ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΑ ΜΟΥ ΣΤΙΣ 28 ΑΠΡΙΛΗ ΚΑΙ 21 ΜΑΗ 2015

Μετά τη σύλληψή μου στο Μεσολόγγι και τη δίωξή μου, ύστερα από μια σκευωρία της αστυνομίας, για μια κατάληψη στη Βάλβειο βιβλιοθήκη, που δεν έγινε, αλλά και αρκετές ακόμα πλημμεληματικού χαρακτήρα κατηγορίες, για τις οποίες εγώ και το σύνολο των 16 συλληφθέντων συντρόφων αθωωθήκαμε, ανακινήθηκε η ανυποταξία μου από το στρατό, εντασσόμενη στο νόμο Βενιζέλου που μετέτρεψε σε διαρκές αδίκημα την ανυποταξία επιβάλλοντας πρόστιμο 6.000Ε στον ανυπότακτο χωρίς πειραιώτικο χαρακτήρα. Ύστερα από αυτό και αφού μου κοινοποιήθηκε ήδη ένα πρόστιμο 6000Ε το οποίο θα αναλάβει να εισπράξει η εφορία, καλούμε σε άλλα δυο στρατοδικεία, το ένα εξ΄ αναβολής από την 26^η Γενάρη 2015 για την 28^η Απρίλη 2015, στο στρατοδικείο του Ρουφ στην Αθήνα  και το δεύτερο για τις 21 Μάη 2015, στο στρατοδικείο Ιωαννίνων.

Δηλώνω ότι δεν θα παραστώ σε κανένα στρατοδικείο οικειοθελώς και ότι δεν πρόκειται να πάρουν από μένα δραχμή. Δεν αναγνωρίζω άλλα περιφρονώ, αντιπαλεύω και εχθρεύομαι την εξουσία τους, που θέλουν ασκήσουν πάνω μου/μας. Υπερασπιζόμενος την πολιτική μου απόφαση να εναντιωθώ στο κράτος που διεκδικεί να αφαιρέσει από μας, ως κοινωνία,  το δικαίωμα να κάνουμε ότι θέλουμε με το σώμα μας και τον εαυτό μας, δε θα κάνω τίποτε παρά τη θέλησή μου, πόσο μάλλον όταν αυτό που θέλουν να με αναγκάσουν είναι να συνεισφέρω στους δολοφονικούς κρατικούς μηχανισμούς.

Δηλώνω ότι είμαι ελεύθερος άνθρωπος και κανείς δεν θα με αναγκάσει να αρνηθώ την ελευθερία και την αξιοπρέπειά μου. Θα διεκδικήσω την ελευθερία μου, για μένα και για το σύνολο της κοινωνίας, μέχρι τέλους και με όλα τα μέσα. 

Πέρα από το προφανές πολιτικό διακύβευμα των διώξεων των ανυπότακτων, την επιδίωξη να στρώσουν το δρόμο του ολοκληρωτισμού για όλους, αφαιρώντας το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των ανθρώπων στο βωμό μιας δήθεν κοινής ανάγκης για ασφάλεια, υπάρχει και το ιστορικό κοινωνικό-ταξικό περιβάλλον μέσα στο οποίο διεξάγεται αυτός ο πόλεμος των κυρίαρχων απέναντι στους καταπιεσμένους. Σε αυτό το σκέλος θα ήθελα να αναφερθώ περισσότερο σε αυτό το κείμενο, δεχόμενος εκ των προτέρων ότι μια κοινωνία σαφώς και πρέπει να οργανώνει δομές περιφρούρησης της από οποιαδήποτε επικυριαρχία. Σε μια όμως κατ ευφημισμό δημοκρατία το ίδιο απατηλές είναι και οι δομές κοινωνικής περιφρούρησης που προτάσσει. Στη σύγχρονη φιλελεύθερη ολιγαρχία τα σώματα ασφαλείας δεν είναι τίποτε άλλο από τα δόντια των ολιγαρχών, γι αυτό και οι από κάτω δεν έχουν απολύτως κανένα λόγο να συμπλεύσουν με τα κελεύσματα συσπείρωσης της αστικής δημοκρατίας.

Το διεθνές πλαίσιο της σύγχρονης τυραννίας.

Η διεθνής πολιτικό-στρατιωτική ελίτ που εφορμά από το δυτικό κόσμο και κυριαρχεί σε όλο τον πλανήτη, επιδιώκει συνεχώς τη διασφάλιση και επέκταση της επιβολής της με όλα τα μέσα. Κατέχει στο οπλοστάσιό της όλη την ιστορική, επιστημονική και τεχνολογική γνώση στρατεύοντάς τες στην υπηρεσία των αναγκών της τάξης  του κεφαλαίου. 

Ο διαφωτισμός ως ριζοσπαστικό ρεύμα ιδεών αφομοιώθηκε πλήρως στη γλώσσα και την πρακτική των εξουσιαστών παρέχοντας τους το προνόμιο να συνεχίζουν να εγκληματούν εις βάρος της ανθρωπότητας καλυπτόμενοι πίσω από τον μανδύα του λεγόμενου πολιτισμένου κόσμου, όπου ορίζεται από το σεβασμό στην ελευθερία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και λοιπά ηχηρά, καταφέρνοντας  παράλληλα μια ανεπανάληπτη κοινωνική σύγχυση αυτών των εννοιών. Αναγορεύτηκαν μόνοι τους προστάτες αυτών των αξιών όντας προστάτες του κόσμου τους που υποτίθεται ότι προχώρα σεβόμενος αυτές τις αξίες. Έτσι λοιπόν δημιουργήθηκαν και οι ανάλογες δομές που καθρεφτίζουν και προωθούν αυτό το μύθευμα.  Ο ΟΗΕ, ως ένας διεθνής συνασπισμός των κρατών θεματοφυλάκων της ελευθερίας, που μόνο στον καπιταλιστικό κόσμο υπάρχει κατά τη συστημική προπαγάνδα, το διεθνές δικαστήριο κ.α. ορίζουν το διεθνές ¨δίκαιο¨ - το ¨δίκαιο¨ των ιμπεριαλιστικών καπιταλιστικών κρατών και των ελίτ τους. Επόμενο βήμα, ο στρατιωτικός τους βραχίονας, το ΝΑΤΟ, που θα επιβάλλει δια πυρός και σιδήρου το «διεθνές δίκαιο».

Κατέχοντας τις δομές που προσδίδουν έναν φιλελεύθερο δημοκρατικό μανδύα στην εγκληματική δραστηριότητά τους (σφαγές αμάχων, γενοκτονίες, φύτεμα δικτατοριών, και άλλα εγκλήματα πολέμου, οικονομικός στραγγαλισμός απείθαρχων πληθυσμών κοκ) αλλά και την ισχύ των όπλων για  100αδες χρόνια αιματοκυλούν τον πλανήτη υπακούοντας στον έναν και μοναδικό θεό που πραγματικά έχτισε τον πολιτισμένο κόσμο τους, το χρήμα και το κέρδος. Η όποια αντίδραση εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων, αντιδικτατορικών αντιστάσεων ή ταξικών διεκδικήσεων προβάλλεται ως τρομοκρατία ακραίων εξτρεμιστικών στοιχείων ή θρησκόληπτων σκοταδιστών που θέλουν να βεβηλώσουν τα ιερά και τα όσια ενός όμορφου κόσμου αγγελικά πλασμένου και παραδίδεται στον όλεθρο.

Ιράκ, Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Συρία, Αίγυπτος, Λιβύη, λατινική Αμερική, βαλκάνια... και η λίστα δεν έχει τέλος. Όλη η γη ένα τεράστιο χωράφι έτοιμο να καλλιεργηθεί ο πιο διεστραμμένος μισάνθρωπος σπόρος. Η εξουσία και ο θάνατος, ο πόλεμος και η χυδαιότητα. Αυτά είναι τα πραγματικά τους επιτεύγματα. Η φαινομενική υλιστική πρόοδος και αυτάρκεια δεν είναι τίποτα άλλο από ένα χρυσωμένο χάπι. Υπάρχουν χιλιάδες αγαθά όμως περισσότεροι είναι οι φράχτες που κρατούν την κοινωνική πλειοψηφία μακριά. Δεν τους ανήκει τίποτα από όσα ευαγγελίζονται ότι πρόσφεραν στην ανθρωπότητα.

Ως αιχμάλωτες κοινωνίες και άτομα, γεννημένοι στη σκλαβιά της ταξικής εκμετάλλευσης και καταπίεσης, οφείλουμε να αναλογιστούμε ότι αυτός ο πόλεμος διεξάγεται από άκρη σε άκρη του πλανήτη με σκοπό να κρατά την ανθρωπότητα καθηλωμένη σε αυτή τη σκλαβιά, και να παλέψουμε, με όλα τα μέσα, από όπου βρισκόμαστε, για την ελευθερία και την αξιοπρέπειά μας. Στήνοντας αναχώματα στην καπιταλιστική μηχανή μέσα από εξεγερμένες αντιεραρχικές κοινότητες επιβίωσης και αγώνα με εργαλεία την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη, οργανώνοντας και περιφρουρώντας συλλογικά όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής, σαμποτάροντας την επέκταση του καπιταλιστικού ελέγχου στις ζωές μας όπως και αν αυτός εκφράζεται. Ακόμα και η παραμικρή πράξη αντίστασης στον ολοκληρωτισμό τους είναι τεράστιο πλήγμα για την κυριαρχία τους. Το σύνθημα 1,2,3 πολλά Βιετνάμ είναι πάντα επίκαιρο για κάθε κοινωνία που επιδιώκει την απελευθέρωσή της. Το παράδειγμα των αυτοδιευθυνόμενων κοινοτήτων των Ζαπατίστας έχει ανοίξει το δρόμο. Οι διάχυτες εστίες αντίστασης διεθνώς και η εν δυνάμει δικτύωση και πολιτική ζύμωσή τους είναι η ελπίδα για έναν ελεύθερο και ανεξούσιο κόσμο οργανωμένο στη βάση της αυτοδιάθεσης των λαών και των κοινοτήτων τους. Για έναν κόσμο χωρίς πολέμους, σύνορα, κράτη, εξουσία, κεφάλαιο, θρησκείες, εκμετάλλευση, καταπίεση.

Η Ελλάδα ως κράτος καπιταλιστικό είναι μικρογραφία της διεθνούς πραγματικότητας

Η ιστορία βρίθει παραδειγμάτων της ιμπεριαλιστικής κτηνωδίας, ας αναφερθούμε εδώ για τον τόπο που έτυχε να γεννηθούμε. Στον ελλαδικό χώρο από τις αρχές του 19^ου αιώνα οι διεθνείς πολιτικό-οικονομικές συνθήκες επέβαλαν το διαμελισμό της οθωμανικής αυτοκρατορίας, η οποία διοικούνταν με ένα ξεπερασμένο για την εποχή και ξεφτισμένο φεουδαρχικό σύστημα. Επέβαλε καθεστώς απάνθρωπης τυραννίας για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που επιβίωνε σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και εκμετάλλευσης.

Μέσα στον ρημαγμένο, από το σουλτάνο, τους ντόπιους τσιφλικάδες και τον κλήρο, λαό άρχισε να αναπτύσσεται με τη μορφή των ληστανταρτών μια απολίτικη μα βαθειά ταξική, ως προς τις αιτίες, αντίσταση, με έδρα τα ορεινά χωριά και τα βουνά της Ελλάδας και των Βαλκανίων. Αυτή την κατάσταση ανέλαβε να καθοδηγήσει πολιτικά στην επαναστατική έφοδο, για τη δημιουργία αστικού δημοκρατικού πολιτεύματος σε ένα ελεύθερο και ανεξάρτητο κράτος, η φιλική εταιρία, που ανέπτυξε ανάλογο πρόγραμμα και δράση ενώ η ζωτική της δύναμη προέρχονταν από τις χιλιάδες των ακτημόνων αγροτών, υπόδουλων ελλαδιτών και βαλκάνιων που διεκδικούσαν ριζικές αλλαγές στο κοινωνικό-πολιτικό-οικονομικό τοπίο. Ριζοσπαστικές, για την εποχή καθότι οι αστικές ελευθερίες, το σύνταγμα και η μικροιδιοκτησία για τους μέχρι πρότινος δουλοπάροικους ήταν συνώνυμο της ελευθερίας, εναρμονιζόμενα με τις αξίες της γαλλικής επανάστασης και τη διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Για λόγους εμπορικούς-οικονομικούς, όπως με πολύ σαφήνεια εκθέτει στο βιβλίο του ο Τάσος Βουρνάς «η ιστορία της νεότερης Ελλάδας», με τη μεριά της επανάστασης κατά της πύλης τάχθηκαν και οι μεγαλοτσιφλικάδες του ελλαδικού χώρου καθώς και το εφοπλιστικό κεφάλαιο των νησιών του αιγαίου με κέντρο την Ύδρα. Ήταν οι ίδιοι άνθρωποι όπου υπονόμευαν διαρκώς το φιλελεύθερο αστικοδημοκρατικό πνεύμα της φιλικής εταιρίας αλλά και συνολικά την επανάσταση, αφού ήθελαν με κάθε τρόπο να διατηρήσουν το φεουδαρχικό – ολιγαρχικό μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης και τα προνόμιά τους. Έτσι λοιπόν από την πρώτη στιγμή της ¨απελευθέρωσης¨ ή καλύτερα της αλλαγής αιχμαλωσίας των ελλαδικών προλετάριων πληθυσμών το πολιτικό προσωπικό της χώρας στελεχώθηκε από υποτελείς, γλείφτες και χαφιέδες, όλοι τους δουλικά προσκείμενοι σε κάποια μεγάλη δύναμη της Ευρώπης ή της Ασίας και ορκισμένοι σε μια ιερή συμμαχία να κρατούν δέσμια με κάθε τρόπο τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία αυτών που πολέμησαν για την επανάσταση. Ύστερα από τον παραγκωνισμό της φιλικής εταιρίας με εκβιασμούς και μηχανορραφίες και την εξόντωση των φυσικών ηγετών του λαού, βλέπουμε πως αργά μα αποφασιστικά ένα κράτος μετατρέπεται σε προτεκτοράτο. Ο ελληνικός στρατός από τότε και ύστερα ήταν η εμπροσθοφυλακή των ολιγαρχών και δικτατόρων, (άλλοτε λόγο της ιστορικής αλλαγής της κυρίαρχης τάξης, των αστικοδημοκρατών εξουσιαστών), έχοντας και ο ίδιος πραγματοποιήσει πραξικοπήματα είτε επί Όθωνα υπέρ της αστικής δημοκρατίας είτε αργότερα ενάντιά της, αλλά σίγουρα πάντα ενάντια στην ελευθερία του λαού και τη δικαιοσύνη. Τα πολιτικά, βιομηχανικά και εφοπλιστικά τζάκια είναι λίγο πολύ τα ίδια με σήμερα, τουλάχιστον όσον αφορά τον παρασιτικό για το λαό ρόλο τους και την αδίστακτη δράση τους ενάντια στην ελευθερία.

Από το 1832, όπου με τοκογλυφικούς εκβιασμούς για δάνεια που εισέπραξαν και κατασπατάλησαν για ιδίων όφελος οι κυβερνήσεις των κοτζαμπάσηδων και του εφοπλιστικού κεφαλαίου, έφεραν τον Όθωνα για να καλύψει το κενό εξουσίας με τη δημιουργία ενός επίπλαστου ¨έθνους των ελλήνων¨ ¨ελέω θεού μοναρχίας¨ για την απρόσκοπτη συνέχιση της ¨εθνικής¨ εξάρτησης και της εκμετάλλευσης και καταπίεσης του λαού, χύθηκε περισσότερο αίμα ακόμη και από την επανάσταση του ΄21. Μια επανάσταση που δε θα γινόταν χωρίς τους χιλιάδες ελλαδίτες που αντιλαμβάνονταν την επανάσταση ως τσάκισμα της καταπίεσης και της τυραννίας και αποζητούσαν να κάνουν κουμάντο στον τόπο τους, και που για αυτόν ακριβώς το λόγο ήρθαν αντιμέτωποι με τον εθνικό στρατό της Ελλάδας.

Η αυτοδιάθεση πληθυσμών του απελευθερωμένου ελλαδικού χώρου και των νησιών χτυπήθηκε από το στρατό αρκετές φορές μέσα στα χρόνια μέχρι να εμπεδωθεί το νέο κοινωνικό συμβόλαιο της εποχής το οποίο είχε αποφασιστεί για άλλη μια φορά κεκλισμένων των θυρών και σε συνεργασία με τα κοράκια της διεθνούς κεφαλαιοκρατικής ελίτ. Πολλές ήταν οι εξεγέρσεις δημοκρατικών κοινωνιών, επηρεασμένων από την παρισινή εξέγερση και τις ελευθεριακές ιδέες, που πνίγηκαν στο αίμα, ενώ οι ίδιοι δυνάστες (δημογέροντες, πρόκριτοι, προεστοί και φυσικά οι σιχαμένοι οι παππάδες) ήταν αυτοί που κρατούσαν τα ηνία και την επόμενη μέρα. Στην ουσία αυτό που άλλαξε ήταν οι τίτλοι ιδιοκτησίας του χωραφιού που λέγεται Ελλάδα. Η Τάξη επιβλήθηκε.

Στην πάλη των τάξεων όμως όλα συνεχίζονται. Κανένας αγώνας δε χάνεται παρά δίνει τη σειρά του στον επόμενο. Αυτή είναι μια αέναη κίνηση που θα συνεχίζεται μέχρι τη δικαίωση του ανθρώπου απέναντι στο σύστημα της τυραννίας του. Η συλλογική μνήμη μαρτυρά ότι κάθε φορά που ο λαός -οι προλετάριοι κολασμένοι της γης- βγαίνει στο προσκήνιο διεκδικώντας ζωή και ελευθερία, έρχεται αντιμέτωπος με την αιχμή του δόρατος του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαιοκρατικού συστήματος, μια προαιώνια ιερή συμμαχία για τη διασφάλιση της εξουσιαστικής τάξης πραγμάτων, της οποίας το μόνο ουσιαστικό εργαλείο επιβολής ήταν ανέκαθεν η βία και η βαρβαρότητα..

Στη συλλογική συνείδηση αυτά τα γεγονότα έδρασαν καταλυτικά κατά τον επόμενο αιώνα, φέρνοντας την επαναστατική απόπειρα ένα βήμα κοντύτερα στην επιτυχία. Όμως ο δρόμος για την απόλυτη κατανόηση των κινδύνων μιας επαναστατικής απόπειρας, στον τόπο αυτό, ήταν στρωμένος με ακόμα περισσότερο αίμα για το λαό. Κι οι λαοί πάντα προσφέρουν απλόχερα το αίμα τους για τη συνέχιση της Ιστορίας.

Και η Ιστορία συνέχισε, η συλλογική μνήμη κρατήθηκε ζωντανή. Όπως, η συνείδηση της καταπίεσης γεννά εξέγερση έτσι και ο προλετάριος λαός στον τόπο αυτό εξεγέρθηκε πολλές φορές. Ήταν οι εθνικιστικοί πόλεμοι που τον έσυραν και του πρόσφεραν απλόχερα θάνατο, ήταν η εκμετάλλευση και ο εξευτελισμός προϊόν της αλαζονείας της εξουσίας που τότε ακόμα δεν ήξερε πως (ή δεν ήθελε) να διαχειρίζεται δημοκρατικοφανή προσχήματα. Ήταν ακόμα η άνθηση της ιδέας της παγκόσμιας κοινωνικής επανάστασης που ως κεραυνός κατέκαιε την Ευρώπη από άκρη σε άκρη. Η φωτιά της ελπίδας για έναν ελεύθερο και ανεξούσιο κόσμο οργανωμένο στη βάση των αναγκών της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας που βρίσκονταν ανέκαθεν στο περιθώριο. Κιλελέρ 1910, Θεσσαλονίκη 1936, Αγρίνιο 1932, Καλαμάτα 1934, είναι μερικές μόνο στιγμές του κοινωνικού ταξικού πολέμου που γέννησαν τη συνείδηση στους προλετάριους στον ελλαδικό χώρο, ένωσαν τις διαδρομές τους με τις ανταρσίες του παρελθόντος και δημιούργησαν το μεγαλύτερο αντάρτικο στην παγκόσμια ιστορία λίγα χρόνια μετά, με 50.000 αντάρτικο στρατό και άλλες 50.000 εφεδρικό αντάρτικο σώμα. Η ουσία αυτού του αγώνα ήταν ότι ο λαός, για μια ακόμα φορά, απαίτησε βαθιές κοινωνικές τομές απέναντι σε ένα σύστημα οργανωμένης τυραννίας. Ότι οργανώθηκε κοινωνικά και πολίτικα για να τις πετύχει, ενώνοντας τις επιμέρους αρνήσεις σε ένα κοινό πλαίσιο πάλης. Ότι τα έθνη είναι ένα πλαστό δημιούργημα κοινωνικής περιστολής και ότι ακόμη οι λαοί δεν μπορούν και δεν πρέπει να περιμένουν τίποτα από εξουσιαστικές δομές παρά μόνο από την αντιεξουσιαστική αυτοοργάνωσή τους.

Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής όταν οι ντόπιοι καταπιεστές παρέδωσαν με ευχαρίστηση τα ηνία στους κατακτητές παζαρεύοντας ταυτόχρονα τη θέση τους στη νέα τάξη πραγμάτων, (πολλοί από αυτούς αξιώθηκαν μεταπολεμικά να γίνουν εφοπλιστές και βιομήχανοι εξαργυρώνοντας τον διαχρονικά παρασιτικό αντικοινωνικό τους ρόλο, ενώ άλλοι εξακολούθησαν να αποτελούν τα πολιτικά τζάκια της χώρας έστω και με άλλα ονόματα), ο λαός κατάφερε να οργανώσει αντίσταση. Μιλάμε φυσικά για το μέγιστο δημιούργημα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, παρόλα τα λάθη στις δομές τους απόρροια της έλλειψης εμπειρίας και βαθειάς κριτικής αντίληψης των πραγμάτων. Αυτό που μένει δεν είναι ότι οι εξεγερμένοι πίστεψαν στο εξουσιαστικό τερατούργημα του Μαρξ, τον συγκεντρωτικό κομμουνισμό και ότι αναγκαία δεν θα μπορούσαν να γευτούν τους καρπούς των προσπαθειών τους, αλλά ότι μας δίδαξαν ποια είναι η δύναμη του λαού όταν σαν μια γροθιά διεκδικεί ελευθερία και δικαιοσύνη. Ποια είναι η δύναμη του ανθρώπου που ακόμα και στην πιο σκληρή φυλακή και εξορία δεν αρνείται το δίκιο του και δεν μετανιώνει που έδωσε τη ζωή του για την ελευθερία του και την ελευθερία όλων. Δεν θα αναφερθώ εδώ καθόλου στο χαφιεδικό δημιούργημα του Ζέρβα που ανέβασαν οι Άγγλοι για τους δικούς τους λόγους στο βουνό με απειλές, εκβιασμούς και εξαγορά, ο οποίος ως αρχηγός του ΕΔΕΣ είχε συνάψει συμφωνίες ακόμα και με τους ναζί προκειμένου να πλήξει τον ΕΛΑΣ. 

Το τέλος κάθε ένδοξης ιστορίας αν δεν είναι η δικαίωση είναι εκ των πραγμάτων πικρό. Καζέρτα, Γιάλτα, Βάρκιζα. Οι γερμανοί ναζί φεύγουν, η απελευθέρωση όμως θα αργήσει πολύ. Δεκέμβρης ΄44, βομβαρδισμός της Αθήνας από τους Άγγλους για την προώθηση της μοναρχίας και τη διασφάλιση της υποτέλειας της απελευθερωμένης Ελλάδας. Ο Ελλάς του βουνού υπακούει στο Κόμμα και τη συνθήκη της Καζέρτας και δεν μπαίνει στην Αθήνα. Οι αγωνιστές του ΕΑΜ εκδιώκονται από την πρωτεύουσα κατασυκοφαντούμενοι. Λευκή τρομοκρατία, πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων. Κάμερες δεν υπάρχουν ακόμα αλλά ο χαφιές είναι παντού... ποτέ δεν έφυγαν οι φασίστες. Άλλαξαν φρουρά. Και μετά τους άγγλους, οι Αμερικάνοι. Αφού το ΚΚΕ αφόπλισε το εξεγερτικό πνεύμα του λαού και πρόδωσε το αντάρτικο, ο Ζαχαριάδης τον καλεί στην πανωλεθρία. Όλοι περιμένουν τα σοβιετικά τανκς που πρόδωσαν την ισπανική επανάσταση μα αντί αυτού καταφθάνουν τα ναπάλμ των Αμερικάνων στην παγκόσμια πρεμιέρα τους στο Γράμμο και το Βίτσι. Ολοκληρωτική ήττα. Μα το δίκιο δεν καίγεται, θα στοιχειώνει από δω και στο εξής πάντα τους δρόμους των δικών τους πλέον χωριών και πόλεων, θα καίει και θα εκδικείται, θα γεννά και θα πληθαίνει, ως το επόμενο γύρισμα της ιστορίας που θα μας φέρει ξανά με προοπτική τη νίκη ενάντιά τους.

Οι νικητές οργάνωσαν το κράτος διένειμαν προνόμια στους ομοτράπεζούς τους και εκδίωξαν με τη μέγιστη σκληρότητα τον εσωτερικό εχθρό, τον προλετάριο λαό. 1950 Κορέα, με τους ισχυρούς η Ελλάς προχωρά στο αιματοκύλισμα του πλανήτη. 1961, εκλογές βίας και νοθείας, πρωθυπουργός ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ηθικός αυτουργός της δολοφονίας Λαμπράκη το 1963 στη Θεσσαλονίκη που οργάνωσε και εκτέλεσε το ακροδεξιό παρακράτος με τις ευλογίες του. Όμως ο λαός είναι πάλι παρών. Οι Αμερικάνοι τώρα αναγκάζονται να φέρουν τη χούντα, δοκιμασμένη η συνταγή της CIA σε μια σειρά δημοκρατίες της λατινικής Αμερικής και της Αφρικής αργότερα. Μόνο η δικτατορία μπορεί να εγγυηθεί την απρόσκοπτη συνέχιση της δημοκρατίας στην Ελλάδα αλλά και τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις της Αμερικής στην ανατολική μεσόγειο. Αναγκαία θυσία λόγο του εθνικού αδιεξόδου, η Κύπρος. Η δουλειά τελείωσε, επιστροφή στη δημοκρατία και τα κεφάλια μέσα.

Οι στρατιωτικοί παραδίδουν την εξουσία στους πολιτικούς, αυτοί μπορούν να εγγυηθούν την ομαλή πορεία της εθνικής οικονομίας προς τη διεθνή νομισματική ένωση. Ανήκομεν εις την δύσιν ομολογεί ο εθνάρχης. Κάποια στιγμή θα του πάρει το τιμόνι ο μπαμπάς του Τσίπρα. Η ελευθερία, η δημοκρατία, η εθνική ανεξαρτησία, η δικαιοσύνη είναι ζήτημα μόνιμου αγώνα θα μας πει. Οι βάσεις του νάτο όμως απλώνονται στα όρια της επικράτειας. Οι εναγκαλισμοί με τον Καντάφι και τον Αραφάτ θα γίνουν ζεϊμπέκικα στην αυλή του σουλτάνου και ο ελλαδικός πληθυσμός φακίρης πάνω σε δανεικά καρφιά. Εκσυγχρονισμός. Ολυμπιάδα, χρηματιστήριο, μεγάλα έργα, Έλενα Παπαρίζου και πογκρόμ εναντίον Αλβανών εργατών οι οποίοι σήκωσαν στις πλάτες τους την αγροτική ανάκαμψη και συνολικά την εθνική οικονομία. Ότι δεν κατάφεραν 10αιτιες μαστιγίου, το κατάφεραν 2 τετραετίες καρότο. Κοινωνική σήψη, ταύτιση του θύτη και του θύματος στο σημείο να μην διαφέρουν πουθενά πια. Αλλά ακόμα είμαστε εδώ, στις επάλξεις, αρνούμαστε να υπογράψουμε τις δηλώσεις μετανοίας της εποχής μας. Τα θέλουμε όλα και για όλους και θα το πετύχουμε ο κόσμος να χαλάσει.

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ. ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΡΑΤΟΥΣ – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ.

Για να χτίσουμε το επαναστατικό κίνημα της εποχής μας, για να επιχειρήσουμε την έφοδο στον ουρανό χωρίς πλέον εξουσιαστικά βαρίδια, όπως την τελευταία φορά. Από την Ελλάδα σε κάθε γωνία του πλανήτη και το αντίστροφο. Ως την αναρχία.

ΥΓ. Ο μόνος στρατός στην υπηρεσία της κοινωνίας είναι οι ένοπλες λαϊκές πολιτοφυλακές και οι αναρχικοί πυρήνες άμεσης επαναστατικής δράσης.

ΥΓ2.  Η ολική άρνηση στράτευσης είναι ένα δημόσιο βήμα για την επαναστατική αφύπνιση κόντρα στην εθνική συμφιλίωση που δεξιοί και αριστεροί έχουν χύσει τόνους μελάνι και δηλητήριο για να πετύχουν. Η θέση των αρνητών στράτευσης είναι, με όλα τα μέσα, στον κοινωνικό ταξικό αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση και δικαιοσύνη. Όσων αφορά τα 6.000λιαρα, -μην με ενοχλείτε για τέτοια μικροποσά.

ΥΓ3. Η πολύ σύντομη ιστορική αναδρομή σκοπό έχει να καταδείξει με ποιους έχουμε να κάνουμε, πως θα υπερασπιστούν τον κόσμο τους και πως θα αντιμετωπιστούμε, μιας και η γη που πατάμε έχει βασιλικούς τίτλους ιδιοκτησίας από το 1830 επικυρωμένους στην Αθήνα το Δεκέμβη του 1944, στο Γράμμο και το Βίτσι το 1949 και την πλατεία συντάγματος το 2012. Όσοι εξακολουθούν να προσβλέπουν στον δημοκρατικό διάλογο θα ξυπνήσουν τόσο άτσαλα όπως οι αγανακτισμένοι των πλατειών που παρασύρθηκαν από την αριστερή πλέμπα που προβοκατορολογεί, σαν πρόβατα στη σφαγή. Που αντί να ενθαρρύνει τον κόσμο να κατεβαίνει στο δρόμο με κονσερβοκούτια τον κατεβάζει με κατσαρόλες και κουταλοπίρουνα απέναντι σε πάνοπλους δολοφόνους. Ο φασισμός έρχεται για όλους. Καλά ξεμπερδέματα.

Κωνσταντίνος  Σώλος

Αγρίνιο 17-11-2014 

Το κείμενο της δήλωσης ολικής άρνησης στράτευσης που δημοσιεύτηκε το 2007 και ταχυδρομήθηκε στο στρατολογικό γραφείο Μεσολογγίου και στο κέντρο κατάταξης στη Λαμία μπορείτε να βρείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

http://stekidask.blogspot.gr/2014/04/6_24.html

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ για πολιτική επίθεση στο Αγρίνιο

Πριν λίγες ημέρες σύντροφος-αναρχικός δέχτηκε επίθεση σε μπαρ της πόλης από δύο τραμπούκους-μέλη του εργατικού κέντρου (προσκείμενοι στη συνδικαλιστική παράταξη του ΠΑΜΕ).

Η αφορμή αυτής της  πολιτικής επίθεσης είναι η στάση του αντιεξουσιαστικού κινήματος και του συντρόφου συγκεκριμένα απέναντι στον τρόπο λειτουργίας του Ε.Κ.Αγρινίου. Η κομματική γραφειοκρατία που το λυμαίνεται φαίνεται πως έχει επιλέξει  να αντιπαρατίθεται με τους πολιτικούς της αντιπάλους με τραμπουκισμούς και συκοφαντίες.

Οφείλουμε να επισημάνουμε πως αυτές οι πρακτικές δεν είναι άγνωστες στο χώρο του κινήματος καθώς είναι ιστορικά γνωστές και οι προθέσεις αλλά και οι δράσεις αυτών που θεωρούν πως κατέχουν την ‘’επαναστατική αλήθεια’’.

 Εμείς, από την πλευρά μας αναρωτιόμαστε αν αυτές οι ενέργειες εκφράζουν τη γραμμή του ΠΑΜΕ ή είναι πρωτοβουλία κάποιων μελών του. Για να γίνουμε πιο σαφείς, αποδοκιμάζει το τοπικό ΚΚΕ αυτές τις πρακτικές ή επιλέγει να τις  στηρίξει ;

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ – ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ

Πρωτοβουλία Αναρχικών Αγρινίου

Παρέμβαση αναρχικών στον Αχελώος TV - Αγρίνιο

Παρέμβαση αναρχικών στον Αχελώος TV για την αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους - απεργούς πείνας / Μάρτης 2015

Ο αγώνας των πολιτικών κρατούμενων
απεργών πείνας (από 2 Μάρτη 2015)
είναι αγώνας όλων.

Τόσο οι πολιτικοί κρατούμενοι που θέτουν το σώμα τους ως εργαλείο για την επίτευξη πολιτικών στόχων, που μιλούν μέσα από το στόμα χιλιάδων άλλων αγωνιζόμενων ανθρώπων και απαιτούν:

* Κατάργηση της ειδικής αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας και συγκεκριμένα τους νόμους περί τρομοκρατικής και εγκληματικής οργάνωσης (νόμοι 187Α και 187).

* Κατάργηση των ειδικών κατασταλτικών νόμων (κουκουλονόμος).

* Κατάργηση των φυλακών τύπου Γ' που αποτελούν το σύμβολο του καθεστώτος εξαίρεσης των πολιτικών κρατουμένων.

* Οριοθέτηση της χρήσης και της επεξεργασίας του DNA σαν αποδεικτικό μέσο.

* Άμεση απελευθέρωση του Σ. Ξηρού που εξοντώνεται καθημερινά εδώ και 13 χρόνια από το εκδικητικό κράτος.

Όσο και η αντίσταση σε συγκεκριμένες εφαρμογές του τρομονόμου που ποινικοποιεί το φιλικό και συγγενικό περιβάλλον των αγωνιστών, από τα φυλακισμένα μέλη της Ε.Ο. Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, που επίσης ξεκινούν απεργία πείνας από τις 2 Μάρτη 2015 και απαιτούν την άμεση απελευθέρωση συγγενικών τους προσώπων.

Προωθούν το συνολικότερο δυνάμωμα και την υπεράσπιση των κοινωνικών - ταξικών αγώνων και αντιστάσεων απέναντι στην ολοκληρωτικού τύπου καταστολή που ανάμεσα σε άλλα διώκει το φρόνημα και την πρόθεση τέλεσης αδικήματος, ποινικοποιεί το κοινωνικό περιβάλλον αγωνιστών, εκδικείται τους πολιτικούς αντιπάλους του καθεστώτος με ειδικές νομοθετικές ρυθμίσεις, ειδικές δίκες εν είδη έκτακτων στρατοδικείων και ειδικές συνθήκες κράτησης.

Ενισχύουν τον επαναστατικό αγώνα ξεκινώντας τη μάχη για το σύνολο του κοινωνικού-ταξικού κινήματος πάνω στους αναγκαίους σκοπούς του αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο για την καθολική ανατροπή.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ – ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ




ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ-ΕΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ, Α.Σ.Ε. ΓΚΙΛΟΤΙΝΑ,
ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ, ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΚΙΝΗΣΗ ΒΑΛΒΕΙΟΥ

Καλαμάτα : Κείμενο του ολικού αρνητή στράτευσης Γ. Θεοφανίδη για την προσαγωγή του (17/03) μετά από ένταλμα συλλήψεως για την ανυποταξία του

Στις 17/3/2015 γύρω στις 10:00 το πρωί με σταμάτησε για έλεγχο ομάδα των Δίας. Στην εξακρίβωση εμφανίστηκε ότι εκκρεμούσε ένταλμα συλλήψεως σχετικά με την ανυποταξία μου στον στρατό, γεγονός που είχε σαν αποτέλεσμα την προσαγωγή μου στο αστυνομικό τμήμα Καλαμάτας και την αναμονή μου εκεί μέχρι να έρθει το ένταλμα από την Αθήνα στην Καλαμάτα. Τελικώς, μετά την επικοινωνία που είχαν οι αστυνομικοί με τον στρατιωτικό εισαγγελέα, αποφασίστηκε να με αφήσουν ελεύθερο, ωστόσο θα οριστεί δικάσιμος. Όταν μου ζητήθηκε να απολογηθώ εγγράφως για να αφεθώ ελεύθερος, τους δήλωσα ότι όπως αρνούμαι να καταταγώ στα πραιτωριανά σώματα έτσι και αρνούμαι να απολογηθώ σε αυτά και σε κάθε κρατικό μηχανισμό. Στο χαρτί εντάλματος αναγράφει με κεφαλαία ότι στο όνομα του ελληνικού λαού ο εισαγγελέας στρατοδικείου δίνει εντολή σύλληψής μου. Παραθέτω ένα ιστορικό γεγονός που συνέβει το ‘34 στην Καλαμάτα για να αναδειχτεί ακόμα μια φορά ότι ο στρατός μόνο κατασταλτικά και δολοφονικά έχει βρεθεί απέναντι στον λαό και αυτή είναι η φύση του....

Το Μάη του 1934, οι λιμενεργάτες και μυλεργάτες της Καλαμάτας, κάνανε απεργία. Πρόσφυγες οι περισσότεροι, όλοι με μόνη περιουσία τα μπράτσα τους, δεν είχανε να διαλέξουν. Θα παλεύανε για το ψωμί που τους παίρνανε.

Οι αλευροβιομήχανοι, είχανε φέρει απορροφητήρα να ξεφορτώνει το στάρι. Πολλοί θα μένανε άνεργοι. Οι εργάτες ζητούσαν 8 δραχμές, για κάθε τόννο σιτάρι που θα ξεφόρτωνε ο απορροφητήρας αναδρομικά από το 1828. Με τα λεφτά που ζητούσαν θα φτιάχνανε το Ταμείο Συντάξεων.

Και πήρανε την απάντηση. Κηρύχτηκε στρατιωτικός νόμος. Στηθήκανε πολυβόλα ενάντια στους άοπλους απεργούς. Δολοφονήθηκαν εφτά εργάτες, από Στρατό και Αστυνομία. Πολλοί οι λαβωμένοι και οι σακατεμένοι από τις σφαίρες και τα χτυπήματα…

Είναι ζωντανή ακόμα η μνήμη από τις συγκρούσεις. Οι φυλλάδες της εποχής γράφουνε για σφαγή». Οι εργάτες, και όσοι άκουσαν από τους παλιούς, μιλάνε για «κίνημα» της εργατιάς ενάντια στ’ αφεντικά…

Υ.Γ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ-ΣΕΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ. 

ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΡΟΣ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Γιώργος Θεοφανίδης 

18/3/2015 Καλαμάτα

Αλληλεγγύη με τους φυλακισμένους αγωνιστές - απεργούς πείνας από 2/3

Η σύσταση και επιβίωση κράτους και καπιταλισμού είναι συνυφασμένη με την εκμετάλλευση και οικοδομήθηκε πάνω στις πλάτες των καταπιεσμένων.

Η κυριαρχία εξελίσσεται επιστρατεύοντας πολλαπλούς μηχανισμούς εξουσίας, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από πολυπλοκότητα, ευελιξία και διεύρυνση στο κοινωνικό πεδίο, καθιστώντας τους ικανούς να ανταποκριθούν στις διαρκώς μεταβαλλόμενες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνθήκες.

Σε κάθε συνθήκη, όμως, είτε αποτελώντας ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας, είτε ένα σκληροτράχηλο καθεστώς βασισμένο στην καταστολή, ο ρόλος της συμπυκνώνεται στην επιβολή της κοινωνικής ειρήνης και στην εξόντωση ή την απομόνωση των αποκλινουσών συμπεριφορών.

Με το ξέσπασμα της κρίσης και την αναδιάρθρωση του καπιταλισμού, έγινε πλέον ιδιαίτερα εμφανής η αλλαγή των προτεραιοτήτων που δίνει το κράτος στις διάφορες λειτουργίες του, μια διαδικασία που είχε ξεκινήσει, πιο ήπια βέβαια, πριν κάποια χρόνια. Προς χάριν της εξασφάλισης όλο και περισσότερου κέρδους για τα αφεντικά εφαρμόστηκαν πολιτικές λιτότητας που επέβαλαν δυσκολότερες συνθήκες διαβίωσης στους ανθρώπους που ανήκουν στις κατώτερες κοινωνικές ομάδες. Ταυτόχρονα εντείνεται η καταστολή (η οποία αποτελεί ούτως ή άλλως βασική λειτουργία της εξουσιαστικής μηχανής) λόγω του κινδύνου της δημιουργίας όλο και παρισσότερων εστιών αντίστασης και γενικευμένων αντιδράσεων αλλά και ως τρόπος διαχείρισης του συνόλου των ανθρώπων που δεν έχουν επαρκή προσφορά στον κύκλο της παραγωγής και της κατανάλωσης δημιουργώντας ένα ειδικό καθεστώς εξαίρεσης για αυτούς. Το σύνολο των κοινωνικών ομάδων στο οποίο εφαρμόζεται η καταστολή διευρύνεται ενώ αυτή αναβαθμίζεται σε όλα τα επίπεδα, από το υλικοτεχνικό ως το στρατηγικό και το θεαματικό, φτάνοντας στο σημείο να παρατηρούμε τη χρήση των ΕΚΑΜ για το σπάσιμο απεργιών, για την εκκένωση καταλήψεων και την επέμβαση στο χωριό της Ιερισσού, λόγω των κινητοποιήσεων, ενώ για το “ανθρώπινο δυναμικό”, το οποίο περισσεύει πλέον στην αναπαραγωγή του καπιταλισμού, επιλέγεται η λειτουργία κέντρων κράτησης μεταναστών που φτάνουν στο σημείο να επιφέρουν πολύμηνη φυλάκιση ανθρώπων μόνο και μόνο επειδή εισήλθαν στην χώρα παράνομα. Ταυτόχρονα, ψηφίζονται νέα νομοσχέδια που επιφέρουν ειδική νομική διαχείριση, μέσω καταδικών και μεγαλύτερων ποινών, για όσους δημιουργούν εμπόδια  στην αποτελεσματική συστημική λειτουργία και στην επιπλέον επέλαση της κυριαρχίας, εξασφαλίζοντας, έτσι, μια πιο προσαρμοσμένη, στην νέα πραγματικότητα, αντιμετώπισή τους. Σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσονται και οι παρακάτω νόμοι καθώς και ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούνται, που πέρα από την εξόντωση των κατηγορουμένων στοχεύει και γενικότερα στην αποτροπή της αντίστασης και του αγώνα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο:

Οι τρομονόμοι, (άρθρο 187 και 187Α που ψηφίστηκαν το 2001 και το 2004 αντίστοιχα) που αφορούν τις κατηγορίες για ένταξη σε εγκληματική και τρομοκρατική οργάνωση. Μέσω αυτών των νομοθεσιών επιβάλλονται τεράστιες ποινές καθώς πέρα από την ίδια την κατηγορία για ένταξη σε οργάνωση αναβαθμίζονται και οι υπόλοιπες κατηγορίες που επισύρουν, έτσι, περισσότερα χρόνια φυλάκισης. Επίσης, καθιερώνουν ένα ειδικό πλαίσιο διαχείρισης των κατηγορουμένων αφού πλέον δικάζονται από ειδικούς δικαστές, σε ειδικά δικαστήρια κτλ. Αυτοί οι νόμοι χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται κατά κόρον εναντίον επαναστατών που επέλεξαν τον ένοπλο αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό. Αλλά βέβαια, όπως συνηθίζεται, με κάθε νόμο που προορίζεται για την καταστολή μιας »ειδικής κατηγορίας» ανθρώπων, η χρήση τους διευρύνθηκε ώστε να περιλαμβάνει και άλλες επαναστατικές δράσεις αλλά και άλλες κατηγορίες, ενώ έγινε εργαλείο στα χέρια της κυριαρχίας για την εξόντωση επαναστατών και αναρχικών, φτάνοντας στο σημείο ένα μεγάλο μέρος του συνόλου των κρατουμένων σήμερα να κατηγορείται ή να είναι καταδικασμένο με αυτούς τους νόμους.

Ο κουκουλονόμος, που ανεβάζει το όριο των ποινών για όσα αδικήματα διαπράττονται με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου, και μεταξύ άλλων, χρησιμοποιείται ώστε να επιβάλλονται μεγαλύτερες ποινές σε όσους συλλαμβάνονται για συγκρούσεις σε πορείες.

Το νομοσχέδιο που ορίζει την λειτουργία των φυλακών τύπου  Γ΄, με το οποίο επιμηκύνεται κατά πολύ η κράτηση επαναστατών και αναρχικών αλλά και των υπόλοιπων φυλακισμένων, που το κράτος ορίζει ως “επικίνδυνους” για την κοινωνία ή  για την ομαλή λειτουργία της φυλακής και τους απομονώνει σε ειδικές πτέρυγες και φυλακές.

Η τεχνολογική ανάπτυξη στον τομέα της συλλογής και ανάλυσης DNA, που έδωσε την ευκαιρία σε μπάτσους και δικαστές να κάνουν μία ακόμη προσθήκη στη φαρέτρα τους για το κατασταλτικό τους έργο. Πέρα από τις βαριές καταδίκες που έχει επιφέρει η χρήση του, το συγκεκριμένο “επίτευγμα της επιστήμης” έδωσε την δυνατότητα στην αστυνομία να δημιουργήσει τράπεζα δείγματος DNA από αγωνιστές . Για ακόμα μια φορά, γίνεται εμφανές το ότι, η ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αναπαραγωγή του καπιταλιστικού συστήματος και της εξουσίας.

Από τις 2/3 πραγματοποιείται απεργία πείνας από φυλακισμένους επαναστάτες, μέσω της οποίας διεκδικείται η κατάργηση βασικών κατασταλτικών μέτρων (φυλακές τύπου Γ, κουκουλονόμος, τρομονόμος, χρήση γενετικού υλικού ως αποδεικτικό- ενοχοποιητικό στοιχείο), καθώς και η αποφυλάκιση του αγωνιστή και μέλους της 17 Νοέμβρη, Σάββα Ξηρού. (Το κράτος, ανάμεσα σε πλήθος παραδειγμάτων, βασανίζει επί χρόνια το Σ. Ξηρό, παρατείνοντας τη φυλάκισή του σε κελιά απομόνωσης, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του, εξαιτίας των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει.

Ο συγκεκριμένος αγώνας αποτελεί αφορμή ώστε να ανιχνεύσουμε τα σημεία εκείνα που συνδέουν τους επιμέρους αγώνες που λαμβάνουν χώρα στο κοινωνικό πεδίο μεταξύ τους, σε μία κριτική βάση.

Αποτελεί μια καλή αρχή ώστε να γεννήσει εξεγερμένες συνειδήσεις, να πυροδοτήσει αντιστάσεις ενάντια στην επέλαση κράτους και καπιταλισμού στις ζωές των καταπιεσμένων, ενάντια στην εκμετάλλευση, τον κοινωνικό έλεγχο, την εργασιακή σκλαβιά, τις δολοφονίες και βασανισμούς, τον καθημερινό βιασμό που δέχεται η ζωή μας και των κάθε είδους κατασταλτικών κινήσεων που αυτή συνεπάγεται.

Αποτελεί την ευκαιρία που χρειάζεται να αδράξουμε ώστε να χτίσουμε σχέσεις αλληλεγγύης, αντιιεραρχικές δομές, πεδία συλλογικοποίησης, ώστε να μελετήσουμε το σχεδιασμό μας για την απελευθέρωση ανθρώπου και φύσης από τα δεσμά της κυριαρχίας, ώστε να οργανώσουμε την επίθεσή μας απέναντι στον εχθρό.

Ο αγώνας εντός των φυλακών είναι κομμάτι του ευρύτερου και συνολικότερου αγώνα για ελευθερία, υπενθυμίζοντάς μας πως τα κεκτημένα του σήμερα είναι κατακτήσεις πεισματικών και ανυποχώρητων αγώνων του χθες.

Αρκεί να θέσουμε στο επίκεντρο της δράσης και της σκέψης μας τον πόλεμο ενάντια στο εξουσιαστικό σύμπλεγμα που υφαίνει τον κοινωνικό ιστό και να αντιληφθούμε πως ο πόλεμος αυτός είναι κοινός τόπος τόσο των εντός, όσο και των εκτός φυλακών, αγωνιζομένων.

Ας αντικρίσουμε, λοιπόν, το αγώνα αυτό, ως την προσπάθεια εκείνη για τη συνέχιση, την εξέλιξη και ενίσχυση της αναρχικής  δράσης, την όξυνση του κοινωνικού πολέμου και την ανύψωση αναχωμάτων ενάντια στην επέλαση της καταστολής

Ανάμεσα στα παραδείγματα του κατασταλτικού σχεδιασμού, τοποθετούνται και τα πρόσφατα γεγονότα των εφόδων στα σπίτια αγωνιστών, με πρόσχημα τον εντοπισμό όπλων και εκρηκτικών, καθώς και των προφυλακίσεων φιλικών και συγγενικών προσώπων των μελών της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς.

Το κράτος επιβεβαιώνει πως, όποιο πρόσωπο κι αν χρησιμοποιεί, η επίθεση στον εσωτερικό του εχθρό, όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά επιπλέον ενισχύεται.

Σπεύδει, λοιπόν, να ξεδιπλώσει την εκδικητική του στάση με στόχο την ψυχολογική- σωματική εξόντωση των τελευταίων, να τρομοκρατήσει τους φιλικούς και συγγενικούς κύκλους τους και να παραδειγματίσει ένα πολύ διευρυμένο κοινωνικό περιβάλλον, ώστε να αποτρέψει οποιαδήποτε τυχόν κίνηση επιχειρήσει να στοχεύσει στην εκτροπή της κοινωνικής ομαλότητας.

Έτσι, από τις 2/3 ξεκινούν απεργία πείνας τα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και η Αγγελική Σπυροπούλου, διεκδικώντας την αποφυλάκιση της μητέρας των Γεράσιμου και Χρήστου Τσάκαλου, καθώς και τη σύντροφο του πρώτου.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΝΙΚΟ ΜΑΖΙΩΤΗ, ΚΩΣΤΑ ΓΟΥΡΝΑ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 2/3.

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΑΙ ΜΕΛΟΥΣ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ, ΣΑΒΒΑ ΞΗΡΟΥ.

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΚΥΚΛΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΣΕ ΕΝΔΕΙΞΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ.

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΟΣΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ, ΕΞΕΓΕΙΡΟΝΤΑΙ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΝ.

Συνέλευση αναρχικών για τη σύνδεση των αγώνων μέσα στην κοινωνία-φυλακή

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ - ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 ΜΑΡΤΗ 2015 - ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ 

Στα πλαίσια πανελλαδικού καλέσματος για την αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους – απεργούς πείνας  ( https://athens.indymedia.org/post/1540672/ )

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 ΜΑΡΤΗ 2015 – ΩΡΑ: 6:00μμ - ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ


ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

Αφίσα αλληλεγγύης στον αγώνα των πολιτικών κρατουμένων - απεργών πείνας

Ο αγώνας των πολιτικών κρατούμενων
απεργών πείνας (από 2 Μάρτη 2015)
είναι αγώνας όλων. 

Τόσο οι πολιτικοί κρατούμενοι που θέτουν το σώμα τους ως εργαλείο για την επίτευξη πολιτικών στόχων, που μιλούν μέσα από το στόμα χιλιάδων άλλων αγωνιζόμενων ανθρώπων και απαιτούν:

    *   Κατάργηση της ειδικής αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας και συγκεκριμένα τους νόμους περί τρομοκρατικής και εγκληματικής οργάνωσης (νόμοι 187Α και 187).

     * Κατάργηση των ειδικών κατασταλτικών νόμων (κουκουλονόμος).

     *   Κατάργηση των φυλακών τύπου Γ' που αποτελούν το σύμβολο του καθεστώτος εξαίρεσης των πολιτικών κρατουμένων.

     *   Οριοθέτηση της χρήσης και της επεξεργασίας του DNA σαν αποδεικτικό μέσο.

    *   Άμεση απελευθέρωση του Σ. Ξηρού που εξοντώνεται καθημερινά εδώ και 13 χρόνια από το εκδικητικό κράτος.

Όσο και η αντίσταση σε συγκεκριμένες εφαρμογές του τρομονόμου που ποινικοποιεί το φιλικό και συγγενικό περιβάλλον των αγωνιστών, από τα φυλακισμένα μέλη της Ε.Ο. Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, που επίσης ξεκινούν απεργία πείνας από τις 2 Μάρτη 2015 και απαιτούν την άμεση απελευθέρωση συγγενικών τους προσώπων.

Προωθούν το συνολικότερο δυνάμωμα και την υπεράσπιση των κοινωνικών - ταξικών αγώνων και αντιστάσεων απέναντι στην ολοκληρωτικού τύπου καταστολή που ανάμεσα σε άλλα διώκει το φρόνημα και την πρόθεση τέλεσης αδικήματος, ποινικοποιεί το κοινωνικό περιβάλλον αγωνιστών, εκδικείται τους πολιτικούς αντιπάλους του καθεστώτος με ειδικές νομοθετικές ρυθμίσεις, ειδικές δίκες εν είδη έκτακτων στρατοδικείων και ειδικές συνθήκες κράτησης.

Ενισχύουν τον επαναστατικό αγώνα ξεκινώντας τη μάχη για το σύνολο του κοινωνικού-ταξικού κινήματος πάνω στους αναγκαίους σκοπούς του αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο για την καθολική ανατροπή.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ – ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ 

ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ-ΕΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ, Α.Σ.Ε. ΓΚΙΛΟΤΙΝΑ, 

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ, ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΚΙΝΗΣΗ ΒΑΛΒΕΙΟΥ 

Ανακοίνωση του ολικού αρνητή στράτευσης Γιώργου Θεοφανίδη

Στις 21/9/2014 δέχτηκα τηλ. από το στρατολογικό γραφείο που απλά μου ανακοίνωσε τη χρόνια ανυποταξία μου από τον κρατικό μηχανισμό , τον στρατό. Σαν συνέχεια στα μέσα του Δεκέμβρη η αστυνομία με ενημέρωσε μέσω τηλεφώνου ότι έχει έρθει χαρτί καταταγής στις αρχές Ιανουαρίου και ότι υποχρεούμαι να καταταγώ στην Αυλώνα. 

Σαν ολικός αρνητής στράτευσης και πάλι δεν παρουσιάστηκα και απαξίωσα επίσης το επόμενο τηλεφώνημα που δέχτηκα από την ασφάλεια περί ανυποταξίας. 

Το θέμα δεν έμεινε εκεί... Η ασφάλεια με μπροστάρη γνωστό ασφαλίτη (που στο παρελθόν λόγω των πολιτικών μου πεποιθήσεων και δράσεων με “τίμησε” με καθημερινές εξακριβώσεις) με αναζήτησε στο πατρικό μου σπίτι τολμώντας στο τέλος να απειλήσει τη μητέρα μου με βίαιη προσαγωγή, εφόσον δεν τους έλεγε πού μένω.

ΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ 

Τον Σεπτέμβρη του 2010, ο υπουργός εθνικής άμυνας Βενιζέλος περνάει στη Βουλή νομοθετική ρύθμιση (Ν.3883/2010,ΦΕΚ Α 167/24.9.2010) με την οποία καταργείται η ποινή της επιβολής πρόσθετης στρατιωτικής θητείας για τους ανυπότακτους και αντικαθίσταται με την επιβολή ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΤΙΜΟΥ. 

Δηλαδή ο προηγούμενος νόμος μετατρέπει την ανυποταξία από κακούργημα σε πλημμέλημα και αυτόφωρο διαρκές αδίκημα και ο νέος του 2010 έρχεται συμπληρωματικά να επιβληθεί με πρόστιμο 6.000 ευρώ . Επειδή η ανυποταξία είναι διαρκές “αδίκημα¨ οι αρνητές στράτευσης ή θα περάσουν από στρατοδικείο (πώς γίνεται ο στρατός να δικάζει πολίτες άραγε?) η θα τους επιβληθεί το προστιμο των 6.000 ευρώ λίγους μήνες μετά την μη παρουσίασή τους για κατάταξη και την ανακύρηξή τους ως ανυπότακτους.

Εκτός από την οικονομική εξόντωση έρχεται και η κοινωνική – φυσική εξόντωση στο καρνέ της κρατικής καταστολής. Με την ίδια νομοθεσία, κάθε φορά που αλλάζει ο στρατός σειρά ,πολύ πιθανόν η αστυνομία μπορεί να σε συλλάβει στο σπίτι σου, στον δρόμο, ακόμα και στον εργασιακό χώρο με αποτέλεσμα (ειδικά σε μικρές πόλεις ) να είσαι δακτυλοδεικτούμενος (εφόσον κανείς δεν ξέρει γιατί σε συλλαμβάνουν και σου περνούν βραχιολάκια), να μην μπορείς να βρεις δουλειά, ή και να σε απολύσουν αν έχεις (ειδικά τώρα που βρίσκεις με το ζόρι).

Αυτές οι ενέργειες γίνονται για να αποδυναμώσουν το αντιμιλιταριστικό κίνημα και ειδικά τώρα που αυτές οι εποχές μυρίζουν μπαρούτι... Μπαρούτι από τους επεκτατικούς πολέμους που γίνονται γύρω μας (και ο ελληνικός στρατός συμμετέχει βέβαια με πολλούς τρόπους). 

Μπαρούτι από τους εμφυλίους που καθοδηγουν τα κράτη και οι καπιταλιστές , που καταλήγουν σε αιματοβαμμένα κρεματόρια που μυρίζουν χρήμα και πετρέλαιο.

Μπαρούτι για τις ερχόμενες λαϊκές εξεγέρσεις που και πάλι θα αποπειραθεί να καταπνίξει η αστυνομία και ο στρατός . 

Σαν αναρχικός προλετάριος ο μόνος πόλεμος που αναγνωρίζω και συμμετέχω είναι ο κοινωνικός – ταξικός . Δεν έχω τίποτα να χωρίσω με τους φτωχούς και τους καταπιεσμένους του πλανήτη. 

Έχω μεγάλο χρέος για τον εαυτό μου και για τους υπόλοιπους κολασμένους αυτής της γης να αντιστέκομαι ενάντια στο κράτος και τους μηχανισμούς του.

ΓΙΆΥΤΟ!!!

Αρνούμαι να σας υπηρετήσω , αρνούμαι το 6.000χιλιαρο, αρνούμαι τα στρατοδικεία σας!

ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΣΑΣ!

Και να ξέρετε όλοι εσείς που τάσσεστε ενάντια στους καταπιεσμένους , ότι όταν έρθει η ώρα της κοινωνικής αναταραχής δεν θα έχω κανένα πρόβλημα να στρέψω απέναντί σας τα όπλα που τώρα αρνούμαι να κρατήσω ως υπηρέτης σας. 

ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΡΟΣ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ.

ΑΛΗΛΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΟΛΙΚΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ

ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ 

ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ – ΤΑΞΙΚΟΣ - ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΟΣ

Γιώργος Θεοφανίδης 

13/2/2015 

Καλαμάτα

ΠΑΝΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΑΔΗ - ΑΓΡΙΝΙΟ

Ανταπόκριση από δικαστήρια Αγρινίου (29-1-2015)

Αθώοι οι τρεις σύντροφοι που δικάζονταν για αντίσταση, εξύβριση κατά συρροή, απρόκλητη φθορά ξένης ιδιοκτησίας, απρόκλητες σωματικές βλάβες και διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης μετά το όργιο καταστολής σε μαθητική συγκέντρωση έξω από το δημαρχείο Αγρινίου στις 6-12-2014.

Κατέρρευσε ηχηρά μια ακόμη αστυνομική σκευωρία σε βάρος αγωνιζόμενων ανθρώπων που επιλέγουν να διαταράσσουν τον κοινωνικό λήθαργο διεκδικώντας ουσιαστική κοινωνική επικοινωνία μέσα από έναν ανοιχτό δημόσιο διάλογο όπου κατατίθενται και ζυμώνονται ανοιχτά, δράσεις, προτάσεις, αναλύσεις, κριτική, (αντί)στάσεις, για τα κοινά (αναγκαία) ζητήματα. Άνθρωποι που διεκδικούν έτσι το δημόσιο βήμα τους στα κοινά αφού τα θεσμικά μικρόφωνα - κανάλια επικοινωνίας είναι πάντα κλειστά στον ανεξέλεγκτο  λόγο – αυτόν που δεν αναγνωρίζει κανενός είδους προσχήματα. Κι όταν ακόμα η σιωπή και ο φόβος απλώνονται τόσο στην κοινωνία όπου αποκλείονται διαρκώς από το δημόσιο λόγο, διαστρεβλώνεται η απεύθυνσή τους, συκοφαντούνται και απομονώνονται εξαιτίας όλο και περισσότερων εκβιασμών που τίθενται στην κοινωνία, επιλέγουν να διαταράσσουν και πάλι αυτό το καθεστώς, είτε με συνθήματα, είτε με καταλήψεις - διαδηλωσεις, είτε με τη φασαρία μιας βιτρίνας που πέφτει, είτε με φωτιά απέναντι στο σκοτάδι του φασισμού (που σε εκείνη τη συγκυρία ήθελε τη ζωή του αναρχικού απεργού πείνας Ν. Ρωμανού).  Αποτελώντας αναπόσπαστο κοινωνικό κομμάτι οι αναρχικοί αγωνιστές κουβαλώντας όλη τη μπόχα της σύγχρονης εξουσιαστικής κοινωνίας δεν διεκδικούμε την καθαρότητα αλλά την ίδια την απελευθερωμένη από την εξουσία ευρεία κοινωνική επικοινωνία συνεργασία δημιουργία …. προς κάτι το ανθρωπινότερο για εμάς αλλά και για τους επόμενους, μην αψηφώντας ότι όλα τα διλλήματα κρίνονται σε χρόνο ενεστώτα.

Η αίθουσα (από τη μεριά που κάθονταν οι μπάτσοι), πάγωσε όταν μπάτσος κατηγορίας ανέφερε ότι η αστυνομία λειτουργεί με τη λογική της συλλογικής ευθύνης και με φρονηματικού τύπου κριτήρια, σε βάρος αυτών των κοινωνικών ομάδων ή ατόμων που εμπλέκονται σε διαδικασίες αγώνα. Ο ίδιος μπάτσος δεν κατάλαβε ότι έτσι παραδέχτηκε πως αυτή του η θέση όντας  εναρμονισμένη με τις εντολές τις κεντρικής διοίκησης καταδεικνύει  τις διαθέσεις της εξουσίας απέναντι σε όποια μορφή ανοιχτού-ελεύθερου ή έστω δημοκρατικού διαλόγου αλλά και το διαχρονικό ρόλο της αστυνομίας στον κοινωνικό ανταγωνισμό.  Ο ίδιος, ίσως πάλι άθελά του, συμπαρατάχτηκε έτσι με τη θέση των κατηγορούμενων ότι η δίωξη τους είναι πολιτική.

Το δικαστήριο φυσικά κατάλαβε ότι επρόκειτο για μια γελοία σύλληψη, για μια γελοία δικογραφία και μια ακόμη πιο γελοία υποκριτική, και είτε ήθελε είτε όχι, σαμποτάρισε τις αστυνομικές μακρο-κατασταλτικές επιδιώξεις, μην μπορώντας να ταυτιστεί στο παραμικρό (ούτε στο επίπεδο της κατηγορίας της αντίστασης) με αυτήν.. που θέλει να κρυφτεί αλλά ο χρυσαυγιτισμός δεν την αφήνει. Αλλά και την αστική δημοκρατία την πιάνει ένα άγχος να αναγνωριστεί ως καθεστώς, έτσι και οι δικαστές ξεχνώντας το πακέτο των 3 αντι-τρομοκρατικών νόμων ανέφεραν ότι στην Ελλάδα δεν δικάζεται το φρόνημα. Ή ακόμα, όταν, εστιάζοντας στο κατηγορητήριο αποφεύγουν να κριθεί το ουσιαστικό υποκείμενο των κατηγοριών  –σε ποιά συνολικότερη κατάσταση έλαβαν χώρα τα συγκεκριμένα ¨αδικήματα¨ που στοιχειοθετούν τις κατηγορίες; ποιοι οι λόγοι που τα προκάλεσαν; πια τα κίνητρα και που απευθύνεται-ποιους ωφελεί η αξία τους; Θεωρείται αδίκημα μια πράξη αντίστασης αυτού που βάλλεται; Πως η ¨δικαιοσύνη¨ εστιάζει στη βιτρίνα και όχι στη ζωή; Η απάντηση είναι ότι η αστική δικαιοσύνη απαντά στις ανάγκες του κράτους και όχι της κοινωνίας .

  Ένα ενδιαφέρον ερώτημα προς την (δημοκρατική) έδρα θα ήταν κατά πόσο θεωρούν ότι τα δεκάδες χρόνια που μοιράζουν κάθε μέρα αλλά και συνολικότερα οι αποφάσεις τους απέναντι σε μικροπαραβάτες, φτωχοδιάβολους, μετανάστες, ρομά, μικροκλεφτρόνια, χρήστες ουσιών, που συνήθως ανήκουν στις χαμηλότερες ταξικά κοινωνικές ομάδες και αποτελούν κομμάτι της κοινωνίας που δεν ποδηγετείται εντός του δημοκρατικοφανούς πλαισίου ασφυκτικού κοινωνικού ελέγχου που επιβάλλεται στρατιωτικά και πολιτικά σε βάρος όλων, εξυπηρετεί την κρατική αναγκαιότητα της δημιουργικής καταστροφής απαξιωμένου ανθρώπινου δυναμικού ή την κοινωνική ειρήνη η οποία θα υπάρξει πραγματικά μόνο σε μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Η αστική δικαιοσύνη φέρει ευθύνη απέναντι σε μια νεολαία αποκλεισμένη από βασικά κοινωνικά αγαθά αλλά και για το καθεστώς καταπίεσης ανισότητας και εκμετάλλευσης που υποθάλπτουν και εξωραΐζουν. Το επίδικο δεν είναι ποτέ στο κατηγορητήριο.

Μπάτσοι και δικαστές καλούνται αμφότεροι να αναγνωρίσουν τον αντικοινωνικό ρόλο των θεσμών και του κράτους και να διαχωρίζουν τη θέση τους σύμφωνα με τη συνείδηση τους από το εντεταλμένο καθήκον -προϊόν της σύμβασης κοινωνικής υποτέλειας που ονομάζουμε Σύνταγμα. Να χρησιμοποιήσουν τα συλλογικά συνδικαλιστικά τους όργανα όπως για το ύψος των μισθών τους έτσι και ενάντια στην κρατική γραμμή σήμερα για την οριστική κατάργηση του θεσμού της αστικής δικαιοσύνης, της αστυνομίας και συνολικά του κράτους αύριο. Καθώς, και για την αντικατάσταση του συγκεντρωτικού – ιεραρχικού μορφώματος από τις αυτοδιευθυνόμενες, οριζόντια οργανωμένες, αλληλεγγύες κοινότητες. Αντιστεκόμενοι και οι ίδιοι στον ολοκληρωτισμό που επιβάλλεται στην κοινωνία, προκειμένου να μην αποτελούν κοινωνική ομάδα απέναντι στα ζωτικά συμφέροντα όλης της κοινωνίας και έτσι να μην αποτελούν στόχο της κοινωνικής αντίστασης αλλά μέρος της. 

Απέναντι στον ποινικό κώδικα εμπιστευόμαστε το κοινωνικό – ταξικό κίνημα που διεκδικεί τη δικαιοσύνη, την ισότητα, την αλληλεγγύη και τη συλλογικότητα, το οποίο συνθέτει και ανταποκρίνεται στον ορθό λόγο, τον κάνει κτήμα όλης της κοινωνίας, κόντρα στις σειρήνες της αστικής ενημέρωσης και πολλάκις έχει καταδικάσει τους θεσμούς του κράτους και τους εντεταλμένους δημίους του για εγκλήματα συνείδησης. Εκεί και θα κριθούμε όλοι.. στο δίπολο κανίβαλος ή άνθρωπος –στο αν τελικά αποτελούμε κοινωνικά κομμάτια που επιδιώκουν την ελευθερία, την ευημερία και την πρόοδο για όλο το κοινωνικό σώμα ή παράσιτα σε αυτό.  

Η δικαιοσύνη χτίζεται συλλογικά στη συνείδηση των ανθρώπων μέσα από τα κοινά βιώματα και την επικοινωνία, για αυτό πρέπει να προωθείται ο ανοιχτός δημόσιος λόγος, για να απονέμει τα του καίσαρος στον καίσαρα.

Μέχρι τότε ο αγώνας για να σπάσουμε το τείχος της σιωπής και των ψεμάτων, για να καταστραφεί η κυριαρχία και η εκμετάλλευση, δεν θα συνδιαλέγεται και δε θα παρεκκλίνει της κοινωνικής δικαιοσύνης. Του δίκιου που πηγάζει από τους καταπιεσμένους αυτού του κόσμου.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΣ ΑΓΩΝΑΣ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Υ.Γ. Τα τοπικά ηλεκτρονικά ΜΜΕ που εστιάζουν στην άμεση είδηση αιτιολογώντας στη γρήγορη ενημέρωση την ύπαρξη τους τελικά δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να χρησιμοποιούν επιλεκτικά την επικαιρότητα κατά το δοκούν (άλλοτε) κατασκευάζοντας κλίμα φόβου, παραπλανώντας και (άλλοτε) στοχοποιώντας ανάλογα με τις σκοτεινές τους επιδιώξεις στο πλάι των πολιτικών τους προϊστάμενων. Προφανώς και πληροφορήθηκαν την αθώωση των 3 συντρόφων αλλά δεν έγραψαν ούτε λέξη. Σε αντίθεση με το ζήλο που έδειξαν να καλύψουν άμεσα τα ¨επεισόδια¨ στο δημαρχείο που ως γνωστόν προκαλούν οι αναρχικοί-αντιεξουσιαστές προωθώντας παράλληλα τα ψεύδη της αστυνομικής διεύθυνσης, συνεισφέροντας για μια ακόμα φορά στο έργο της καταστολής και καλύπτοντας τους συναδέλφους τους στα τάγματα ασφαλείας.

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

Ελεύθερος ο πολιτικός πρόσφυγας , Μπαρίς Μπαλ.

Ελεύθερος αφέθηκε ο Μπαρίς Μπαλ από τον εισαγγελέα ενώ θα οριστεί δικάσιμος εντός 40 ημερών για να δικαστεί από το Συμβούλιο Εφετών. Στις 40 αυτές μέρες αναμένεται να σταλεί ολόκληρος ο φάκελος για την υπόθεση του τούρκου πολιτικού πρόσφυγα. 

Ο Μπαρίς Μπαλ συνελήφθη την περασμένη Παρασκευή μετά την ενεργοποίηση εντάλματος της Ιντερπόλ, προκειμένου να εκδοθεί στην Τουρκία. 

Η περιπέτειά του Μπαρίς Μπαλ ξεκινά 22 χρόνια πριν όταν καταδικάστηκε από τα τουρκικά δικαστήρια σε πολυετή φυλάκιση με την κατηγορία της συμμετοχής σε «παράνομη» πολιτική οργάνωση, λόγω της κινηματικής του δράσης. Πριν εκτελεστεί η ποινή του, πέρασε κολυμπώντας στην Ελλάδα όπου αιτήθηκε και πήρε πολιτικό άσυλο πριν από 20 χρόνια, σε ηλικία μόλις 16 ετών. Σήμερα παντρεμένος και πατέρας ενός μικρού παιδιού, ο Μπαρίς Μπαλ είναι ένας από τους γνωστότερους καλλιτέχνες στην Ελλάδα στη μουσική της Ανατολίας και έχει διδάξει σε ωδεία και στο Τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ Άρτας. Πλέον κινδυνεύει να εκδοθεί στην Τουρκία καθώς το τουρκικό κράτος κατάφερε να πετύχει την έκδοση διεθνούς εντάλματος για τη σύλληψη του από την Ιντερπόλ. Σύμφωνα με νομικούς κύκλους το αίτημα για την έκδοσή του φαίνεται πως συνδέεται με μία γενικότερη στρατηγική του τουρκικού κράτους που πιέζει για την επανεξέταση πολλών υποθέσεων Τούρκων πολιτικών προσφύγων που ζουν στην Ελλάδα. 

Ο Μπαρίς Μπαλ είχε απευθυνθεί πριν από μερικές ημέρες στην ΕΛΑΣ για την έκδοση διαβατηρίου για επαγγελματικό του ταξίδι. Οι αστυνομικές αρχές τον ενημέρωσαν ότι θα έπρεπε να παρουσιαστεί στο Τμήμα Αλλοδαπών της Θεσσαλονίκης καθώς υπήρχε το ένταλμα σύλληψης του από την Ιντερπόλ. Ωστόσο οι αστυνομικοί δεν μπόρεσαν να παρέχουν, ούτε στον ίδιο ούτε στον δικηγόρο του, άλλες πληροφορίες καθώς το ένταλμα ήταν στα γαλλικά. Μέχρι το ένταλμα να μεταφραστεί στα ελληνικά, ο Μπαρίς Μπαλ μεταφέρθηκε αρχικά στο Α.Τ. Εύοσμου και στη συνέχεια στη ΓΑΔΘ, όπου ενημερώθηκε ότι θα κρατηθεί εκεί τουλάχιστον έως σήμερα, οπότε η υπόθεσή του αναμένεται να εξεταστεί από το δικαστικό συμβούλιο που έχει αρμοδιότητες που αφορούν πολιτικούς πρόσφυγες που έχουν πάρει άσυλο στην Ελλάδα. 

Σε ένδειξη αλληλεγγύης στον Μπαρίς Μπαλ, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση έξω από τα δικαστήρια Θεσσαλονίκης το πρωί της Τρίτης. 

Διαβάστε επίσης: 

Η Τουρκία ζητάει από την Ελλάδα την έκδοση του Μπαρίς Μπαλ… 


πηγή

Ψήφισμα συμπαράστασης στον πολιτικό πρόσφυγα Μπαρίς Μπαλ

Ψήφισμα συμπαράστασης στον πολιτικό πρόσφυγα Μπαρίς Μπαλ

Το Σωματείο Βάσης Ανέργων και Επισφαλώς εργαζομένων Ν.Άρτας(ΣΩ.Β.Α)καταδικάζει τη σύλληψη του Κουρδικής καταγωγής Τούρκου καλλιτέχνη Μπαρίς Μπαλί που ζει στην Ελλάδα πάνω από 22 χρόνια , από την αστυνομία μετά από ένταλμα  της ΙΝΤΕΡΠΟΛ, το  οποίο συντάχθηκε με τις ανυπόστατες κατηγορίες περί «τρομοκρατικής δράσης»  από  το αυταρχικό καθεστώς της Τουρκίας.
Ο Μπαρίς Μπάλ έχει πάρει πολιτικό άσυλο ως πολιτικός πρόσφυγας στην Ελλάδα και το τούρκικο δικαστήριο που εξέδωσε την κατηγορία του τρομοκράτη έχει κριθεί παράνομο από αρμόδια ευρωπαϊκά όργανα
Η κοινωνία της Άρτας γνωρίζει τον Μπαρίς Μπαλ που ως καθηγητής του Τμήματος  Λαϊκής  και Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ Ηπείρου με έδρα την Άρτα έχει προσφέρει υψηλού επιπέδου , επιστημονικό και καλλιτεχνικό έργο.

                           Άμεση και χωρίς προϋποθέσεις απελευθέρωση του Μπαρίς Μπαλ
                            
   

Άρτα,   Τρίτη 27/1/2015.

Δίκη συντρόφων για τα γεγονότα της 6 Δεκέμβρη 2014 – Αγρίνιο

Στις 29 Γενάρη 2015 θα πραγματοποιηθεί η δίκη των τριών συντρόφων που συνελήφθησαν στις 6 Δεκέμβρη 2014 μπροστά από το δημαρχείο Αγρινίου μετά την απρόκλητη επίθεση της αστυνομίας σε πλήθος συγκεντρωμένων διαδηλωτών. 

Εκείνη την ημέρα μαθητές-φοιτητές της πόλης καλούσαν σε συγκέντρωση και πορεία στην πλ. Δημάδη με αφορμή την κρατική δολοφονία  του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου αλλά και σαν κίνηση αλληλεγγύης στον αγώνα του αναρχικού απεργού πείνας Ν. Ρωμανού. Όταν, και εν μέσω καταρρακτώδους βροχής, η πορεία έφτασε στο δημαρχείο της πόλης διαλύθηκε και οι διαδηλωτές πραγματοποίησαν συγκέντρωση στο χώρο, με πρόθεση την αντιπληροφόρηση σε σχέση με την απεργία πείνας.

Αστυνομικές δυνάμεις χωρίς καμία προηγούμενη πρόκληση όταν κατέφθασαν στο χώρο επιτέθηκαν απρόκλητα στο πλήθος του κόσμου – οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν ανήλικοι μαθητές και συνέλαβαν στοχευμένα τους 3 συντρόφους χωρίς κανένα προφανή λόγο. Τα όσα διαδραματίστηκαν σε αυτό το πολυσύχναστο σημείο της πόλης με γεμάτες τις καφετέριες με κόσμο εξόργισαν τους παραβρισκόμενους που άφησαν τους καφέδες και οι ίδιοι αναχαίτισαν τη βίαιη επίθεση της αστυνομίας κατά κύριο λόγο απέναντι σε ανήλικους μαθητές, με έντονες αποδοκιμασίες.

Όλα τα παραπάνω καταμαρτυρούν αυτά που γνωρίζει όλη η πόλη. Ότι δηλαδή η αστυνομία επιτέθηκε απρόκλητα και με περισσή βία απέναντι σε διαδηλωτές και ότι προέβησαν σε στοχευμένες πολιτικά συλλήψεις. 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 3 ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ

ΔΙΚΗ: ΠΕΜΠΤΗ 29 ΓΕΝΑΡΗ 2015 / ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ / ΩΡΑ 9.00πμ

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

ΑΝΤΙΕΚΛΟΓΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ - ΜΠΑΡ ΣΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

ΑΝΤΙΕΚΛΟΓΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ - ΜΠΑΡ ΣΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ 

ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΓΕΝΑΡΗ 2015 / ΩΡΑ 8:00μμ 

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ

Πανό με αφορμή τη σύλληψη του Χριστόδουλου Ξηρού στη δημοτική βιβλιοθήκη Αγρινίου

Συναυλία Αλληλεγγύης

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΛΑΓΙΑΝΝΗ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΛΑΓΙΑΝΝΗ

ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ

Ο αναρχικός Γιώργος Σαλαγιάννης βρίσκεται στην (από 3 Δεκέμβρη) 15^η μέρα απεργίας πείνας στις φυλακές Αγίου Στεφάνου στην Πάτρα. Συνελήφθει στις 29 Οκτώβρη και προφυλακίστηκε στις 31 με τη μαρτυρία ενός αρχιμπάτσου ότι τον αναγνώρισε ¨ανεπιφύλακτα¨ να επιτίθεται στο Α.Τ. Μεσολογγίου με πέτρες και μολότοφ. Το μοναδικό στοιχείο είναι δηλαδή η μαρτυρία του μπάτσου, χωρίς κανένα άλλο στοιχείο (αποτυπώματα σε αντικείμενο,  μπουκάλια κλπ. , άλλη μαρτυρία κλπ.), συνελήφθει στον κοινωνικό χώρο ¨αποθήκη¨ μετα 3 ώρες από την επίθεση, μαζί με άλλους 5 συντρόφους-ισες οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι όταν πέρασαν ανακριτή και εισαγγελέα στις 31 Δεκέμβρη με πλημμεληματικού χαρακτήρα κατηγορίες. 

Πριν την επίθεση στο Α.Τ. είχαν προσαχθεί 2 σύντροφοι από ασφαλίτες, όταν υπερασπίστηκαν το πανό που ανάρτησαν σε κεντρικό σημείο του Μεσολογγίου με αντιεπετειακό  – αντιεθνικιστικό σύνθημα (ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΥΛΑΚΗ) , την ώρα που πραγματοποιούνταν συγκέντρωση 30 χρυσαυγιτών σε άλλη θέση του κέντρου του Μεσολογγίου. Για όλους θα οριστεί τακτική δικάσιμος.

Η πρώτη αίτηση αποφυλάκισης – μετατροπής της ποινής του σε περιοριστικούς όρους ή χρηματική εγγύηση απορρίφθηκε πριν λίγες μέρες βρισκόμενος ήδη ο Γιώργος σε απεργία πείνας.

Καταγγέλλει «…τις άθλιες συνθήκες κράτησης, του ίδιου και των συγκρατούμενων του, την ανυπαρξία ιατρικής περίθαλψης. Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι ενώ βρίσκεται στην 15η ημέρα απεργίας πείνας δεν έχει εξεταστεί από γιατρό. Σε άλλη περίπτωση συγκρατούμενος του υπέστει επιληπτικό σοκ και δεν υπήρχε γιατρός για να προσφέρει τις πρώτες βοήθειες. Και τέλος την απάνθρωπη μεταχείριση οροθετικού κρατούμενου όπου αντί να νοσηλευτεί, μεταφέρθηκε σε κελί απομόνωσης. » (από κείμενο της Αυτόνομης Κίνησης Βαλβείου ).

Συνεχίζει τον αγώνα εντός των τειχών όχι μόνο για τη δικιά του δίωξη αλλά και για όλους τους συγκρατούμενούς του μένοντας συνεπής στον αναρχικό αγώνα.

Η επίθεση που εξαπέλυσε ο κρατικός μηχανισμός μαζί με τους φασίστες  (εισβολή 15 οπλισμένων φασιστών στην κατάληψη Βαλβείου, καταστολή της κατάληψης από την αστυνομία, συλλήψεις 17 συντρόφων για δήθεν ανακατάληψη σε μικροφωνική, εισβολές με αφορμή τη δήθεν ανακατάληψη σε σπίτια νεολαιών και εκφοβισμός των ίδιων και των γονιών τους κ.α.) στους συντρόφους από το Μεσολόγγι φανερώνει το φόβο τους απέναντι σε κάθε αντιστεκόμενο που δεν μπορούν να ελέγξουν. Όποιον δεν περιορίζεται στις θεσμικές διεκδικήσεις , όταν δεν συνδιαλέγεται μπρος στον ολοκληρωτισμό που θέλουν να επιβάλλουν.

 Επιβάλλουν  ακραία καταστολή σε ένα πρωτόγνωρο για το Μεσολόγγι αναπτυσσόμενο κίνημα αμφισβήτησης της εξουσίας όπου οι διάφοροι φασίστες – νεοναζί καπηλεύονταν τα ιστορικά απελευθερωτικά χαρακτηριστικά της πόλης. Βέβαια οι ναζί ως εγκληματική οργάνωση οργανώνονται και δρουν ανεξέλεγκτα στο Μεσολόγγι και τις γύρω περιοχές αφού αστυνομία και δικαιοσύνη συγκαλύπτουν τη δράση αυτή. (αθώωση Μπαρμπαρούση για την επίθεση εναντίον μικροπωλητών σε λαϊκή αγορά στο Μεσολόγγι , επιθέσεις κατά ρομά κ.α. )

Θέλουν έτσι να τρομοκρατήσουν και να παραδειγματίσουν τους πολίτες του Μεσολογγίου μετατρέποντας κοινωνικούς χώρους και αγωνιστές σε ανθρωπόμορφα τέρατα που μπαινοβγαίνουν σε φυλακές και δικαστήρια. Για μια μικρή κοινωνία όπως στο Μεσολόγγι όλα αυτά ίσως βαραίνουν απωθητικά στους διαφόρους φραπεδόβιους ραγιάδες όχι όμως και στα ελεύθερα πνεύματα που έχουν αποφασίσει να αγωνίζονται με αξιοπρέπεια ενάντια στην καταπίεση, την αδικία και τον ολοκληρωτισμό.

Η αλληλεγγύη ως αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα εκτός και εντός των φυλακών «υποχρεώνει» κάθε αγωνιστή να μην αφήνει να θαφτούν στις αποθήκες ψυχών του Αγίου Στεφάνου αλλά και παντού η αξιοπρέπεια, η αντίσταση, οι σύντροφοι, οι εξαθλιωμένοι, οι κολασμένοι, όλοι όσοι βρίσκονται όμηροι του κράτους και της εξουσίας.

Μέχρι την τελική νίκη.

Δύναμη στον αναρχικό απεργό πείνας Γιώργο Σαλαγιάννη.

Για μια κοινωνία χωρίς φυλακές.

Για μια κοινωνία που να μην είναι φυλακή.

Πέμπτη 18 Δεκέμβρη 2014

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ