφή του τόπου που ζούσαν. Σε όλη αυτή τη διαδρομή βρήκαν αλληλέγγυους από όλη τη χώρα που αναγνωρίζοντας το δίκιο του αγώνα τους και την αξιοπρεπή στάση που κράτησαν απέναντι στις πιέσεις και την καταστολή που δέχτηκαν (ΜΑΤ, μηνύσεις, δωροδοκίες κ.α.), βρέθηκαν δίπλα στους κατοίκους ενισχύοντας και ενδυναμώνοντας τις αντιστάσεις. Κομμάτι αυτού του αγώνα είναι και η δική μας κίνηση εδώ και 8 συνεχόμενα χρόνια.  

Αντιλαμβανόμενοι κάθε κομμάτι του ψηφιδωτού των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων απέναντι στην εξουσία ως ανάχωμα απέναντι στον πόλεμο που έχει κηρύξει στην κοινωνία και το φυσικό περιβάλλον, στεκόμαστε αλληλέγγυοι ενεργά με τις επιμέρους αντιστάσεις με πρόθεση αυτή η αλληλεγγύη ως ειλικρινής και ισότιμη σχέση να δικτυώσει επιθετικά τις αγωνιστικές διαθέσεις των ανθρώπων ως τη γενικευμένη εξέγερσή τους για την επανοικειοποίηση των κοινωνικών αγαθών, του κλεμμένου κοινωνικού πλούτου, του κλεμμένου μας χρόνου και συνολικά της ζωής μας από την εξουσία.

Σκοπεύοντας στην καθολική ανατροπή της εξουσίας μέσα από την αντιεραρχική αυτοοργάνωση του αγώνα και των κοινωνικών αναγκών (ως φυσική συνθήκη συνεννόησης και συνεργασίας των ανθρώπων) στο εδώ και τώρα ανάλογα με τις δυνάμεις μας κυοφορούμε την ελπίδα κοινωνικής επανάστασης. Μιας επανάστασης που δεν είναι τίποτε άλλο από την εκδίωξη του εκμεταλλευτικού οικονομικό-πολιτικο-στρατιωτικού προσωπικού της εξουσίας καταργώντας στην πράξη τη φυσική, υλική, ηθική της υπόσταση (τοπικά - κεντρικά - διεθνώς -όπου και όπως αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί ως την τελική γενίκευσή του) και της ανάληψης της ζωής μας από εμάς τους ίδιους, με τους τρόπους και τα μέσα που μας διδάσκει ιστορικά το ευρύτερο ανταγωνιστικό κίνημα αλλά και τις προτάσεις που γεννά η ελεύθερη συμφωνία των ανθρώπων στις τάξεις του.
Η επανάσταση δηλαδή είναι η διαδικασία που θα καθαιρέσει το κέρδος από το βάθρο του κινητή της ιστορίας και θα θέσει στο επίκεντρο τον Άνθρωπο, τις ανάγκες του και την αρμονική συνύπαρξη με το φυσικό περιβάλλον. Για αυτόν ακριβώς το λόγο είναι η μόνη διαδικασία απονομής δικαιοσύνης που δίνει ουσιαστικά λύση στα μικρά ή μεγάλα κοινωνικά και περιβαλλοντικά ζητήματα.


Καλούμε κάθε σύντροφο και συντρόφισσα, κάθε συλλογικότητα, στην κεντρική εκδήλωση (πορεία) την Κυριακή 17 Αυγούστου στο φράγμα της Μεσοχώρας ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου.
Οι φετινές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν 4ημερη κατασκήνωση στις όχθες του ποταμού (14-17 Αυγούστου 2014) όπου θα πραγματοποιηθούν πολιτικές συζητήσεις – συνελεύσεις που θα αφορούν το ζήτημα του Αχελώου και τη λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και γενικότερα ζητήματα πάλης ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο.
Κατά τη διάρκεια του 4ημερου θα γίνει παρουσίαση προϊόντων από το αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο ΒΙΟ.ΜΕ. για τη στήριξη και την αλληλεγγύη των εργαζομένων.


ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΗ ΓΕΝΝΑ


ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

23-7-1996. Μία παγωμένη μέρα. Τιμή για πάντα στον αναρχικό Χριστόφορο Μαρίνο



Υπάρχουν ημέρες που το ειδίκό τους φορτίο γεμιζει με θλίψη την ανάμνησή τους.
Στις 23 Ιουλίου το 1996, αστυνομικοί δολοφόνησαν τον αναρχικό Χριστόφορο Μαρίνο.

Έναν αναρχικό του οποίου  η διαδρομή ή καλύτερα η ζωή του σηματοδότησε κατά τη γνώμη μας όχι μόνο τη "γενιά του" αλλά  την εικόνα των ριζοσπαστών αναρχικών της εποχή μας. Σύμβολο ή όχι η παρουσία του Μαρίνου , η εμπειρία που αποκόμησε η ιστορία απο αυτόν , ύπήρξε καθοριστική για συντρόφους, για σκεπτικά , για διαμόρφωση ζυμώσεων και εξελίξεων στο χώρο των Αναρχικών.

Η δολοφονία του αναρχικού Χριστόφορου ,ήταν μία συνειδήτη πολιτική απόφαση εξώντωσης του Κράτους, είχαν απέναντί τους έναν ορκισμένο αγωνιστή της Ελευθερίας, εβαλαν απέναντί του κρατικούς δολοφόνους.

Ακολουθεί ένα κέιμενο που πρωτοδημοσιεύθηκε στην αναρχική εφημερίδα Γκιλοτίνα, απο σύντροφο του Μαρίνου, θεωρούμε ότι σε αυτό το κείμενο υπάρχουν πολλά και αξιόλογα στοιχεία ανάγνωσης..

 

23-7-1996. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΜΑΡΙΝΟ

 

 


ΜΙΚΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΜΑΡΙΝΟ

” Όλα τα ρολόγια δείχνουν τους ανέμους που θάρθουν…”

Ο θάνατος είναι στοιχείο της ζωής .Ότι υπάρχει πεθαίνει και γίνεται κάτι καινούριο . Αναρχικοί και μη , όλοι πεθαίνουμε . Ο θρήνος για την απώλεια συντρόφων , φίλων , αγαπημένων ανθρώπων είναι φυσιολογικός . Ο θρήνος για την απώλεια του οικείου είναι εκδήλωση της ανθρώπινης ευαισθησίας . Ωστόσο , ο ανθρωπισμός των αναρχικών μπορεί να χωρέσει κάθε οδύνη , εισάγοντας τους φυσικά μέσα στο καζάνι των συγκεκριμένων καταστάσεων , αλλά κοιτάει βαθιά στα κοινωνικά και ιστορικά θεμέλια και στις παρούσες υλικές συνθήκες της οδύνης , αναζητώντας πρακτικές απαντήσεις συνεπείς σε μια γενική προοπτική απελευθέρωσης από την τυραννικότητα .


Η σχέση με τον θάνατο βρίσκεται στον πυρήνα κάθε κοινωνίας . Το κράτος επιχειρεί να ελέγχει τη ζωή κατέχοντας ισχύ πάνω στον θάνατο των υπηκόων του , των ξένων , των εχθρών του και των αρνητών του . Από την κοινή εμπειρία αυτού του καθεστώτος φόνων και τρόμου αναδύεται σε κάθε ατομική συνείδηση ένα υπαρξιακό δίλλημα , μια αναπόφευκτη επιλογή : η παραγνώριση της βαρβαρότητας , η σύμπλευση με το νόμο και η συναίνεση ή και συμμετοχή στις διακλαδώσεις αυτού του απάνθρωπου πολιτισμού ή η εξέγερση και η ηθική στράτευση στον αγώνα ενάντια στην εξουσία .

Αποτιμώντας μια ζωή και το τέλος της , σημασία έχει πως έζησε , πως πέθανε και γιατί . Για τους συντρόφους ενός δολοφονηθέντος αναρχικού επαναστάτη η επιφαινόμενη προσωπική τραγωδία είναι ένα μορφόπλασμα , μια οριακή εκδοχή , της επίθεσης του κράτους ενάντια στην αναρχία και στον κοινωνικό και πολιτικό ανταρτισμό . Ακόμα , η επίκληση του τραγικού λειτουργεί ως ενοχική καταφυγή της εντός συμβάσεων πολιτικής τοποθέτησης , η οποία παρατηρεί τις κρατικές εκτελέσεις τηλεματικά ? υποπροϊόν της διαλυτικής εσωτερίκευσης της κρατικής επίθεσης. Η διαδρομή και ο θάνατος του Χριστόφορου Μαρίνου μας διδάσκουν στην πάλη ενάντια στην εξουσία . Υπό το πρίσμα μιας αναφοράς που οφείλει να συμβάλει στη συνέχεια των αντικρατικών και εξεγερσιακών αγώνων η αναμόχλευση των αντιπαραθέσεων του παρελθόντος είναι άγονη . Αλλά το παρόν μας είναι η αιτιατή προβολή του παρελθόντος μας και οι ρήξεις με τις αδιέξοδες καταβολές μας γίνονται με την ιστορική συνείδηση παρούσα .

Θα μπορούσε κάποιος να εξιστορήσει τη ζωή του Χριστόφορου , όπως θα μπορούσε να γίνει για κάθε αγωνιστή , σαν περιπέτεια δράσης . Τέτοιες αφηγήσεις του βίου αναρχικών , παρανόμων , επαναστατών υπάρχουν αρκετές . Η ανάγνωση τους ενισχύει το φρόνημα των συντρόφων , οξύνει τη φαντασία και συχνά προσφέρει πρακτικές ιδέες . Οι πληροφορίες όμως που αφορούν στο κοινωνικό , στο πολιτικό και στο οργανωσιακό υπόβαθρο της εποχής, του δραστικού περιβάλλοντος και των πράξεων των πρωταγωνιστών είναι στις περισσότερες περιπτώσεις φτωχές . Έτσι , ο ενθουσιασμός και η συγκίνηση που προσφέρουν δίνουν ελάχιστα αντικειμενικά κριτικά , οπότε και αποφασιστικά εφόδια , αφήνοντας τη γεύση του απόμακρου . Αμέτρητα επεισόδια της αντικρατικής και της αντικαπιταλιστικής δράσης παραμένουν και θα παραμένουν εσαεί αμαρτύρητα , αυξανόμενα , καθώς ο αγώνας επεκτείνεται . Άλλωστε , ο πολιτικός βίος του Χριστόφορου Μαρίνου είναι πολύ πρόσφατος και τα σημάδια που χάραξε η εποχή του και ο ίδιος ως μέρος της τα μεταφέρουμε στο μέλλον . Αντί να μιλήσουμε για τραγωδίες ή για μύθους , ας μιλήσουμε για την ζωντανή πολιτική ιστορία μας .

Την δεκαετία του ’80 , τότε που ο Χριστόφορος μπαίνει στον κοινωνικό αγώνα , ο κόσμος της αναρχίας στης ελλάδα είναι ένα εργαστήριο ιδεών και δράσεων . Ζυμώνονται διαφορετικές αναφορές σε κοινές βάσεις .
Ο καταστασιασμός , που είχε έντονη επιρροή στους ανθρώπους που πρώτοι ξαναέφεραν την αναρχία στην ελλάδα , η ευρωπαϊκή και αμερικάνικη αντικουλτούρα , η σύγχρονη μαρτυρία των αριστερών αντάρτικων πόλης και των αντιαποικειακών κινημάτων , ο παραδοσιακός ταξικός αναρχισμός και η ελευθεριακή-κοινοτιστική κουλτούρα συνδιαλέγονται σε ένα έδαφος ελεύθερο από δογματικούς περιορισμούς , όπως αντίθετα συνέβαινε παγκοσμίως στα ιεραρχούμενα πεδία των μεταπολεμικών αριστερών και νεοαριστερών κινημάτων και των γραφειοκρατικών αναρχικών οργανώσεων . Με την άμεση μνήμη της εξέγερσης του ’73 και το εμφυλιοπολεμικό πνεύμα κοινωνικά έκδηλο , ο εξεγερτισμός και η απόρριψη του πασιφισμού ήταν σχεδόν γενικές παραδοχές . Το πάθος , ο αυθορμητισμός και η αλληλεγγύη εκφραζόντουσαν με όλους τους τρόπους και η ειλικρίνεια τους γεννούσε ποικίλλα οργανωτικά εγχειρήματα . Σ’αυτό το κλίμα γίνονται δυο πανελλαδικά συνέδρια και αποπειράται η ομοσπονδοποίηση των αναρχικών . Η Ένωση Αναρχικών είναι γεγονός . Κάποιοι απέχουν είτε διότι αντιτίθενται στην ιδέα της γενικής πολιτικής οργάνωσης των αναρχικών είτε διότι παρότι συμφωνούν με την αναγκαιότητα της , διαβλέπουν την επικράτηση συγκεντρωτικών ελεγκτικών τάσεων . Είναι ο καιρός που το ΠΑΣΟΚ έχει εξαντλήσει τις στρατηγικές μαζικής αφομοίωσης της αριστεράς και του αριστερισμού στον κρατικό μηχανισμό και τις στρατηγικές εξαγοράς μεγάλης μερίδας του πληθυσμού και ξεκινάει μια άγρια οικονομική και κατασταλτική επίθεση στην κοινωνία .

Ο Χριστόφορος γίνεται δραστήριο μέλος της Ένωσης . Διότι αντιλαμβάνεται την υπόθεση της ατομικής και κοινωνικής απελευθέρωσης ως έργο σοβαρό σε ένα πολιτισμικό περιβάλλον άγριας αντιπαράθεσης δυνάμεων . Τα οράματα δοκιμάζονται στον δρόμο μέσω της πολιτικής, κοινωνικής και δραστικής οργάνωσης τους . Και σ’αυτό το πλαίσιο τοποθετεί τη σχέση των αναρχικών με την παρανομία και με τα όπλα . Αλλά το περιρρέον κλίμα εκείνης της μερίδας της Ένωσης που έχει επιλέξει να προωθήσει αυτές τις ιδέες χάσκει μεταξύ της συνωμοτικότητας και της θεαματικότητας , μεταξύ της υπεροψίας και της κωμικότητας , μεταξύ της δηλούμενης σοβαρότητας και της εφαρμοσμένης αφροσύνης . Οι πολέμιοι αυτής της κατάστασης είναι πολλοί , εντός και εκτός της Ένωσης . Όμως , κανείς δεν μπορεί να δώσει έναν διαφορετικό γενικό προσανατολισμό . Όταν μια ομάδα επιβάλλεται πάνω σε ένα σύνολο , η ομάδα πράττει όπως καταλαβαίνει . Το αδιέξοδο βρίσκεται στην αδυναμία του συνόλου να αναπτύξει διεργασίες αυτοοργάνωσης . Έτσι , το έδαφος για τα επερχόμενα πλήγματα στους αναρχικούς ήταν προετοιμασμένα . Και ο συγκεντρωτισμός μπορούσε να φέρει μόνο την πολυδιάσπαση , αναπαράγοντας την τάση του μικροπολιτικού ελέγχου και με την μορφή της ιδεολογικής περιχαράκωσης .

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Ξυλοδαρμός φασίστα και προσαγωγή συντρόφου στο Αγρίνιο.

Τη Δευτέρα 21 -7-2014, το μεσημέρι, αντιφασίστες βλέπουν ένα άτομο  με μπλούζα ΧΑ σε internet kafe στο κέντρο του Αγρινίου. Ακολουθεί συμπλοκή και ξυλοδαρμός του φασίστα. Μετα από μήνυση κατά αγνώστων του χρυσαυγίτη προσάγεται ένας νεαρός αντιφασίστας με τη μέθοδο του συνήθης υπόπτου λόγω ότι είναι γνωστός από τη συμμετοχή του σε αντιφασιστικές κινητοποιήσεις.

Ο σύντροφος που δεν είχε καμία σχέση με το περιστατικό μιας και αρκετή ώρα πριν το γεγονός ήταν ήδη σε μαγαζί του κέντρου. Αφήνεται ύστερα από τα σχετικά μετα μισής ώρας περίπου χωρίς κατηγορίες.

Για μια ακόμα φορά βλέπουμε να εφαρμόζεται η λογική της συλλογικής ευθύνης με φρονηματικού τύπου κριτήρια. Έστω και αν ο σύντροφος αφέθηκε ελεύθερος το γεγονός καθεαυτό μαρτυρά τη μέθοδο που χειρίζονται την κοινωνική αντιβία τα σαΐνια της αστυνομίας και οι ύαινες της δικαιοσύνης. Στοχοποίηση και διώξεις στο σωρό από εκείνους που στέκονται με αξιοπρέπεια απέναντι στην εξουσία και την καταστολή.

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ – ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ

Όλα, συνεχίζονται…


Γκιλοτίνα

Αφίσα αλληλεγγύης στον αναρχικό Νίκο Μαζιώτη