ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ * ΑΓΡΙΝΙΟ

Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2021

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ

 


Την τετάρτη 10 Μάρτη 2021, ανήμερα της δολοφονίας του αναρχικού αγωνιστή, μέλους του Επαναστατικού Αγώνα, Λάμπρου Φούντα έπειτα από συμπλοκή με την αστυνομία, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση μνήμης και αγώνα στο Κεφαλόβρυσο Αιτωλοακαρνανίας από συντρόφους -ισσες από γύρω περιοχές.


Η παρέμβαση στην πλατεία του χωριού διήρκησε περίπου 2 ώρες, αναρτήθηκε πανό ενώ πραγματοποιήθηκε καθαρισμός του χώρου και της επιγραφής που έχει αναρτηθεί στη βρύση της πλατείας στη μνήμη του συντρόφου.


Το απόγευμα σύντροφοι -ισσες που συμμετείχαν σε συγκέντρωση στην πλατεία Δημάδη στο Αγρίνιο σε αλληλεγγύη με τον απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα ανάρτησαν μόνιμα το πανό στο χώρο.


Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΤΑΡΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ


ΑΓΩΝΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ - ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

(Α)

 




 


Τρίτη, 9 Μαρτίου 2021

Για τον αδερφό μας Κώστα Σταμάτη (Μετάλικα)




Το Σάββατο 2 Γενάρη 2021 έφυγε πρόωρα από κοντά μας ο Αναρχικός αγωνιστής Κώστας Σταμάτης.

Σε τέτοιες περιπτώσεις συνηθίζεται οι οικείοι του ανθρώπου που έχει φύγει από τη ζωή να αναφέρονται στο πρόσωπό του στεκόμενοι στα καλά στοιχεία του χαρακτήρα του και ενίοτε με κάποια υπερβολή να προσπαθούν να τιμήσουν τη μνήμη του.

Στην περίπτωση του Κώστα, όσοι είχαν την τύχη και την τιμή να τον γνωρίσουν, ξέρουν ότι δεν πρόκειται για υπερβολή όταν αναφέρονται στην ακεραιότητα, τη δύναμη, την ευθυκρισία και το ήθος του. Η καρδιά του ήταν τόσο μεγάλη ώστε να χωράει τις έγνοιες όλου του κόσμου. Ποτέ δεν ησύχαζε, ποτέ δεν ξεκουράζονταν, ποτέ δεν απογοητεύονταν -ακόμα και όταν δεν πήγαιναν πάντα καλά τα πράγματα. Αποτελούσε πάντα θετικό παράγοντα τόσο στις μεταξύ μας σχέσεις όσο και στον κοινωνικό ταξικό αγώνα. Το πόσο νοιαζόταν και έτρεχε για όλους και για όλα πάντα μας εξέπληττε με θαυμασμό. Η ατσάλινη πυγμή και αποφασιστικότητά του έδινε σε όλους δύναμη και έμπνευση ενώ το παράδειγμά του πάντα θα αποτελεί αγωνιστικό κίνητρο για όλους εμάς.

Ο Κώστας φαινόταν σε όλους μας λες και δεν είχε αδύναμα σημεία, λες και δεν έκανε λάθη, σαν να μην είχε πάθη, με μόνο το πάθος του για την ελευθερία και την κοινωνική επανάσταση.

Σε αυτό το κείμενο δεν θέλουμε τόσο να επεκταθούμε στην ενεργή και πολύχρονη πολιτική και κοινωνική του δράση. Αυτή είναι ευρέως γνωστή. Βρίσκονταν πάντα πίσω από τα οδοφράγματα της αντίστασης και της αλληλεγγύης στο πλευρό των εργαζομένων, των  μεταναστών, κάθε καταπιεσμένου, αδύναμου και κυνηγημένου. Συμμετείχε στο Σωματείο βάσης ¨Δικαίωμα στη Ζωή¨ ενάντια στους πλειστηριασμούς και στις ομάδες επανασύνδεσης ηλεκτρικού ρεύματος στις λαϊκές οικογένειες, συμμετείχε στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την υπεράσπιση του φυσικού περιβάλλοντος από τη λεηλασία κράτους και κεφαλαίου από τον Αμβρακικό και τον Αχελώο ως την καταστροφή των θαλασσών από τις εξορύξεις υδρογονανθράκων και τη ρύπανση από τις ιχθυοκαλλιέργειες. Ενάντια στη λογική του βετερανισμού ήταν πάντα στις συνελεύσεις, τις αφισοκολλήσεις, το στήσιμο των μικροφωνικών και των εκδηλώσεων, τα δικαστήρια και τις συγκρούσεις, ενάντια στους φασίστες, την καταστολή, το στρατό, τις θρησκείες, τους πολέμους, τον ολοκληρωτισμό. 

Θέλουμε μέσα από τα μικρά καθημερινά πράγματα, αθέατα για τους πολλούς, να καταδείξουμε τη στόφα του Αναρχικού Αγωνιστή, που τον χαρακτήριζε. Μόνο ο Αγώνας για την Επανάσταση γεννά τέτοιους ανθρώπους που με την πίστη στο όραμά της είναι διατεθειμένοι να προσφέρουν ακόμα και την ίδια τους τη ζωή στη δουλειά μυρμηγκιού που απαιτεί η Υπόθεση. Ή ακόμη και στις σφαίρες κάποιου μπάτσου... ή στο μαχαίρι κάποιου φασίστα... Παραμερίζουν κάθε ιδιοτέλεια, κάθε τι το προσωπικό που δεν συμβαδίζει με το συλλογικό όραμα, κάθε παρόρμηση, θυμό ή πικρία από ευθύνη και αφοσίωση. Είναι τιμή μας ως αναρχικοί που γνωρίσαμε το μεγαλείο ενός πραγματικά ελεύθερου ανθρώπου που συνέδεσε την αξιοπρέπειά του με τα ιδανικά της Αναρχίας και τον Αγώνα.

Ο Κώστας ήταν αγρότης. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λεπενού Αιτωλοακαρνανίας σε ένα σπίτι με 5 δωμάτια, τόσα όσες και οι οικογένειες που έμεναν εκεί. Σε αυτό το περιβάλλον γαλουχήθηκε με τις λαϊκές αξίες (συλλογικότητα, αλληλεγγύη, αγάπη για τον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον...) αλλά και πήρε τη σκυτάλη της μακράς επαναστατικής ιστορίας του τόπου μας από τις ιστορίες των προηγούμενων. Ο Κώστας ήταν πάντα απλός άνθρωπος γιατί είχε μάθει να εκτιμάει τα σημαντικά στη ζωή, την αγάπη, το γέλιο, τη συντροφικότητα. Από μικρός γνώρισε τη φτώχεια και τη σκληρή δουλειά στα χωράφια και στα ζώα. Από τα μαθητικά του χρόνια πολιτικοποιήθηκε ενώ τη δεκαετία του ΄80 συμμετείχε σε δράσεις της Ένωσης Αναρχικών που διατηρούσε γραφεία στο Αγρίνιο, όπως η μεγάλη αντιφασιστική συγκέντρωση σε προεκλογική ομιλία του Αβέρωφ στην πλατεία Δημοκρατίας όπου ΕΠΕΝιτες και λοιπά φασισταριά ισοπεδώθηκαν και εξαφανίστηκαν από την πόλη για πολλά χρόνια. Ο Κώστας έκτοτε συμμετείχε σε όλα τα εγχειρήματα αυτοοργάνωσης και τα μέτωπα αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο στην πόλη του Αγρινίου αλλά και σε αγώνες έξω από τα όρια του νομού.

Από το 2006 συμμετείχε στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αγρινίου και από το 2009 στο Αυτοοργανωμένο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Αγρινίου Ραδιουργία 87,7fm όπου είχαμε την τιμή να γνωριστούμε καλύτερα και να διδαχτούμε όλοι μικροί και μεγάλοι από το ήθος, την ευγένεια, την ισχυρή του θέληση και υπευθυνότητα, την ατελείωτη υπομονή του. Η αγάπη του για τη μουσική και την ηχοληψία ήταν από τα λίγα πράγματα που άφηνε να τον ταξιδεύουν για λίγο εκτός του ωκεανού της ευθύνης και των υποχρεώσεων που σήκωνε, πραγματικά, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Μια φορά την εβδομάδα, κάθε τρίτη, πραγματοποιούσε την εκπομπή "Μαύρα μαντάτα" ενώ καθημερινή ήταν η ενασχόλησή του με τα τεχνικά ζητήματα του σταθμού. Σε κάθε εκδήλωση ή συναυλία ήταν πάντα πίσω από τα μηχανήματα και όλοι είχαμε το κεφάλι μας ήσυχο αφού ξέραμε οτι κανένα πρόβλημα δεν θα του αντίσταθεί. Μαζί με το ποδήλατο και το σκύλο του το Ναγκασάκι συνέθεταν μια εικόνα πολύ οικεία για εμάς όλους τους φίλους και συντρόφους του.

Για τον Κώστα οι δουλειές γίνονταν το πρωί, η οκνηρία ήταν πάντα εχθρός. Στις 5 συναντιόμασταν για να πάμε στο φύτεμα και τη συγκομιδή του καπνού. Στης 6 για να ξεκινήσουμε για τη Μεσοχώρα. Στις 7 για όλες τις συνήθεις εργασίες στα χωράφια. Στης 8 παρά για να πιούμε στα γρήγορα έναν ελληνικό ώστε να είμαστε στα δικαστήρια στης 9 παρά. Τα απογεύματα στο καφενείο του στεκιού έφτιαχνε καφέ πάντα τελευταίος, έπρεπε πρώτα να σιγουρευτεί αν είναι όλα καθαρά και ξεσκονισμένα, αν έχουν φαί και νερό τα σκυλιά, αν θέλει πότισμα ο κήπος και τόσα άλλα. Ο καφές ήταν μια καθημερινή συνέλευση, οργανωτική, διαδικαστική και εφ΄ολης της ύλης. «Εντάξει και τη μαλακία μας θα την πούμε και θα γελάσουμε και θα χορέψουμε και θα μεθύσουμε αλλά να πούμε/κάνουμε πρώτα 2 πραγματάκια» συνήθιζε να λέει. Και έτσι ήταν, πάντα υπήρχε χρόνος για όλα.

Ο Κώστας δεν άφηνε ποτέ τίποτα στην τύχη, πάντα αγχωνόταν για το παραμικρό, αφού «ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες». Καταλάβαινε και συγχωρούσε κάθε αδυναμία και λάθος κάθε συντρόφου, αφού ήξερε ότι «οι χώροι αυτοί θέλουν στομάχι». Καταλάβαινε και συγχωρούσε κάθε αδυναμία, αφού «δεν είναι ίδιος ο κλεφτοκοτάς με το μακελάρη» και «όλοι κοσμάκης είμαστε» βλέποντας τις αδυναμίες που αυτός είχε νικήσει, ζωντανές στους άλλους. Σε κάθε τεμπελιά ή αδράνεια απαντούσε με το παράδειγμά του, αφού «το κράτος δουλεύει 365 μέρες το χρόνο, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο για να μας καταστείλει». Σε κάθε λασπολογία απαντούσε με πράξεις : «καλύτερη απάντηση είναι η συνέχιση της δράσης μας». Σε κάθε αναποδιά, τσακωμό ή στενοχώρια στόχευε πάντα στο ξεπέρασμα και τη συνέχεια «αφού όλα εδώ θα μείνουν, ας επικεντρωθούμε στα σημαντικά». Σε κάθε προβοκατορολογία έλεγε «αν ο ΕΛΑΣ σταματούσε τη δράση του επειδή οι Γερμανοί καίγανε χωριά και αύξαναν την καταστολή δεν θα υπήρχε ποτέ αντίσταση».

Σε κάθε ζήτημα που οι αξιακές διαφωνίες μας ήταν έντονες και εκ πρώτης όψεως αξεπέραστες, πάντα ξεπρόβαλε μέσα από τις αφηγήσεις και τα βιώματα του «μπάρμπα» του, ο Αντάρτης, που μετέφερε τις αγωνίες μας σε έναν άλλο καιρό, όπου χαράσσονταν διαφορετικά τα όρια ανάμεσα στον κυνισμό και το ρομαντισμό. Με την καθαρή μάτια του Αντάρτη πολλές φορές αποτελματώνονταν η δράση από τις «ευαισθησίες» εκείνες που ενυπάρχουν στη φύση μας ως αγωνιστές, μα που συχνά αδυνατούν να συμβαδίσουν με τη φρικτή αναγκαιότητα του πολέμου που μας επιβάλλεται από τους εξουσιαστές. Στις συζητήσεις μας γύρω από το ζήτημα των λεγόμενων «παράπλευρων απωλειών», που ως λογική είναι εχθρική στις ιδέες και τις αξίες μας, ο μπάρμπας του ο Αντάρτης μας μετέφερε τη δική του εμπειρία: «Μια φορά που ανέβαινε από τον κάμπο του Αγρινίου στο βουνό πέφτει σε ενέδρα Γερμανών και ταγματασφαλιτών στο χωριό της Λεπενούς. Αφού τρέχει σε ένα παρακείμενο σπίτι για να καλυφθεί, ρίχνει μια χειροβομβίδα προς το μέρος των διωκτών του και καταφέρνει να διαφύγει από ένα παράθυρο στο πίσω μέρος του σπιτιού προς το βουνό. Από τη χειροβομβίδα όμως που τον έσωσε σκοτώνεται ένα μικρό παιδί που άκουσε το θόρυβο και βγήκε να δει τι συμβαίνει». Ποιός μπορεί να κατηγορήσει αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους για το σώμα και την ψυχή του λαού, ότι δεν σέβονταν τη ζωή του; Ποιος μπορεί να πιστέψει ότι ένα παιδί στο χωριό μπορεί να ήταν στόχος των αντιστεκόμενων ή έστω ότι θα αδιαφορούσαν για τη ζωή του; Ποιός άλλος εκτός από τον πόλεμο και αυτούς που τον προκαλούν είναι υπεύθυνος για τόσους και τόσους αδικοχαμένους συνανθρώπους μας; Ο αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση και δικαιοσύνη, σε όλους τους καιρούς και όλους τους τόπους, είτε στη Μέση Ανατολή είτε στο κέντρο της Αθήνας, είναι αγώνας για τη ζωή και την ελευθερία και οι αγωνιστές παντού και πάντα είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν τη ζωή και την ελευθερία τους για αυτό τον σκοπό. Μόνο οι στρατευμένοι πενθούντες κρύβουν το δάσος και εστιάζουν στο δέντρο, κλείνουν τα μάτια στα εγκλήματα του κράτους και του κεφαλαίου που προκαλούν μαζικούς θανάτους στην κοινωνία και στέκονται δήθεν αγανακτισμένοι ενάντια στην κοινωνική αντιβία. Η βία, ο πόλεμος και οι συνέπειές τους, για τους αγωνιστές της ελευθερίας, καθιστούν επιβεβλημένη και επείγουσα την ανάγκη για τον διαρκή αγώνα κατάργησής τους, τον διαρκή αγώνα για την ευτυχία του ανθρώπινου γένους. Για τα θύματα του κοινωνικού πολέμου, για τα αποτελέσματα της βίας, ευθύνονται πάντα οι εξουσιαστές και εκμεταλλευτές που προκαλούν την οργή και την αντεκδίκηση στις κοινωνίες ή τη στοχευμένη πολιτική αντι-βία των αγωνιστών. Κάθε κριτική στη βία και τον πόλεμο πρέπει να κινείται πάνω σε αυτή τη βάση αν δεν θέλει να δίνει επιχειρήματα στις επιλεκτικές «ευαισθησίες» και την αντεπαναστατική προπαγάνδα των εξουσιαστών.

Αυτά τα λόγια έφεραν ξεχωριστό βάρος όταν ακούγονταν από το στόμα ενός ανθρώπου που σεβόταν και αγαπούσε ως ύψιστη αξία τη ζωή σε κάθε της έκφανση, με τόση κατανόηση και ευθύνη. Που το παράδειγμά του το μαρτυρούσε καθημερινά με όλους τους δυνατούς τρόπους. Ο λόγος του Κώστα, αλλά και η σιωπή του, γεφύρωνε τη θεωρία με την πράξη, την ιδέα με το βίωμα, όπως και η ζωή του, απόλυτα συνεπής στις ιδέες της κοινωνική δικαιοσύνης και της αναρχίας. Δεν ξεχάστηκε ούτε στιγμή.

Ο Κώστας ήταν μέτοχος της ιδέας της επαναστατικής αυτοοργάνωσης των κοινωνιών, των αυτόνομων αντικαπιταλιστικών κοινοτήτων ισότητας και ελευθερίας, που θα αποτελέσουν το πολύχρωμο μωσαϊκό των διεθνών αντιστάσεων για τον αντιεξουσιαστικό σοσιαλισμό, την Αναρχία. Σε αυτή την κατεύθυνση και με βάση την πολιτική συμφωνία κάναμε τα πρώτα βήματα για τη συγκρότηση ενός αυτοοργανωμένου αγροτικού – εργατικού συνεταιρισμού. Σχέδιο ζωτικής σημασίας, κατά τη γνώμη μας, στον αγώνα για την αυτοοργάνωση της ζωής μας, αλληλέγγυα, με αξιοπρέπεια, ακηδεμόνευτα, αντιεραρχικά, συλλογικά. Για την κοινωνική απελευθέρωση και δικαιοσύνη, για την επανάσταση και την Αναρχία. Σχέδιο που στο δύσκολο ξεκίνημά του οφείλει πολλά στη συνεισφορά του Κώστα και που στα επόμενα βήματά του πάντα θα μας συντροφεύει η μνήμη του ως η φωνή της δημιουργικής φαντασίας, της ευθύνης, της σοβαρότητας, της προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο, της μάχης απέναντι στον κακό μας εαυτό.



Ο ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΣ

ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ





Ένα πρωί θ' ανοίξω την πόρτα

και θα βγω στους δρόμους

όπως και χτες.

Και δεν θα συλλογιέμαι παρά

ένα κομμάτι από τον πατέρα

κι ένα κομμάτι από τη θάλασσα

-αυτά που μ' άφησαν-

και την πόλη. Την πόλη που τη σάπισαν.

Και τους φίλους μας που χάθηκαν.

Ένα πρωί θα ανοίξω την πόρτα

ίσια ολόισια στη φωτιά

και θα βγω όπως και χτες

φωνάζοντας "φασίστες!!"

στήνοντας οδοφράγματα και πετώντας πέτρες

μ' ένα κόκκινο λάβαρο

ψηλά να γυαλίζει στον ήλιο.

Θ' ανοίξω την πόρτα

και είναι -όχι πως φοβάμαι-

μα να, θέλω να σου πω, πως δεν πρόλαβα

και πως εσύ πρέπει να μάθεις

να μην κατεβαίνεις στο δρόμο

χωρίς όπλα όπως εγώ

- γιατί εγώ δεν πρόλαβα-

γιατί τότε θα χαθείς όπως και εγώ

"έτσι" "αόριστα"

σπασμένη σε κομματάκια

από θάλασσα, χρόνια παιδικά

και κόκκινα λάβαρα.

Ένα πρωί θ' ανοίξω την πόρτα

και θα χαθώ

με τ΄όνειρο της επανάστασης

μες την απέραντη μοναξιά

των δρόμων που θα καίγονται,

μες την απέραντη μοναξιά

των χάρτινων οδοφραγμάτων

με το χαρακτηρισμό -μην τους πιστέψεις-

Προβοκάτορας. 

Κατερίνα Γώγου, 1978.





ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

ΡΑΔΙΟΥΡΓΙΑ 87,7 FM

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2021

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2021

Καλό ταξίδι σύντροφε

 Άνθρωπε, σύντροφε ,φίλε Κώστα Σταμάτη. Θέλαμε τόσα να γράψουμε για σένα μα θεωρούμε ότι είναι περιττά .Όλοι μας γνωρίζουμε ποιος ήσουν και τι μας δίδαξες με τα ιδανικά και τις αξίες σου, καθώς και με την συνέπια σου απέναντι σε όλους .Ήσουν εκεί στο πλευρό κάθε αδύναμης-ου , χάριζες την σιγουριά σου στους ανθρώπους που την είχαν ανάγκη. Μας έμαθες ότι οι αγωνιστές δεν φαίνονται μόνο μέσα από τα τσιτάτα και τις μεγάλες δράσεις αλλά και από την καθημερινή ζωή ,τον μόχθο και το μικρό σίγουρο βήμα για να ξεκινήσουμε μια δράση .Ήσουν ρεαλιστής γι αυτό ζητούσες το αδύνατο και έστεκες με ένα αίσθημα χρέους ανάμεσά μας. Θέλουμε να ξέρεις ότι το ξεχρέωσες το χρέος σου φίλε ,από την πρώτη στιγμή που επέλεξες να σταθείς στο πλευρό των καταπιεσμένων. Ξεχρέωσες φίλε και τώρα αλωνίζεις ελεύθερος καλό ταξίδι

Αναρχική ομάδα ¨ΠΥΡ ΚΑΙ ΚΙΝΗΣΗ¨ - Μεσολόγγι

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2021

Υστερόγραφο..


 Είναι εξαιρετικά δύσκολο να περάσει στο γραπτό λόγο η περιγραφή της απώλειας  ενός συντρόφου χωρίς να κυριαρχήσουν τα συναισθήματα και να μείνουν οι γραμμές με σκόρπιες σκέψεις . Ο κόμπος στο λαιμό είναι εκεί και εκβιάζει. Η είδηση της απώλειας  του συντρόφου μας Κώστα Σταμάτη ( Μετάλλικα)  ήταν ένα χτύπημα στην καρδιά και στο μυαλό όλων μας.

Το Σάββατο 2 Γενάρη θα μάθουμε ότι ο σύντροφος μας  δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή,  μια  σειρά  κοινών εικόνων μας συνθλίβει συναισθηματικά…

Μια ολόκληρη ζωή, γεμάτη δράσεις, συζητήσεις, μέτωπα, συλλήψεις, δικαστήρια, συγκρούσεις. Μια ζωή με ξεχωριστό ήθος  κάθε μέρα,κάθε ωρα, κάθε λεπτό.   ΑΓΩΝΑΣ με όλα τα γράμματα κεφαλαία..

 Μια σταθερή διαδρομή ενάντια στο Κράτος και το Κεφάλαιο, μια διαδρομή που οδηγεί σε μια κοινωνία ανθρώπινη, φωτεινή, δίκαιη  όπου η ελευθερία, η αλληλεγγύη, η ισότητα των ανθρώπων  θα φωτίζουν κάθε της στιγμή.

Αυτή ήταν η ζωή του συντρόφου Κώστα Σταμάτη, σε αυτή τη  διαδρομή αγωνίστηκε  με τους συντρόφους του  στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αγρινίου τα τελευταία χρόνια.  Αγώνες για τους πρόσφυγες ,  τους φυλακισμένους και διωκόμενους του Κράτους,  στο δρομο στο μαχητικό αντιφασισμό,  ενάντια στους πλειστηριασμούς, μπροστάρης στις επανασυνδέσεις  ρεύματος ,κατά των μνημονιακών καθεστώων,  ενάντια στον ακρωτηριασμό του Αχελώου, στη μόλυνση του Αμβρακικού, ενάντια στις φορμόλες που ρίχνουν στις  ιχθυοκαλλιέργειες και τις διώξεις των πολυεθνικών σε συντρόφους, ενάντια  στις ανεμογεννήτριες στις βουνοκορφές.  Παντού στον αγώνα για τη  Γη και την ελευθερία …..  

Αγωνιστής που ο βηματισμός  του παρήγαγε  συλλογική δράση. Αναζητούσε  συνθέσεις  συντρόφων , συλλογικοτήτων  και πέρα από την πόλη του, με συντρόφους  από όπου ήταν δυνατό  και σίγουρα από τις κοντινές περιοχές , με σαφέστατο στόχο την ανάπτυξη μετώπων  ενάντια στο Κράτος , στο Κεφάλαιο στους μηχανισμούς τους και τα εγκλήματά που τους συνοδεύουν .

Όλα αυτά τα νήματα ζωής και αγώνα δεν θα πάνε χαμένα, θα βρίσκονται σε κάθε κοινωνικό νεύρο, θα βρίσκουν συνεχώς τόπους να ανθίζουν.

 Με τους αγωνιζόμενους  ήταν πάντα δίπλα , πάντα μαζί σε κάθε μετερίζι του κοινού αγώνα μέχρι το τέλος που έφυγε μέσα από την αγκαλιά των δεκάδων συντρόφων  που τον συνόδευσαν στο τελευταίο του ταξίδι.

Ήταν τιμή μας που περπατήσαμε μαζί  του, η θλίψη μας είναι πολύ μεγάλη .

Ειλικρινά συλλυπητήρια στη μητέρα του, στον αδελφό του, στη σύντροφό του και στους συντρόφους του.

 ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ -  Α Θ Α Ν Α Τ Ο Σ

αναρχικοι/ες απο Αρτα - "Γκιλοτίνα"

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2020

Ενημέρωση από το δικαστήριο του συντρόφου στο Αγρίνιο

 Αναβολή λόγω ωραρίου για τις 5 Οκτωβρίου 2021 πήρε το δικαστήριο 

( http://stekidask.blogspot.com/2020/10/20-10-20.html ) του συντρόφου στο Αγρίνιο. 

Στο χώρο υπήρχε παρουσία αλληλέγγυων ενώ μετά τις 12 το μεσημέρι κατέφθασαν και αστυνομικές δυνάμεις (ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ). 

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2020

Συγκέντρωση στα δικαστήρια Αγρινίου Τρίτη 20-10-20

 

Την Τρίτη 20-10-20 δικάζεται σε δεύτερο βαθμό στα δικαστήρια Αγρινίου ο αναρχικός σύντροφος Κ.Σ. ύστερα από μήνυση της αστυνομίας μετά από επεισόδιο που προκλήθηκε σε εξακρίβωση στοιχείων. Ο σύντροφος πρωτόδικα είχε καταδικαστεί σε 22 μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή.

Ο Κ.Σ. είναι γνωστός σε όλη την κοινωνία του Αγρινίου για το ήθος και την ακεραιότητα του χαρακτήρα του μέσα από τη μακροχρόνια προσφορά του στην κοινωνία και κάθε καταπιεσμένο άνθρωπο ή κοινωνικό κομμάτι, ως μέλος του κοινωνικού-ταξικού κινήματος. Αυτό ήταν και το αποφασιστικό κριτήριο για την επίθεση-εξακρίβωση των μπάτσων μια μέρα που ήταν μεθυσμένος έξω ακριβώς από το σπίτι του καθώς και για την παραπέρα μεταχείρισή του, που ξεκίνησε από τη βία των μπάτσων και φτάνει ως τις αίθουσες των δικαστηρίων.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο πρόσωπο του συντρόφου μας και καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Αγρινίου την Τρίτη 20 Οκτώβρη στις 9 το πρωί.

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2020

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ

 

Την Τετάρτη 14-10-20 πραγματοποιήθηκε μια ακόμα δίκη σε βάρος του αγωνιστή Χρήστου Λοβέρδου Στελακάτου από στελέχη της εταιρίας Ανδρομέδα στα δικαστήρια Ηγουμενίτσας.

Ο Χρήστος δικάστηκε σε 9 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης έπειτα από μήνυση υπαλλήλου της εταιρίας – αδελφού στελέχους της που επίσης είχε μηνύσει το σύντροφο για εξύβριση και απειλή, πράξεις για τις οποίες είχε αθωωθεί.

Το δικαστήριο παρότι γνώριζε ότι αυτές οι μηνύσεις σε βάρος του Χρήστου κατατέθηκαν όλες μετά τις καταγγελίες του για την εγκληματική δραστηριότητα της εταιρίας απέναντι στο φυσικό περιβάλλον και την κοινωνία και με σκοπό τη φίμωση και την ηθική και οικονομική του εξόντωση επέλεξε να στηριχτεί σε απόσπασμα από μη νόμιμο αποδεικτικό υλικό (μήνυμα sms) που ο Χρήστος απέστειλε προσωπικά σε στέλεχος της εταιρίας και πουθενά αλλού, προκειμένου να καταδικάσει το σύντροφο, κλείνοντας το μάτι στους εγκληματίες της Ανδρομέδας που διοχετεύουν καρκίνο στη θάλασσα και το τραπέζι των καταναλωτών.

Για μια ακόμα φορά αποδείχτηκε περίτρανα πως χωρίς την αρωγή του κράτους και των θεσμών του που όταν χρειάζεται κουρελιάζουν ακόμα και τους δικούς νόμους δεν θα ήταν δυνατή η σε τέτοιο εύρος και σφοδρότητα λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος και η εξαπάτηση των πολιτών. Δεν θα μπορούσαν καθίκια όπως τα στελέχη της Ανδρομέδας και παρασιτικές δομές του (διεθνούς) κεφαλαίου να κακοποιούν με τέτοιο τρόπο τη φύση και την κοινωνία.

Για μια ακόμα φορά αποδείχτηκε περίτρανα πως η δικαιοσύνη στέκει μακριά από τα έδρανα των δικαστικών αιθουσών, στο πλάι της αγωνιζόμενης κοινωνίας.

Επόμενο ραντεβού 20 Νοέμβρη 2020 στα δικαστήρια Ηγουμενίτσας όπου ο Χρήστος δικάζεται για τις αναρτήσεις του στα social media όπου καταγγέλλει με αποδείξεις τα εγκλήματα της εταιρίας Ανδρομέδα. Η εταιρία σε μήνυση της ζητάει ποινή 3 μηνών για κάθε ανάρτηση. Σε σύνολο 108 αναρτήσεων ο σύντροφος φέρεται να αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης έως 27 ετών.

 

Υ.Γ. Σχετικά με την παρουσία αλληλέγγυου κόσμου στο χώρο των δικαστηρίων αξίζει να σημειωθεί ότι στο διάλλειμα της δίκης η αστυνομία προέβει σε ελέγχους τόσο των αλληλέγγυων όσο και των μαρτύρων υπεράσπισης αλλά και του ίδιου του Χρήστου όπως και της μητέρας του, ανοίγοντας τις τσάντες τους και ψάχνοντας προσωπικά αντικείμενα και χαρτιά της δικογραφίας. Ενώ τα έμμισθα κοπρόσκυλα της εταιρίας που σε κάθε δίκη έρχονται κατά δεκάδες δεν υποβλήθηκαν σε απολύτως κανένα έλεγχο. Στην αίθουσα του δικαστηρίου και ενώ οι υπάλληλοι της εταιρίας ξεπερνούσαν τους 10 οι μπάτσοι κατευθύνθηκαν στο μοναδικό σύντροφο που υπήρχε εκείνη τη στιγμή στην αίθουσα λέγοντας του ότι πρέπει να βγει έξω λόγο covid. Στο άκουσμα δε της απόφασης και ενώ ο Χρήστος είπε αρνούμαι να συναινέσω σε αυτήν την παρωδία, αρνούμαι να καταθέσω έφεση οι μπάτσοι τον έπιασαν αμέσως και του είπαν ότι χωρίς έφεση θα κρατηθεί για την έκτιση της ποινής. Χρειάστηκε η παρέμβαση του δικηγόρου για να υπενθυμίσει ότι η ποινή έχει ανασταλτικό χαρακτήρα. Τελικά όταν τα πράγματα ηρέμησαν αποφασίστηκε να κατατεθεί έφεση.

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2020

Συγκέντρωση στα δικαστήρια Αγρινίου Δευτέρα 5-10-20

 

ΔΕΝ ΠΑ ΝΑ ΜΑΣ ΧΤΥΠΑΝ ΜΕ ΟΛΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΑ ΔΕΝ ΠΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΧΑΛΑΝ ΤΑ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΑ  ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ

 To κράτος και η εξουσία στην προσπάθεια τους να διατηρήσουν την κυριαρχία τους πάνω στο κοινωνικό συνάθροισμα, συνηθίζουν να χρησιμοποιούν εθνικές εορτές για να στήνουν την παγίδα της εθνικής ενότητας.

Οι σύντροφοι -ισσες  από το Μεσολόγγι, μέλη του αναρχικού χώρου αποθήκη, αποφάσισαν μια σειρά δράσεων ενάντια στις εθνικές εορτές, την παγίδα της εθνικής ενότητας και της εξουσίας. Την 29-10-2014 σε κεντρικό δρόμο της πόλης, σύντροφοι  ανήρτησαν πανό με σύνθημα (ΚΑΘΕ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΥΛΑΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΘΝΙΚΗ).

Την ιδία ώρα ασφαλιτοσυμμορίτες είχαν αμοληθεί στην πόλη για την επιτήρηση και την καταστολή μας.

Όμως δεν υπολόγισαν τις δράσεις μας, με αποτέλεσμα την σύγκρουση συντρόφων που αναρτούσαν το πανό με τους μπάτσους και την γενίκευση των συγκρούσεων.

Ακολούθησαν η σύλληψη των συντρόφων που ανήρτησαν το πανό και ο βασανισμός τους στο τμήμα, μεταφέροντας τα επεισόδια στο χοιροστάσιο της πόλης.             

Αλληλέγγυοι-ες απάντησαν άμεσα στα σκουπίδια της εξουσίας, πραγματοποιήθηκε επίθεση στο τμήμα Μεσολογγίου.

Οι μπάτσοι επιτέθηκαν αναίτια στο αναρχικό στέκι και συνέλαβαν οποίον βρήκαν μέσα ως απάντηση στις επιθέσεις που δέχτηκαν. Μαχαίρωσαν καναπέδες, έκοψαν καλώδια συσκευών, και κατέσχεσαν σχεδόν τα πάντα.

Η δικαστική εξουσία  εξάντλησε όλη την αυστηρότητα της  προφυλακίζοντας για παραδειγματισμό έναν αναρχικό αγωνιστή. Ενώ για τους υπόλοιπους εκκρεμούν δίκες με κατασκευασμένες κατηγορίες.  

Η απάντηση μας σε όλους τους καταπιεστές είναι ο διαρκής αγώνας για τα αναρχικά ιδεώδη μέχρι την τελική λευτεριά.

 Αλληλεγγύη στους διωκόμενους αγωνιστές -στριες, όλοι-ες στο Αγρίνιο στα δικαστήρια την Δευτέρα 5-10-2020 και ώρα 9.00.

Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2020

ΑΓΡΙΝΙΟ / ΠΑΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ TERRA INCOGNITA

Πανό αλληλεγγύης στην κατάληψη terra incognita  στη Θεσαλονίκη που βρέθηκε στο στόχαστρο της καταστολής στης 17-8-20 αναρτήθηκε από συντρόφους -ισσες του αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού Αγρινίου στην πλατεία Δημάδη.


ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΜΕΣΟΧΩΡΑ



Πραγματοποιήθηκαν και φέτος οι εκδηλώσεις ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου στη Μεσοχώρια από συντρόφους – συντρόφισσες από Άρτα, Αγρίνιο, Μεσολόγγι και Αίγιο. Παρά τα προβλήματα που αντιμετώπισε η οργανωμένη παρουσία του κόσμου στο χωριό λόγω βλάβης σε όχημα με αποτέλεσμα την καθυστέρηση μιας μέρας στη διοργάνωση του κάμπινγκ η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε κανονικά.

Πιο συγκεκριμένα το Σάββατο 15 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε προβολή του βίντεο ¨Κοπρίτες ¨ σχετικά με τον αγώνα των κατοίκων στις Σταγιάτες Πηλίου ενάντια στα σχέδια της δημοτικής αρχής για ιδιωτικοποίηση του νερού, στην πλατεία στην είσοδο του χωριού με τη συμμετοχή 20 περίπου ατόμων ενώ πολλοί κάτοικοι της Μεσοχώρας πέρασαν από το χώρο της εκδήλωσης. Στο χώρο αναρτήθηκαν πανό, μοιράζονταν κείμενα και υπήρχε βιβλιοπωλείο αναρχικών εκδόσεων για τη στήριξη φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών.

Την επόμενη μέρα Κυριακή 16 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε πορεία στο φράγμα με τη συμμετοχή 100 περίπου ατόμων ενώ υπήρχαν 2 κλούβες ματ, οπκε και ασφαλίτες. Ο κόσμος παρέμεινε για αρκετή ώρα στη στέψη του φράγματος ενώ φωνάζονταν συνθήματα ενάντια στη λεηλασία της φύσης και της κοινωνίας καθώς και ενάντια στις δυνάμεις καταστολής.

Κλείνοντας να αναφέρουμε ότι στις 10 Αυγούστου τοιχοκολλήθηκε από τη Διεύθυνση Μελετών και Κατασκευών Υ/Δ Έργων στο κοινοτικό γραφείο της Μεσοχώρας απόφαση για την αναγκαστική απαλλοτροίωση του μεγαλύτερου μέρους του χωριού, στους τομείς Α, Β και Γ. Ενώ σύμφωνα με ενημέρωση που είχαμε ο σύλλογος κατακλυζομένων και κάτοικοι της μεσοχώρας πρόκειται να κινηθούν νομικά ενάντια στην απόφαση μιας και είναι παράνομη αφού εκκρεμεί μια ακόμα προσφυγή τους στο ΣτΕ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ -ΕΣ (ΑΡΤΑ), ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ, ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ¨ΠΥΡ ΚΑΙ ΚΙΝΗΣΗ¨, ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ -ΙΣΣΕΣ (ΑΙΓΙΟ)