ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ Δ. ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ

Στον παρόντα κοινωνικό χωροχρόνο μια κατάσταση στοιχειώνει κάθε όψη του ανθρώπινου βιώματος· μια κατάσταση ανοιχτού πολέμου. Είναι η γενική επίθεση του πολιτικού και οικονομικού καθεστώτος πάνω στα ήδη εκμεταλλευόμενα κομμάτια της κοινωνίας, η γενική επίθεση για την λεηλασία κάθε δημιουργικού δυναμικού και κάθε φυσικού πλούτου, η γενική αναθέσμιση των όρων υποταγής στην μηχανή του κεφαλαίου, με κύριο άξονα τον τρόμο μπροστά στις πραγματικότητες της αστυνομικής – δικαστικής βίας και της βιοτικής ανέχειας. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τον χαρακτήρα της εποχής, ώστε να μην χαθούμε σε κατακερματισμένους μικρόκοσμους, παράγωγα παραπετάσματα της κυρίαρχης βαρβαρότητας. Η φαντασία, οι στρατηγικοί σχεδιασμοί και οι ημερήσιες διατάξεις του κράτους, εκκινούν από έναν διακριτό σκοπό και μορφοποιούνται σε μια πρακτική: αποσύνθεση της κοινωνικότητας και αφαίμαξη της ανθρωπινότητας. Σήμερα, εδώ και σε όλον τον πλανήτη, η δικτατορία του διακρατικού (εθνικού, διεθνικού και υπερεθνικού) καπιταλιστικού πλέγματος διεξάγει έναν σαρωτικό πόλεμο.

Με αφορμή την υπαγωγή της οικονομικής κυβερνητικής του ελληνικού κράτους υπό την εποπτεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης η κρατικοκαπιταλιστική εξουσία επιχειρεί την επιβολή ριζικών αναδιαρθρώσεων στις δομές συσσώρευσης ελέγχου και συσσώρευσης υπεραξίας. Η γενική επίθεση στους μισθούς σημαίνει αντικειμενική υποτίμηση της μισθωτής εργασίας. Σε συνδυασμό με την άρση των ελέγχων που μέχρι τώρα συντηρούσαν μια άνιση ειρήνη των εργαζομένων με τα αφεντικά (συλλογικές συμβάσεις, οκτάωρο, ασφάλιση) η αντικειμενική υποτίμηση της μισθωτής εργασίας στο πλαίσιο της χρηματικής – κεφαλαιακής οικονομίας έχει ως επίπτωση την υποκειμενική υπερτίμησή της από την πλευρά των εκμεταλλλευόμενων. Όσο εντείνονται οι συνθήκες εκμετάλλευσης, τόσο οι σταθερά εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι ημιαπασχολούμενοι προσδένονται στην ίδια την θεμέλια συνθήκη υποδούλωσης στον κόσμο του κεφαλαίου, στην μισθωτή εργασία. Επιπλέον, μια σειρά εργασιακών δραστηριοτήτων που με την μορφή της ατομικής επιτήδευσης υπηρετούσαν τα βιομηχανικά καρτέλ (όπως οδικά μεταφορικά, φαρμακοβιομηχανία) με βάση τις συντεχνιακές – κομματικές ισορροπίες, παραχωρούνται στο συγκεντροποιημένο κεφάλαιο, αποσκοπώντας στην μεγιστοποίηση των κερδών του, με συνέπεια την επέκταση των πεδίων μισθωτής εκμετάλλευσης. Ταυτόχρονα, ολοκληρώνεται η αποδέσμευση του κρατικού μηχανισμού από την παροχή δημοσίων υπηρεσιών, οι οποίες παραδίδονται επίσης στα ιδιωτικά κερδοσκοπικά συμφέροντα και στις αποικιοκρατικές συνθήκες μισθωτής σκλαβιάς, για να εστιάσει τις δομές του αποκλειστικά στην χρηματιστική και στην κατασταλτική δράση. Η αντικειμενική εκμετάλλευση πολλαπλασιάζεται στο παραπλανητικό φάσμα των χρηματικών ανταλλαγών, μέσω της επιτεινόμενης ακρίβειας.

Παράλληλα με το βάθεμα της λεηλασίας του ανθρώπινου δημιουργικού δυναμικού διεξάγεται μια καταστροφική επέλαση στο φυσικό περιβάλλον. Επιπρόσθετα των μολυσματικών συνεπειών της βιομηχανικής ανάπτυξης την τρέχουσα περίοδο εκπονείται σε κεντρικό διακρατικό, αλλά και σε εθνικό επίπεδο μια στρατηγική άλωσης κάθε ελεύθερου χώρου και κάθε φυσικού πόρου. Οι νέες επενδύσεις στρέφονται προς την εκμετάλλευση της γης, των νερών, του αέρα και του ήλιου, από την οποία μπορεί να αντληθεί υψηλή υπεραξία, με δεδομένη την ληστρική ιδιοποίηση των φυσικών στοιχείων. Η ιδεολογική και διαφημιστική ομπρέλα της καταστροφικής επέλασης ονομάστηκε πράσινη ανάπτυξη.

Ωστόσο, απέναντι στις επιχειρήσεις λεηλασίας του φυσικού περιβάλλοντος προτάσσονται δυναμικές κοινωνικές αντιστάσεις. Παραδειγματικά σημεία αντιπαράθεσης, πρόσφατα ή και με την δική τους ιστορία:

 Η προωθούμενη ολοκληρωτική καταστροφή του ήδη λαβωμένου ποταμού Αχελώου με γιγάντιες κατασκευαστικές επεμβάσεις, που αποσκοπεί στην κερδοσκοπική διαχείριση των νερών του από εταιρείες και μεγαλοτσιφλικάδες. Ο υπερτοπικός αγώνας ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή διαρκεί χρόνια και συνεχίζεται.

 Η κατασκευή βιομηχανικών ζωνών αιολικής ή ηλιακής ηλεκτροπαραγωγής σε όλη την ύπαιθρο, για την αύξηση της ενεργειακής ισχύος του αστικού – βιομηχανικού κερδοσκοπικού συμπλέγματος και την κατανάλωση των

μηχανολογικών προϊόντων πολυεθνικών εταιρειών, που μεταξύ άλλων διαθέτουν και πυρηνικά εργοστάσια. Στην

περιοχή της κορυφής Ασπροπηγάδι, στα Χανιά, το κράτος προσπαθεί, αλλά αδυνατεί, να κάμψει τον αγώνα ντόπιων

και αλληλέγγυων με τρομοκρατικές μεθόδους.

 Τα επιχειρούμενα σχέδια μεταμόρφωσης φυσικών τόπων σε σκουπιδότοπους της τουριστικής βιομηχανίας και των αστικών κέντρων (ΧΥΤΑ). Στον παρατεταμένο δυναμικό αγώνα των κατοίκων της Λευκίμης στην Κέρκυρα,

δολοφονήθηκε από τα ΜΑΤ η Μαρία Κουλούρη στις 29/05/2008. Αυτές τις μέρες αντιμέτωπο με τον κλιμακούμενο

αγώνα της Λαυρεωτικής, στον οποίον συμμετέχουν ντόπιοι, μετανάστες και αλληλέγγυοι, το κράτος εκδικείται

εισβάλλοντας στην πόλη της Κερατέας, απαγάγοντας κατοίκους και ασκώντας κακουργηματικές διώξεις.

 Η επέκταση της εξορυκτικής βιομηχανίας, που λυμαίνεται, ισοπεδώνει και μολύνει τεράστιες περιοχές, όπως στην Γκιώνα και στην Χαλκιδική, στην οποία οι αντιστάσεις έχουν μεγάλη ιστορία και συνέχεια.

Η αντικοινωνική επίθεση του πολιτικού και οικονομικού καθεστώτος για την επιδείνωση των συνθηκών εκμετάλλευσης, οργανώνεται σε όλες τις θεσμικές κλίμακες από ντόπια και ξένα αφεντικά. Ο προβαλλόμενος , από τους ίδιους, διαχωρισμός των διευθυντικών σχηματισμών με εθνικά κριτήρια συγκαλύπτει τους συγκεκριμένους δράστες της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, όπως αυτή εκδιπλώνεται εδώ και τώρα. Οι ελληνικές τράπεζες ενισχύονται από τα κρατικά ταμεία, ο ΣΕΒ συντάσσει τα σχέδια αναδιάρθρωσης των συνθηκών μισθωτής εκμετάλλευσης, οι ελληνικές τεχνικές εταιρείες αναλαμβάνουν τα καταστροφικά έργα, μια νέα ελληνική μικροαστική συνομοταξία διαχειρίζεται χρηματιστικά κεφάλαια και προωθεί τα προϊόντα των πολυεθνικών μονοπωλίων.

Ο πόλεμος του κεφαλαίου σε πλανητικό επίπεδο παίρνει την μορφή στρατιωτικών επεμβάσεων, γενοκτονιών και αποικιοκρατικής αναδόμησης ολοκλήρων κοινωνιών. Οι φιλελεύθερες δημοκρατίες τρέφονται από το αίμα και την γη βομβαρδισμένων, βασανισμένων, σκλαβωμένων (κυριολεκτικά) και εκτοπισμένων ανθρώπων, καταναλώνοντας τα όπλα τους, λεηλατώντας φυσικούς πόρους, επιβάλλοντας νέες τυραννίες. Το ελληνικό κράτος συμμετέχει ενεργά στο ευρωαμερικάνικο κέντρο κυριαρχίας και στις πολεμικές εκστρατείες του (κατοχή στο Αφγανιστάν, στήριξη της κατοχής στο Ιράκ, έλεγχος της ερυθράς θάλασσας και πριν μερικά χρόνια διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, αντιεξέγερση στην Αλβανία και επέμβαση στην Σομαλία).

Συνέπεια του πολέμου της εξουσίας είναι η μαζική μετανάστευση. Ολόκληρες κοινωνίες αποσυντίθενται και μεταμορφώνονται σε φτηνή εργατική δύναμη για τα κέντρα της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης. Ο πόλεμος αναβαθμίζεται σε βιοκυβερνητική. Έλεγχος των όρων επιβίωσης μεγάλων πληθυσμών, τρομοκρατία (στρατιωτική, αστυνομική, φασιστική και οικονομική) και μαζικός περιορισμός (σύνορα, στρατόπεδα συγκέντρωσης, γκετοποίηση και σύγχρονη δουλοπαροικία).

Η ελληνική οικονομία από την δεκαετία του '90 απομυζά πλήθη πεινασμένων και κατατρεγμένων. Το κράτος εξοντώνει όσους από αυτούς θεωρεί μη εκμεταλλεύσιμους.

Η άνιση νομή του φυσικού πλούτου και των προϊόντων της εργασίας στο παγκόσμιο διακρατικό πλέγμα είναι αποτέλεσμα αποικιοκρατικών κατακτήσεων, επίσημης κρατικής και διασυνοριακής μετανάστευσης. Άνιση νομή που προσαυξάνει τις δυνατότητες αναπαραγωγής της επί πολλούς αιώνες, προσαυξάνοντας τον κλεμμένο πλούτο και αναπτύσσοντας τους μηχανισμούς καταπίεσης, αλλοτρίωσης και ελέγχου. Συσσωρευμένη αδικία που παγιώνεται από το νόμο, ως σεβασμός στην ιδιοκτησία.

Η ελληνική επικράτεια από την σύσταση του εθνικού κράτους είναι ένα κάτεργο το οποίο έχουν διαφεντεύσει μοναρχοθρεμένοι φραγκολεβαντίνοι, κοτζαμπάσηδες, βασιλιάδες, πολιτικάντηδες, στρατοκράτες, γερμανοτσολιάδες που έγιναν αμερικανάκια, πολεμοκάπηλοι εφοπλιστές, πράκτορες μυστικών υπηρεσιών ή πολυεθνικών εταιρειών, πάσης φύσεως τυχοδιώκτες, επενδυτές και μπατσονταβατζήδες. Οι κώδικες και οι τίτλοι του κάθε κράτους και του ελληνικού βεβαίως, είναι αφοδεύματα σφαγών. Οι θεσμοί τους είναι η επικύρωση της ιστορικής συνέχειας του τρόμου.

Έξω από τα καταγωγικά συμφραζόμενά της η αστική δημοκρατία στην παρούσα μορφή της μπορεί να φαίνεται σαν παρέκκλιση από μια ελεύθερη, συλλογική και ισότιμη κοινωνική οργάνωση, διότι έτσι παρουσιάζεται η ίδια. Μέσα στην συνεκτικότητα της ιστορικής μνήμης όμως, γίνεται εμφανές ότι έχουμε απέναντί μας μια υπερεταιρεία, την υπερεταιρεία των αφεντικών. Η εξαναγκαστική εξάρτηση της πλειονότητας των ανθρώπων από την μισθωτή εργασία, από τον κόσμο της εξουσίας και του κεφαλαίου, είναι εκδήλωση μιας ιστορικής τυραννίας, εκδήλωση ιστορικά συσσωρευμένης βίας. Το γεγονός ότι όταν οι εργαζόμενοι απεργούν μαζικά και παρατεταμένα, επιστρατεύονται από το κράτος, δείχνει ότι το αστικό καθεστώς είναι έτσι και αλλιώς μια ταξική δικτατορία και η ζωή υπό την κυριαρχία του, σκλαβιά.

Η διογκούμενη και βαθύμενη εξαθλίωση εμποτίζει τον πόλεμο της εξουσίας μέσα στις κοινωνικές σχέσεις. Η ασφυκτική πίεση που ασκεί το κράτος κλασματοποιεί τους διαχωρισμούς και διασπείρει ανταγωνισμούς (οικονομικούς, συντεχνιακούς, τοπικιστικούς, φυλετικούς, θρησκευτικούς ή απλά παραληρηματικούς μέσα στην καταπιεσμένη καθημερινότητα) που παράγονται από τους θεσμούς του, εκλογικεύονται από τους ιδεολογικούς μηχανισμούς τους και συστηματοποιούνται από τα θεαματικά δίκτυά του. Η αποσύνθεση των κοινωνικών δεσμών και η μετάπτωση στον γενικευμένο πόλεμο είναι φυσική συνέπεια της κυριαρχίας της γλώσσας της οικονομίας σε έναν κόσμο που δυναστεύεται από το κεφάλαιο. Η στυγνή και μαζική τρομοκρατία του κεφαλαιοκρατικού καθεστώτος εκφράζεται στην μονοπώληση του δημόσιου διαλόγου από τις υποθέσεις της εθνικής οικονομίας. Η απόπειρα καλλιέργειας αισθημάτων συλλογικής ενοχής αποσκοπεί στην εμπέδωση της υποταγής στην τρομοκρατία των αφεντικών (η παράλογη ενοχοποίηση θεριεύει τον τρόμο) και τελικά, στην αποδοχή της αφομοίωσης στον πολιτισμό του κέρδους.

Στην παρούσα κατάσταση όλες οι κοινωνικές διεργασίες συγκλίνουν σε μια αναγκαία αντιπαράθεση. Μέσα στην καθημερινή τριβή με την επελαύνουσα φτώχεια και την τρομοκρατία της εξουσίας, γίνεται όλο και πιο ευρέως κατανοητό ότι μόνο η κοινωνική αυτοοργάνωση μπορεί να αποτελέσει την διέξοδο από τον καπιταλιστικό βόρβορο. Οι άνθρωποι που αγωνίζονται συνειδητοποιούν ότι χρειάζονται να συναντιούνται και να υλοποιούν κοινωνικά εγχειρήματα αυτοκαθορισμού, ανακαλύπτοντας την εγγενή συλλογική υποκειμενικότητα τους ενάντια στον ληστρικό πατερναλισμό του κράτους και των εκπροσώπων του.

Όμως, ο χώρος είναι τεμαχισμένος από σύνορα, τείχη, φράκτες, ιδιοκτησίες· πλημμυρισμένος από εμπορεύματα και υποδομές για την κυκλοφορία τους, πλημμυρισμένος από τα σύμβολα της εξουσίας, πλημμυρισμένος από τις παραστάσεις μιας προσποιητής, αλλά ανυπόστατης ευημερίας· εποπτευόμενος από τους μισθοφόρους δολοφόνους του κράτους. Ο χρόνος παραδίνεται κάθε μέρα, κάθε δευτερόλεπτο, η μνήμη ακόμα, στην μηχανή της μισθωτής εργασίας ή στην μηχανή της κατανάλωσης σκουπιδιών και ανθρώπων, στο κεφάλαιο· προσαρμόζεται στις κανονιστικές διατάξεις της οικονομίας του κέρδους ή της επιβίωσης, του ιδιοτελούς ευδαιμονισμού ή της μαζικής αμηχανίας. Και οι φυσικές δυνάμεις, οι ανθρώπινες, όπως και του περιβάλλοντος μας, υφαρπάζονται, διαλύονται και αναδιατάσσονται ως χρηστικό κτήμα των πιο αντικοινωνικών στοιχείων της ανθρωπότητας, της αστικής τάξης.

Σε αυτήν την σπανή νοήματος, σπανή βιοτικών και δημιουργικών πόρων, σπανή χαράς, η ανάκτηση της ανθρώπινης

αξιοπρέπειας, η ανάληψη της ευθύνης της υπεράσπισης και εξέλιξης της ζωής, διαφεύγοντας από τη σήψη που απλώνεται στην ανοχή της ετερονομίας και η κοινωνική αυτοοργάνωση, ως φυσική δυνατότητα και έκφραση της μέγιστης ευφυίας του είδους, γίνονται πραγματικότητες πάνω στο έδαφος της εξέγερσης και γράφουν την ιστορία τους, την ιστορία των υποκειμένων της ιστορίας, στην παρουσία και στην διαχρονία της κοινωνικής επανάστασης. Στα πολύμορφα βίαια σκιρτήματά της η ύπαρξη και η κοινότητά της καταδεικνύουν την εφικτότητα της ανατροπής κάθε τυραννίας. Το πνεύμα της εξέγερσης, ο φορέας της αλληλέγγυας στάσης των καταπιεσμένων, χτίζει την προοπτική της κοινωνικής απελευθέρωσης, αναβλύζοντας και επικοινωνούμενο από όλες τις υπαρκτές συλλογικές και ατομικές πράξεις αντίστασης στους μηχανισμούς και τα σχέδια της εξουσίας, από όλα τα μέτωπα αντιπαράθεσης στην θεσμική κυριαρχία, από όλες τις προσπάθειες επανοικειοοποίησης του κλεμμένου πλούτου από όλους τους τόπους καλλιέργειας της αντιεξουσιαστικής – εξεγερσιακής κοινότητας, από όλες τις στιγμές όξυνσης, συγκέντρωσης ή και επέκτασης της αντεπίθεσης στο κράτος.

Δύο μόνο ταυτότητες, σε πολεμική διαλεκτική, φαντάζουν πλέον ρεαλιστικές, οδεύοντας προς την αναπόφευκτη και ιστορικά κρίσιμη γενική σύγκρουση τους: Αυτή που συγκροτείται στην κοινωνική πάλη για την ελεύθερη και αλληλέγγυα ανάπτυξη των ανθρωπίνων δυνατοτήτων, στην πάλη για την επανάκτηση του κόσμου από τα δεσμά της εξουσίας και εκείνη που μεταφυτεύεται από τους φιλόδοξους κρατιστές στους υποτακτικούς που αναμένουν νέους σωτήρες. Οι επικλήσεις για κάθαρση και εξυγίανση του κράτους (κάθαρση – πουριτανισμός - ολοκληρωτισμός, συγγενείς έννοιες), η δαιμονοποίηση των πιο πεινασμένων (ελιτίστικη ευταξία – κάθαρση – ρατσισμός), η συκοφάντηση των αντισκεκόμενων (πολιτική εκκαθάριση – τρομοκρατία – ολοκληρωτισμός), η πατριωτική στράτευση στον φόβο τεχνητών εχθρών (εθνικός και θρησκευτικός πόλεμος – ολοκληρωτισμός) ακονίζουν τα δόντια της δημοκρατίας και των φασιστικών συμμοριών της, προετοιμάζοντας την εθνικιστική αντεπανάσταση.

Ανέκαθεν το κράτος στηριζόταν και στηρίζεται στην οργάνωση της βίας, στην ένοπλη βία, στην τρομοκρατία, στον μαζικό φόβο του νόμου. Ανέκαθεν επένδυε σε τεχνολογίες εξόντωσης, βασανισμού, επιτήρησης και υποβολής και τις αξιοποιεί με ανεξάντλητη επινοητικότητα. Άλλωστε το διακριτό γνώρισμα του κράτους, στους ιστορικούς μετασχηματισμούς του, αλλά και στην άμεση εμπειρία μας, είναι η συσσώρευση βίαιης ισχύος σε τέτοιο βαθμό ώστε ο τρόμος να εγκαθίσταται ως γενικός κοινωνικός αρμός για την θέσμιση της εκμετάλλευσης. Στην παρούσα εποχή έντασης της επίθεσης του πολιτικού και οικονομικού καθεστώτος, αλλά και δυναμοποίησης των ρηγμάτων στον ιστό της υποτέλειας, διευρύνεται και εντατικοποιείται επίσης η κατασταλτική στρατηγική και δράση. Σήμερα η τρομοκρατία του ελληνικού κράτους λαμβάνει διαστάσεις ανοιχτού πολέμου, με συγκεκριμένες όψεις:

- Επέκταση της φονικότητας της αστυνομικής μηχανής και πολιτική πριμοδότηση της. Όπως η δολοφονία του μετανάστη Καμράν Ατίφ από βασανιστές στο αστυνομικό τμήμα της Νίκαιας στις 9/10/09. Όπως η δολοφονία με πολλαπλούς πυροβολισμούς (εννέα σφαίρες) του διερχόμενου μετανάστη Nicholas Toddi σε δρόμο του Βύρωνα στις 15/02/10. Όπως ο πισώπλατος πυροβολισμός από απόσταση μικρότερη του ενός μέτρου του καταδιωκόμενου αναρχικού Σίμου Σεϊσίδη στις 3 Μάη του '10, που είχε ως αποτέλεσμα τον ακρωτηριασμό του. Όλες οι κρατικές δολοφονίες καλύπτονται πολιτικά και συγκαλύπτονται δικαστικά.

- Εκτεταμένη επιχείρηση αιχμαλωσίας αγωνιστών με την μορφή προφυλακίσεων.

Στο πλαίσιο αυτής της επιχείρησης δοκιμάζεται η κατασκευή αστυνομικών σεναρίων με επίκληση της επιστημονικοφανής (τεχνολογικός μυστικισμός), αλλά επιστημονικά ανυπόστατης μεθόδου ανάλυσης και ταυτοποίησης DNA. Ο αναρχικός Άρης Σειρηνίδης προφυλακίστηκε τον Μάη του '10 με ένα τέτοιο τέχνασμα. Ο πατέρας του Κώστας, με αντιστασιακή δράση εναντίον της δικτατορίας και ακούραστη συμμετοχή στα κινήματα μετά την αλλαγή του καθεστωτικού προσωπείου, πέθανε αγωνιζόμενος για την απελευθέρωση του συντρόφου Άρη. Τα σενάρια σε βάρος του Σίμου Σεϊσίδη ακόμα, έχουν διογκωθεί με παρόμοια τεχνάσματα.

Πολλοί αναρχικοί βρίσκονται έγκλειστοι στα κελιά της δημοκρατίας με βάση τις διατάξεις του (αντί-) τρομοκρατικού νόμου, που αξιοποιείται για την ποινικοποίηση πολιτικών και προσωπικών σχέσεων και του ανατρεπτικού λόγου. Ένας αναρχικός προφυλακίστηκε τον Δεκέμβρη του '10 με πρόσχημα ότι εθεάθη να διασχίζει έναν δρόμο, όπου βρισκόταν το γραφείο του δικηγόρου του. Εγώ, ο γράφων, βρίσκομαι κρατούμενος από τις 14/2/11 με μια απροσδιόριστη αναφορά στον (αντί-) τρομοκρατικό. Η πολύχρονη πολιτική – εξεγερσιακή δράση μου ήταν το αποφασιστικό κριτήριο για την προφυλάκισή μου. Αφορμή, το γεγονός ότι ένα βράδυ βάδιζα στην πόλη οπλισμένος. Ένα γεγονός που για τον ποινικό κώδικα του καθεστώτος αποτελεί πλημμέλημα.

Μια μηχανή τρόμου, οπλισμένη μέχρι τα μπούνια, βουτηγμένη στο αίμα, βουτηγμένη στο χρήμα, βουτηγμένη στην υποκρισία, τρέμει στην προοπτική μιας κοινωνικής εξέγερσης που θα γκρεμίσει τα σαθρά θεμέλια της εξουσίας και προσπαθεί, μάταια, να αδρανοποιήσει εκείνους που μέσα στον γενικευμένο ανταγωνισμό ανοίγουν τον δρόμο για έναν κόσμο ελευθερίας και αλληλεγγύης.

- Στρατιωτικοποιημένες επεμβάσεις εναντίων των μαχητικών κινητοποιήσεων. Εργαλεία αυτής της στρατηγικής είναι η μαζική χρήση χημικών και εμπρηστικών όπλων και μηχανοκίνητων μέσων. Στις 6 Δεκέμβρη του '09 στην διαδήλωση μνήμης για την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ομάδες “δέλτα” εμβόλισαν μπλοκ διαδηλωτών και τραυμάτισαν την αγωνίστρια Αγγελική Κουτσούμπου. Στις 15 Νοέμβρη '10 μια ομάδα μισθοφόρων δολοφόνων κυνήγησε αποχωρούντες διαδηλωτές και χτύπησε με κτηνώδες μένος μια διαδηλώτρια. Την εγκατέλειψαν πιστεύοντας ότι την σκότωσαν. Στην Κερατέα δοκιμάζεται η χρήση αύρας. Οι χειροβομβίδες “κρότου – λάμψης”, που ρίχνονται αφειδώς πάνω στους διαδηλωτές έχουν προκαλέσει σοβαρά εγκαύματα σε πολλούς ανθρώπους σε διαφορετικά γεγονότα. Η μαζική χρήση δακρυγόνων, το μόνο μέσο με το οποίο το άθλιο καθεστώς μπορεί να παρατάσσεται απέναντι στην συγκροτημένη οργή των αγωνιζόμενων, με καταστροφικές συνέπειες για όλο τον πληθυσμό (μια έγκυος κάτοικος Κερατέας απέβαλε εισπνέοντας δακρυγόνο μέσα στο σπίτι της), είναι μορφή γενοκτονίας. Τα χημικά όπλα όπως τα χρησιμοποιούμενα δακρυγόνα, είναι απαγορευμένα από τις διεθνείς συμβάσεις των αφεντικών για τις μεταξύ τους συρράξεις, αλλά όλες οι χούντες και οι δημοκρατίες του πλανήτη ψεκάζουν τον πραγματικό εχθρό, τους εξεγερμένους. Και βεβαία τα ΜΑΤ έχουν πυροβολήσει επανειλημμένα με πλαστικές σφαίρες πάνω σε διαδηλωτές.

- Συστηματική απόκρυψη, παραποίηση και συκοφάντηση των κοινωνικών αντιστάσεων από τα Media και κατά συρροή διακίνηση των σεναρίων της ασφάλειας προς ενίσχυση των κατασταλτικών επιχειρήσεων.

Το κράτος εμφανίζεται όλο και θρασύτατα ως τρομοκρατική κλίκα, ακριβώς διότι έχει καταβαραθρωθεί το απατηλό κύρος των θεσμών του· χτυπάει παντού διότι καταρρέουν οι φραγμοί και οι διαμεσολαβήσεις που συντηρούσαν τον κοινωνικό κατακερματισμό. Η φάση γενικής αναδόμησης του κεφαλαιοκρατικού εκμεταλλευτικού συστήματος είναι μια στιγμή αδυναμίας του, επειδή την ίδια στιγμή που αποπειράται να επιβάλει νέες σχέσεις εξουσίας βρίσκεται αντιμέτωπο με ενεργητικές κοινωνικές αντιστάσεις. Οι πρωτοβουλίες όξυνσης της αντιπαράθεσης και οι αντικρατικές, αντικαπιταλιστικές, αντιθεσμικές τροπές των αγώνων δημιουργούν την αναγκαία κρίση εξουσίας, για την ανάπτυξη επαναστατικών διεργασιών στην κατεύθυνση της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης.

Έχει έρθει ο καιρός της συνολικής ανασύνταξης των δυνάμεων της απελευθέρωσης. Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι

περιθωριοποιημένοι, ντόπιοι και μετανάστες, μπορούν και οφείλουν να αυτοοργανωθούν και να αναλάβουν δράση με νέα εγχειρήματα αγώνα ή συμμετέχοντας και στηριζόμενοι από τα υπάρχοντα (πρωτοβουλίες και σωματεία βάσης, τοπικές και μετωπικές συνελεύσεις, πολιτικές ομάδες). Όχι για την υστερική προσμονή της επαναφοράς στο “κοινωνικό” κράτος, που σημαίνει την παλινόρθωση της κυριαρχίας του κεφαλαίου. Όχι για την εναλλακτική διαχείριση των παραγωγικών δομών μέσα στα συνθλιπτικά πλαίσια της ανταγωνιστικής οικονομίας. Αλλά για την συνολική ανακατάληψη του κοινωνικού υλικού, για την εκ' θεμελίων αναθεώρηση των αξιών, των αναγκών και των δυνατοτήτων μας και την σφαιρική αναδόμηση των σκοπών και της οργάνωσης κάθε εργασίας , για την συλλογική νομή του δημιουργικού πλούτου. Τα παιδιά, ο ήλιος κάθε εξέγερσης, που ήδη ραγίζουν τα εύθραυστα προκαλύμματα του αστικού κόσμου και της αστυνομικής τρομοκρατίας, μπορούν και οφείλουν να φανταστούν και να πραγματώσουν νέους τρόπους ρήξης στο πλέγμα της καταπίεσης, νέες συλλογικές πορείες ζωής, νέες μορφές γνώσης, νέους κόσμους, να παίξουν με την ιστορία. Κάθε άνθρωπος που έχει βιώσει την εκμετάλλευση μπορεί να απλώσει την

εξέγερση, σε κάθε σημείο της κοινωνικής διαλεκτικής. Όλοι όσοι αναγνωρίζουν την προοπτική της κοινωνικής απελευθέρωσης ή έστω το αδιέξοδο του πολιτισμού της εξουσίας, έχουν μια κοινή δυνατότητα: Συστράτευση, σοβαρότητα, φροντίδα των απαραίτητων όρων προστασίας των αγωνιζόμενων και ενδυνάμωσης των αγώνων, αλληλεγγύη, με συνέπεια, στις μεγάλες μάχες που πλέον μόνο με αυτοοργανωμένες πρωτοβουλίες θα έρθουν.

Αιχμιακό σημείο του παγκόσμιου πολέμου μεταξύ ελευθερίας και εξουσίας είναι η γενικευμένη εξέγερση στην Μεσογειακή Αφρική, στην Αραβική χερσόνησο και στην Μέση Ανατολή. Ένα μεγάλο μέρος της εκμεταλλευόμενης ανθρωπότητας σηκώνει το ανάστημά της ενάντια σε παλαιούς και νέους τυράννους, ενάντια στην υπερεθνική κεφαλαιοκρατική κυριαρχία, ενάντια στην απάθεια, στους εθνικούς διαχωρισμούς και τις παρελκυστικές υποσχέσεις των αφεντικών. Το δυναμικό της πανανθρώπινης κοινότητας σιγοβράζοντας στην ανάγκη κάθε καταπιεσμένου για ελευθερία και δικαιοσύνη, αναπτύσσεται μια εκπληκτική ταχύτητα την ώρα ετούτη η ανάγκη μεταμορφώνεται σε εξέγερση.

Τα εξεγερμένα αδέρφια μας, που φωτίζουν τον πλανήτη, βάλλονται από μισθοφορικούς – αστυνομικούς μηχανισμούς, από παρακρατικές και κρατικές συμμορίες και βρίσκονται σε αντιπαράθεση με τις στρατιωτικές δομές της εξουσίας. Αφενός οι εκατοντάδες δολοφονημένοι σε κάθε εξεγερμένη περιοχή στοιχειώνουν την συναίνεση προς τον πολιτισμό και τους θεσμούς του κράτους· καταπλακώνουν τις υπεκφυγές σχετικά με τον χαρακτήρα της εποχής. Ή με τον Καίσαρα ή με τον Σπάρτακο. Ή με την επέλαση του τρόμου ή με την εξέγερση.

Αφετέρου, οι οριακές γραμμές των παρόντων εξεγέρσεων υπενθυμίζουν στους αγωνιζόμενους σε όλον τον πλανήτη ότι θα κληθούμε να αμυνθούμε στην φονικότητα της αντεπαναστατικής τρομοκρατίας και να αντιμετωπίσουμε την προέλαση της στρατοκρατίας.

Αλληλεγγύη στους εξεγερμένους όλης της γης.

Να μετατρέψουμε την επίθεση της κυριαρχίας σε μια νέα απόπειρα κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης.

Σχετικά με ορισμένες επίκαιρες εξελίξεις:

Εκφράζω την αλληλεγγύη μου στους μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας, οι οποίοι διεκδικούν τα ελάχιστα από όσα διαθέτουν οι ντόπιοι εκμεταλλευόμενοι.

Συντροφικούς χαιρετισμούς στους πολιτικούς κρατούμενους της Χιλής, οι οποίοι πραγματοποιούν απεργία πείνας από την 21 του Φλεβάρη, για την κατάργηση του αντιτρομοκρατικού και την αποφυλάκισή τους.

Δημήτρης Χατζηβασιλειάδης

1/03/2011

Α' πτέρυγα φυλακών Κορυδαλλού

ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΓΩΝΑΣ, ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΕΝΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΔΕΡΦΟΣΥΝΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ

Σε μια περίοδο έντασης της κρατικής-καπιταλιστικής επίθεσης στην κοινωνία, και υπό το φόβο μετατροπής της κοινωνικής οργής σε γενικευμένη κοινωνική εξέγερση, οι κυρίαρχοι ενισχύουν το κατασταλτικό τους οπλοστάσιο για την εξουδετέρωση των ταξικών-κοινωνικών αντιστάσεων. 

Από το νέο τρομονόμο που ποινικοποιεί οποιαδήποτε έκφανση του κοινωνικού αγώνα, το νέο νομοσχέδιο για τις κάμερες και το ηλεκτρονικό φακέλωμα των τηλεπικοινωνιών μέχρι τη χρήση επιστημονικοφανών στοιχείων (πχ. DNA) για την άσκηση πολιτικών διώξεων και τις μαζικές προφυλακίσεις αγωνιστών με κατασκευασμένα ή ανύπαρκτα στοιχεία, ο στόχος της καταστολής είναι διπλός: από τη μία επιδιώκει να αποδυναμώσει τα ριζοσπαστικά κοινωνικά κομμάτια και ιδιαίτερα τους αναρχικούς-αντιεξουσιαστές, σε μια προσπάθεια ηθικής και υλικής τους εξόντωσης, αλλά και από την άλλη στοχέυει ξεκάθαρα στον εκφοβισμό ολόκληρης της κοινωνίας, ώστε να απομαζικοποιηθούν και να κατακερματιστούν οι κινήσεις αντίστασης από 'δω και στο εξής. 

Ο Άρης Σειρηνίδης συνελήφθη στις 3 Μάη 2010 ως ύποπτος για ληστεία. Όταν λίγες μέρες μετά οι προσπάθειες ενοχοποίησής του για αυτήν την υπόθεση έπεσαν στο κενό, η αστυνομία ανέσυρε μια παλιά υπόθεση πυροβολισμού εναντίον κλούβας των ΜΑΤ στα Εξάρχεια τον Ιούλη του 2009, για να επιβάλλει την προφυλάκισή του. Για να λυθούν τα χέρια των δικαστικών αρχών, προστέθηκε και ως «στοιχείο» στη δικογραφία μια χειρουργική μάσκα, η οποία εμφανίζεται να έχει το γενετικό του υλικο, χωρίς καμία απόδειξη ότι αυτή χρησιμοποιήθηκε στο περιστατικό.

Στην πραγματικότητα, ο Άρης Σειρηνίδης βρίσκεται στη φυλακή γιατί είναι αναρχικός, γνωστός στους διωκτικούς μηχανισμούς για τη μακρόχρονη, συνεπή και αγωνιστική του παρουσία στα πεδία του καθημερινού κοινωνικού και ταξικού πολέμου. Στις 9 Μάρτη δικάζεται για αυτόν ακριβώς το λόγο και θα είμαστε δίπλα του, όπως και σε κάθε άλλον αγωνιστή που βρίσκεται όμηρος στα χέρια του κράτους.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ

Δίκη: 9 Μάρτη -- Αθήνα

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι στο Αγρίνιο, Αναρχική Ομάδα "Δυσήνιος Ίππος" / Πάτρα, Σύντροφοι-ισσες από την Άρτα, Αναρχική Συλλογικότητα "Κύκλος της Φωτιάς" / Αθήνα, Κατάληψη "Κελί της Ελευθερίας" / Ηγουμενίτσα

παρτυ οικονομικης ενισχυσης ΡΑΔΙΟΥΡΓΙΑ 88fm

παρτυ οικονομικης ενισχυσης του σταθμου θα πραγματοποιηθει την παρασκευη 4 μαρτιου, ωρα 8:00μμ, στο αυτοδιαχειριζομενο στεκι, Δασκαλοπουλου Ά παροδος 3.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟΣ TV ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ - ΕΡΓΑΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Κατάληψη στον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό Αχελώος tv, στο Αγρίνιο, πραγματοποιήθηκε πριν λίγη ώρα από 30 αλληλέγγυους/ες, ως ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα των 300 μεταναστών - εργατών απεργών πείνας. Κατά τη διάρκεια της κατάληψης αναρτήθηκε πανό αλληλεγγύης ενώ διαβάστηκε το πρώτο κείμενο των μεταναστών καθώς επίσης και το τελευταίο ιατρικό δελτίο τύπου. Στη συνέχεια προβλήθηκε σύντομο βίντεο με μηνύματα των μεταναστών και φωνάχτηκαν συνθήματα αλληλεγγύης.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ

 Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Παραθέτουμε αποσπάσματα  από το κείμενό των μεταναστων – εργατων απεργων πεινας :

«…είμαστε μετανάστες στα Χανιά, στην Αθήνα, στο Βόλο, στην Πάτρα, στη Θεσσαλονίκη. Απευθυνόμαστε σε σας τους Έλληνες, τους κατοίκους αυτής της χώρας. Ναι, περάσαμε παράνομα τα σύνορά σας. Έχουμε πληρώσει όμως για αυτό, δέκα και είκοσι φορές ο καθένας μας…   

-   …είμαστε πλέον πεπεισμένοι ότι το κράτος μας πουλάει ελπίδα, στήνοντας εις βάρος μας έναν αναίσχυντο εισπρακτικό μηχανισμό. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αδικία για μας, αυτή είναι που μας κρατάει χρόνια μακριά από την αξιοπρεπή και ελεύθερη ζωή, στο σκοτάδι, στην γωνία, απέναντι από τους υπόλοιπους, τους «νόμιμους» ανθρώπους…   

-   …ζητάμε να σταματήσει αυτή η  αδικία. Ζητάμε νομιμοποίηση για όλους τους μετανάστες που ζουν και δουλεύουν σε αυτή τη χώρα. Ζητάμε ισότητα στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις. Θέλουμε τα νόμιμα χαρτιά μας για να υπάρχουμε, να βγούμε απ’ το σκοτάδι και να ζήσουμε στο φως, να περνάμε ένσημα για να μπορούμε να μπούμε σε ένα νοσοκομείο όταν αρρωστήσουμε, να ταφούμε σαν άνθρωποι όταν πεθάνουμε… 

- …η οικονομική εκμετάλλευση, η αποικιοκρατία, οι χούντες έχουν καταστρέψει τις χώρες μας. Είμαστε εδώ για να δουλέψουμε για να έχουμε εμείς και τα παιδιά μας ένα μέλλον. Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Ξεκινάμε απεργία πείνας, βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς…»
 

«…εμείς θα κάνουμε στο ακέραιο αυτό που μας αναλογεί. Εσείς..?»

ΓΙΑ ΤΗ ΕΚΔΙΩΞΗ ΤΟΥ Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

Σήμερα 33ή μέρα της απεργίας πείνας των μεταναστών στην Ελλάδα, η πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας είχε αποφασίσει να παραβρεθεί στην προγραμματισμένη εκδήλωση-αφιέρωμα στο έργο του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά στην Fondation Héllenique (Ελληνική φοιτητική εστία στο Παρίσι).

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιελάμβανε ομιλία του σκηνοθέτη και προβολή της πρόσφατης ταινίας του «Παράδεισος στη Δύση» με θέμα την «παράνομη» μετανάστευση. Θεωρήσαμε καθήκον μας να συμμετάσχουμε στην εκδήλωση ενημερώνοντας Γάλλους και Έλληνες παρευρισκόμενους για την κατάσταση των απεργών πείνας καθώς και για την ανάλγητη και ανυποχώρητη στάση της κυβέρνησης.

Μια ώρα πριν την εκδήλωση, συγκεντρωθήκαμε στο χώρο, αναρτήσαμε πανό στην είσοδο της εστίας και μοιράσαμε το κείμενο αλληλεγγύης στους παρευρισκόμενους. Στη συνέχεια και με την άδεια των διοργανωτών της εκδήλωσης , εισήλθαμε στην αίθουσα προκειμένου να παρακολουθήσουμε τόσο την ομιλία του σκηνοθέτη, όσο και το έργο.

Προς μεγάλη μας έκπληξη, λίγο πριν την έναρξη της εκδήλωσης, εισήλθε στην αίθουσα ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής Κυβέρνησης, Θεόδωρος Πάγκαλος. Αυθόρμητα, πήραμε το λόγο ζητώντας την αποχώρησή του από την εκδήλωση. Θεωρήσαμε προκλητική τη σημερινή παρουσία του, την ώρα που αρκετοί από τους 300 έχουν ήδη υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία τους και δύο μόλις μέρες μετά τη μεγαλειώδη γενική απεργία στην Ελλάδα.

Προσπαθήσαμε να ενημερώσουμε το κοινό για το λόγο της αγανάκτησης μας, τη στιγμή που η διεύθυνση της εστίας επιχειρούσε να παρεμποδίσει την παρέμβασή μας. Φωνάξαμε συνθήματα, τόσο σε αλληλεγγύη με τον αγώνα των μεταναστών στην Ελλάδα, όσο και ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας.

Ο Θ. Πάγκαλος μας κάλεσε σε ραντεβού την επόμενη μέρα. Την ώρα που η κυβέρνηση αρνείται να ακούσει την ελληνική κοινωνία (άρα και τους μετανάστες) θεωρούμε οποιαδήποτε πρόσκληση σε φιλική κουβέντα-‘’διάλογο’’ ως εμπαιγμό, υπεκφυγή και τέχνασμα.

Μετά από αρκετή ώρα κι ενώ αρνήθηκε επανειλημμένα να απαντήσει στις ερωτήσεις που αφορούσαν τη στάση της κυβέρνησης σε σχέση με την αντιμετώπιση της απεργών πείνας, ο αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης αποχώρησε λέγοντας «ακυρώστε το» και βρίζοντας οποιονδήποτε τον αποδοκίμαζε.

 

Οι παρευρισκόμενοι αντιμετώπισαν θετικά την παρέμβασή μας και παρέμειναν στη θέση τους ζητώντας τη συνέχιση της εκδήλωσης. Ωστόσο, η διεύθυνση πραξικοπηματικά την ακύρωσε ακολουθώντας πιστά την επιθυμία του. Η σημερινή εκδίωξη του Θεόδωρου Πάγκαλου από την ελληνική εστία στο Παρίσι έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία.

Τη στιγμή που στα νερά του Αιγαίου πνίγονται μετανάστες, που στον Έβρο χτίζονται τείχη, που 300 άνθρωποι κινδυνεύουν να χάσουν τη ζωή τους και την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση συνεχίζει την αντεργατική επίθεση ενάντια στην ελληνική κοινωνία, τα μέλη της κυβέρνησης δε νομιμοποιούνται ούτε πολιτικά, ούτε και ως φυσική παρουσία.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ-ΑΠΕΛΑΣΤΕ ΤΡΟΙΚΑ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Πρωτοβουλία ελλήνων εργαζομένων και φοιτητών στο Παρίσι

 

Λευκάδα: Μεταφέρθηκαν οι 103 ναυαγοι μεταναστες

Από τοπικά site για τους μετανάστες

Έφυγαν χθες ,παρασκευη 25.2 ,το πρωί από την Λευκάδα με προορισμό την Αθήνα οι 89 απο τους 103 μεταναστες που ειχαν ναυαγήσει προ ολίγων ημερών στα ανοιχτά της Βασιλικής. Χρησημοποιηθηκαν λεωφορεία του ΚΤΕΛ που ναυλώθηκαν από το δήμο και ουχί τους μπάτσους όπως ηθιστε (νομικά).Οι υπόλοιποι 14 επρόκειτο για ανήλικα ασυνδευτα παιδια που με κλούβα της αστυνομίας μεταφερθηκαν στο κέντρο υποδοχής ανηλίκωνστην Κόνιτσα .

απο τοπικο site :

"Συγκινητική ήταν η προσφορά των κατοίκων σε ρουχισμό, παιχνίδια και είδη πρώτης ανάγκης. Γεμάτες σακκούλες έφταναν στο ξενοδοχείο όπου ειχαν καταλύσει προσφορά απλών ανθρώπων που ήθελαν να βοηθήσουν με τον τρόπο τους αυτούς τους ταλαιπωρημένους συνανθρώπους μας."

Για τη σύλληψη της αναρχικής Λήδας Σοφιανού στην απεργιακή διαδήλωση της 23ης Φλεβάρη

Ο αγώνας για τη γη και την ελευθερία διεξάγεται παντού και πάντα… η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

Για μια ακόμη φορά μια τεραστία σε όγκο απεργιακή διαδήλωση, στην Αθήνα, δέχτηκε τη λυσσαλέα επιχείρηση καταστολής από την αστυνομία, που δε δίστασε να πνίξει στα χημικά τους διαδηλωτές. Στόχος ήταν φυσικά να διαλυθεί η πορεία και να ¨καθαρίσει¨ η πλατειά συντάγματος από τον κόσμο, που όμως και παρά τις δολοφονικές επιδρομές των ματ και Διας αντιστάθηκε σθεναρά και επιδίωκε να παραμείνει μπροστά από τη βουλή.

Από τις επιθέσεις της αστυνομίας στο πλήθος διάφορα μπλοκ της πορείας διαλύθηκαν ενώ διαδηλωτές κυνηγηθήκαν με αποτέλεσμα τραυματισμούς, προσαγωγές και συλλήψεις.

Σε ένα τέτοιο περιστατικό αστυνομικής τρομοκρατίας συνελήφθει η συντρόφισσα Λήδα Σ. η οποία συμμετείχε στην πορεία με το μπλοκ της συνέλευσης αντίστασης και αλληλεγγύης κυψέλης / πατησιών.

Από τα μέτωπα των κοινών μας αγώνων εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στο πρόσωπο της συντρόφισσας καθώς και την αλληλεγγύη μας σε όλους τους συλληφθέντες της απεργιακής πορείας της 23^ης Φλεβάρη.

 

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 9 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΤΗΣ 23ης ΦΛΕΒΑΡΗ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ

 

Σύντροφοι-συντρόφισσες της Λήδας Σοφιανού, από το Αγρίνιο

 (ακολουθεί το κείμενο αλληλεγγύης των συντρόφων της Λήδας Σ. από την Αθήνα)

Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι πλημμύρησαν τους δρόμους της Αθήνας την ημέρα της γενικής απεργίας στις 23 Φλεβάρη και πορεύτηκαν προς τη Βουλή, αψηφώντας την αστυνομοκρατία και την καταστολή. Σε μια κοινωνία η οποία καθημερινά συνθλίβεται στα γρανάζια της ολοένα εντατικότερης εκμετάλλευσης που επιβάλλουν το κράτος και τα αφεντικά με όχημα το μνημόνιο συνεργασίας με το ΔΝΤ, την ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η αποφασιστικότητα χιλιάδων διαδηλωτών να πορευτούν προς τη Βουλή αποτυπώνει την άρνηση στην υποταγή και το φόβο που θέλει να εμπνεύσει η εξουσία. Τα μπλοκ των αναρχικών-αντιεξουσιαστών, των ταξικών σωματείων βάσης, των συνελεύσεων γειτονιάς, των κοινωνικών αντιστάσεων ενάντια στις αυξήσεις κ.α. στέλνουν το μήνυμα της συλλογικοποίησης και της αυτοοργάνωσης των κοινωνικών αγώνων από τα κάτω, κόντρα στη διαμεσολάβηση, την κομματική χειραγώγηση και την ταξική συνθηκολόγηση των εργατοπατέρων. Στη μαχητικότητα των διαδηλωτών που πολιορκούν τη Βουλή και στην επιμονή όσων παρέμεναν για ώρες στο Σύνταγμα αντιμέτωποι με τον αστυνομικό στρατό αποτυπώνεται η πεποίθηση ότι τα αφεντικά δεν είναι ακλόνητα, ότι είναι ο καιρός της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης.

Η πορεία δέχτηκε σχεδόν από το ξεκίνημά της αστυνομικές επιθέσεις, με στόχο να απομαζικοποιηθεί. Κατά την είσοδο πολλών μπλοκ στην πλατεία Συντάγματος, οι επιθέσεις αυτές έγιναν λυσσαλέες, με δολοφονικές ρίψεις δακρυγόνων, ασφυξιογόνων και χειροβομβίδων κρότου-λάμψης, με αποτέλεσμα να κυνηγηθούν διαδηλωτές, να γίνουν δεκάδες τραυματισμοί, προσαγωγές και συλλήψεις, σε μια επιχείρηση τρομοκρατίας ώστε να διαλυθεί η πορεία και να μην υπάρχει συγκροτημένη, μαζική παρουσία μπροστά στη Βουλή. Ανάμεσα στα μπλοκ που χτυπήθηκαν και διαλύθηκαν μόλις έφτασαν στο Σύνταγμα από την οδό Σταδίου ήταν και αυτό της Συνέλευσης Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων. Ένα μεγάλο μέρος διαδηλωτών απωθήθηκε βίαια στον οδό Ερμού, ενώ κάποιοι από αυτούς περικυκλώθηκαν από δυνάμεις ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ και χτυπήθηκαν στην οδό Νίκης, μπροστά στην είσοδο του Τεχνικού Επιμελητηρίου.

Εκεί συνελήφθη η συντρόφισσα Λήδα Σοφιανού, η οποία συμμετείχε στην πορεία με το μπλοκ της Συνέλευσης Κυψέλης / Πατησίων. Αστυνομικοί της ομάδας ΔΕΛΤΑ την έριξαν στο έδαφος, σέρνοντάς την προς το υπουργείο οικονομικών, και προσπάθησαν να στήσουν σε βάρος της σκευωρία ώστε να την παγιδεύσουν με εξοντωτικές κατηγορίες. Συγκεκριμένα, άρπαξαν την τσάντα της, η οποία περιείχε κείμενα της Συνέλευσης και επιχείρησαν να τοποθετήσουν μέσα σε αυτήν άλλη τσάντα με μολότοφ που κρατούσαν οι ίδιοι. Η συντρόφισσα αντέδρασε άμεσα, καταγγέλλοντας στους παριστάμενους διαδηλωτές και περαστικούς την αρπαγή της τσάντας της και την προσπάθεια ενοχοποίησής της, και για αυτό το λόγο αστυνομικοί της ΔΕΛΤΑ άρχισαν να την χτυπούν και να την απειλούν ώστε να καταφέρουν να τη φιμώσουν. Αυτή η προσπάθεια της αστυνομίας συνεχίστηκε και εντός της στοάς του υπουργείου όπου την απομόνωσαν. Παρά τα χτυπήματα που δεχόταν, η συντρόφισσα συνέχισε να καταγγέλλει σε υπαλλήλους που βρίσκονταν εκεί τη μεθόδευση που στηνόταν σε βάρος της, και έτσι κατάφερε να αποτρέψει τη σκευωρία με τις μολότοφ. Στη ΓΑΔΑ που μεταφέρθηκε μετά από αρκετή ώρα, επινοήθηκε νέο ευφάνταστο αστυνομικό σενάριο, με σκοπό να δικαιολογηθεί η σύλληψη και η δίωξή της. Εκεί της παρουσίασαν για πρώτη φορά ένα ξύλο και της ανακοίνωσαν ότι θα κατηγορηθεί ότι το κρατούσε στα χέρια και ότι με αυτό χτύπησε αστυνομικό της ομάδας ΔΕΛΤΑ. Επιπλέον της ασκήθηκε δίωξη με τον «κουκουλονόμο» προκειμένου οι κατηγορίες να λάβουν κακουργηματικό χαρακτήρα.

Η Λ. Σοφιανού και εφτά ακόμη συλληφθέντες των κινητοποιήσεων της 23ης Φλεβάρη οδηγήθηκαν σε εισαγγελέα και ανακριτή την Πέμπτη 24/2, ενώ ο ένατος συλληφθέντας παρέμενε στο νοσοκομείο τραυματισμένος από την αστυνομία. Αντιμετωπίζοντας τις κατηγορίες της «διατάραξης κοινής ειρήνης», της «απόπειρας σωματικής βλάβης», της «οπλοφορίας - οπλοκατοχής» και το κακούργημα του «κουκουλονόμου», η Λήδα πήρε προθεσμία για να παρουσιαστεί ενώπιον ανακριτή στα δικαστήρια της Ευελπίδων το Σάββατο, 26 Φλεβάρη, στις 9 το πρωί, μαζί με δύο ακόμη συλληφθέντες της πορείας που αντιμετωπίζουν παρεμφερείς κατηγορίες. Οι συλληφθέντες που βαρύνονται με πλημμελήματα, ανάμεσά τους και ανήλικοι, πήραν προθεσμία για την Παρασκευή 25/2.Μέχρι τότε όλοι παραμένουν κρατούμενοι στην Ασφάλεια.

Η συντρόφισσά μας που συμμετείχε στην απεργιακή πορεία της 23ης Φλεβάρη, κρατώντας το πανό της Συνέλευσης της Κυψέλης, με το σύνθημα «ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ, ΑΝΕΡΓΩΝ, ΝΕΟΛΑΙΩΝ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΤΟ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ», δεν είναι μόνη απέναντι στην κρατική καταστολή! Μέσα από τη 15ετή δραστηριοποίησή της στον αναρχικό κοινωνικό αγώνα, με συμμετοχή σε μαθητικές και εργατικές κινητοποιήσεις, σε αγώνες αλληλεγγύης σε διωκόμενους αγωνιστές, σε μετανάστες και πρόσφυγες, σε αναρχικές κινηματικές διαδικασίες, σε πρωτοβουλίες υπεράσπισης της φύσης και των δημόσιων χώρων, σε συνελεύσεις γειτονιάς, σε ελευθεριακές καλλιτεχνικές δραστηριότητες και σε αντιεξουσιαστικές εκδόσεις, έχει συνεισφέρει με τη συντροφικότητα, το πάθος και τη δημιουργικότητά της στον πλούτο της αυτοοργανωμένης κοινωνικής αντίστασης. Σε αυτή τη διαδρομή μέσα στο συλλογικό αγώνα για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας έχει συναντηθεί με χιλιάδες αγωνιζόμενους ανθρώπους και έχει βρεθεί ξανά στο στόχαστρο του κράτους, διωκόμενη για την αγωνιστική της δράση.

Δεν θα σιωπήσουμε μπροστά στην κατασταλτική μεθόδευση σε βάρος της με πλαστές αστυνομικές καταθέσεις και δήθεν πειστήρια που εμφανίζονται στην Ασφάλεια!

Με τη σφοδρή καταστολή της απεργιακής διαδήλωσης, τις συλλήψεις και τις κατασκευασμένες κατηγορίες εναντίον αγωνιστών και αγωνιστριών το κράτος επιχειρεί την τρομοκράτηση όσων αντιστέκονται στους δρόμους και τον εκφοβισμό της κοινωνίας. Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 9 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 23ης ΦΛΕΒΑΡΗ!

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ!

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ, ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 26 ΦΛΕΒΑΡΗ, 9 π.μ.

Σύντροφοι-συντρόφισσες της Λήδας Σοφιανού

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ-ΕΡΓΑΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ( 30η μέρα απεργία πείνας)

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ-ΕΡΓΑΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ( 30^η μέρα απεργία πείνας)

     Την Κυριακή 23 Ιανουαρίου έφτασαν στο λιμάνι του Πειραιά 300 μετανάστες εργάτες από την Κρήτη για να ξεκινήσουν πανελλαδική απεργία πείνας. Την ίδια μέρα 50 από τους 300 μετανάστες φτάνουν στο εργατικό κέντρο της Θεσσαλονίκης με σκοπό να συμμετέχουν και αυτοί στην απεργία πείνας. 

     Διεκδικούν τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, ίσα κοινωνικά-πολιτικά δικαιώματα όπως και υποχρεώσεις με τους       Έλληνες εργαζόμενους. Οι απεργοί πείνας στην Αθήνα είχαν εγκατασταθεί στο νέο κτίριο της Νομικής που δεν χρησιμοποιείται για πανεπιστημιακούς σκοπούς. Η απάντηση της πρυτανείας, ήταν κλείσιμο της σχολής. Σε πιο δραστικά μέτρα πέρασε το κράτος κάνοντας άρση ασύλου σε συνεργασία με την πρυτανεία της Νομικής, ενώ τα ΜΜΕ κατασυκοφαντούν τον αγώνα τους και παραπληροφορούν, επιτίθενται στο δικαίωμα των μεταναστών να διεκδικήσουν με τον τρόπο που αυτοί επιλέγουν τα δικαιώματά τους. Οι απεργοί μετανάστες βρίσκονται στην 30^η μέρα απεργία πείνας οι 230 στο κτίριο ΥΠΑΤΙΑ στο κέντρο της Αθήνας που μεταφέρθηκαν έπειτα από την κατάλυση του ασύλου στο κτίριο της Νομικής, και οι υπόλοιποι 50 στο εργατικό κέντρο της Θεσσαλονίκης, με  «όπλο» το ίδιο τους το σώμα, ως έσχατο μέσο, ξεκίνησαν ένα συλλογικό αγώνα ενάντια στην εξαπάτηση και την κοροϊδία, ανακτώντας τη χαμένη τους αξιοπρέπεια, από τους διωγμούς, την καταστολή και την εκμετάλλευση που υφίστανται. 

‘Κείμενο απεργών μεταναστών’

     Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 Γενάρη.

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δε μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδία μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους Έλληνες συναδέλφους.

      Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των Ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει γίνει πλέον η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις πάνε να πείσουν τους Έλληνες εργαζόμενους πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις. Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων μεταναστών/τριων, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους Έλληνες εργαζόμενους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους Έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει και αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδία μας.

     Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι από εμάς ξεκινάμε πανελλαδική απεργία πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 Γενάρη. Βάζουμε τη ζωή μας σε κίνδυνο γιατί έτσι και αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για έναν αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

Η συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας,  

Ιανουάριος 2011

Οι απεργοί πείνας αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα. Αρκετά άτομα νοσηλεύονται σε νοσοκομεία της Αθήνας με καρδιοπάθειες, βαριές αφυδατώσεις, γαστρεντερίτιδες. Ενώ συνεχείς είναι οι λιποθυμίες απεργών πείνας.

Αλληλεγγυοι/ες από Αγρίνιο

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΜΙΣΘΩΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΜΙΣΘΩΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ

¨Η χειραφέτηση των εργατών εμπεριέχει την καθολική ανθρώπινη χειραφέτηση και την εμπεριέχει γιατί η όλη ανθρώπινη υποδούλωση περικλείεται στη σχέση του εργάτη με την παραγωγή. Κάθε σχέση υποδούλωσης δεν είναι παρά τροποποίηση και συνέχεια της σχέσης αυτής.¨

Στις μέρες που το κράτος αγωνιά να εξασφαλίσει τη συναίνεση των καταπιεσμένων, με το δούρειο ίππο που ονομάζουν ¨οικονομική κρίση¨ και εκκλήσεις περί ¨εθνικής ομοψυχίας και συστράτευσης απέναντι στην κρίση¨, για τη λεηλασία που επιχειρείται από τα ντόπια και υπερεθνικά αφεντικά, προσπαθούν να μας πείσουν ότι είμαστε εμείς που πρέπει να ¨σφίξουμε το ζωνάρι¨. Ζητούν να δεχτούμε τη λεηλασία προκειμένου ¨να μη βουλιάξει το καράβι¨, δηλαδή το πολιτικο-οικονομικό σύστημα, που είναι η απαρχή της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Ζητούν δηλαδή από την κοινωνία να αποδεχτεί ως δική της την ήττα του συστήματος εκμετάλλευσης που έστησαν σε βάρος της. Χυδαιολογούν όταν προσπαθούν να εξωραΐσουν τις ευθύνες με τη λογική του ¨όλοι μαζί τα φάγαμε¨. Μα τα άλλοθι τους, οι αξίες της δημοκρατίας, η δικαιοσύνη, η ελευθερία, η ισότητα έχουν εκφυλιστεί από το ίδιο το σύστημα όπως και οι ελπίδες που πρόσφερε αφειδώς, διαψεύστηκαν. Δεν έχει μείνει τίποτα που να μας κρατά μακριά από την ανατροπή του, εκτός από τους μηχανισμούς καταστολής και χειραγώγησης. 

Και είναι τώρα η στιγμή, που τα αριστερά δεκανίκια του συστήματος και οι θιασώτες της διαμεσολάβησης των συμφερόντων των εργατών με τα αφεντικά, θα ξανασκύψουν υποτακτικά το κεφάλι στους διαχειριστές της εξουσίας. Αφήνοντάς τους να αλωνίζουν, σαρώνοντας ¨κεκτημένα¨ από όλο το φάσμα της κοινωνικής ζωής. Οι τεχνικοί της διαμεσολάβησης ως πρεσβευτές του λιγότερου κακού θα προσπαθήσουν ξανά, αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά, δηλαδή να περιχαρακώσουν την αντίσταση σε κομματικές γραμμές και πρωτοπορίες, στα διάφορα κομματικά τσιφλίκια, για να αποκαταστήσουν την κοινωνική και ταξική ειρήνη. Μια συνθήκη που ευνοεί μόνο τα αφεντικά καθώς αυτή συνεπάγεται τη συνέχιση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης χωρίς κραδασμούς και βρίσκει πάντα ¨διεξόδους¨ μέσα στα προβλεπόμενα από τους κυρίαρχους όρια. 

Θεωρούμε ότι το κράτος δεν μπορεί να προσφέρει στους ανθρώπους παρά συνθήκες θλιβερής σκλαβιάς, ότι ο καπιταλισμός δε μεταρρυθμίζεται ούτε εξανθρωπίζεται, παρά μόνο ανατρέπεται. Τη χαριστική βολή στη λέρα του θεσμικού συνδικαλισμού, τις διεκδικήσεις καλύτερων συνθηκών σφαγής και σε κάθε αντικοινωνικό θεσμό της δημοκρατίας (κόμματα, δικαιοσύνη), τη δίνουν τα ίδια τα τέλματα της εποχής που η κοινωνία καλείται να ξεπεράσει. 

Η πρόταση για γενικευμένη αυτοοργάνωση σε όλες τις φάσεις της ζωής μας, με εργατικά συμβούλια, συνελεύσεις βάσης, συνελεύσεις γειτονιάς, κολεκτιβοποιημένη παραγωγή, οριζόντια διανομή κοινωνικού πλούτου, σύμφωνα με τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι των πολυεθνικών, θέλει να χτίσει τη ζωή πάνω στα ερείπια του κόσμου του θανάτου. Όλες αυτές οι διαδικασίες λειτούργησαν και λειτουργούν παρά τον πόλεμο που δέχονται από όλο το πολιτικο-οικονομικό σύστημα. Και αυτό όχι γιατί έχουν τη μεγαλύτερη δυναμική ανθρώπων αλλά γιατί βλέπουν στις πραγματικές ανάγκες και αξίες του ανθρώπου, όπως η αλληλεγγύη, η αξιοπρέπεια, η ισότητα και η αδελφοσύνη. 

Το διακύβευμα είναι αν θα πατήσουν πάνω στην επίπλαστη κοινωνική συναίνεση για να ξαναστήσουν το εκμεταλλευτικό-καταπιεστικό-ολοκληρωτικό πολιτικο-οικονομικό σύστημα, ή αν θα μας βρουν απέναντί τους σε όλα τα μέτωπα του κοινωνικού-ταξικού αγώνα, που θα τους ανατρέψει. Με εργαλείο την αυτοοργάνωση και όπλο μας την αλληλεγγύη, να στήσουμε οδοφράγματα μέσα από ακηδεμόνευτες - αντιεραρχικές συνελεύσεις, άγριες απεργίες, συγκρούσεις, σαμποτάζ.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για οπισθοχώρηση και συναίνεση, για διαπραγματεύσεις και αποσπασματικότητα. Έχουμε πόλεμο και τον κήρυξε το κράτος, ο αγώνας ή θα είναι συνολικός και σε όλα τα μέτωπα, όπως και η επίθεση της κυριαρχίας ή δε θα είναι τίποτα. Δεν αγωνιζόμαστε για να περισώσουμε ότι μπορέσουμε από την επέλαση που ετοιμάζουν, δε μας αρκούν τα ψίχουλα που θα παραχωρήσουν, αλλά για την καθολική ανατροπή κράτους - κεφαλαίου, για έναν κόσμο χωρίς εξουσία, οργανωμένο από τα κάτω. Τα θέλουμε όλα και για όλους.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ - ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ,

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ 

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ, ΑΓΡΙΝΙΟ 

(Δασκαλοπούλου, Ά πάροδος, 3)

Για τη σημερινη απεργια στο Αγρινιο

Περιπου 200 ατομα στην πορεια του ΠΑΜΕ, που κατευθυνθηκε στην εθνικη οδο για αποκλεισμο του δρομου. 200 ατομα περιπου απο  οργανωσεις της αριστερας και σωματια στην πορεια που πραγματοποιηθηκε στο κεντρο της πολης. σχηματιστηκε μπλοκ α/α απο 40 περιπου συντροφους στο τελος της πορειας, με πανο: ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ.

Στη συγκεντρωση αναρτηθηκε πανο απο τη συνελευση αναρχικων, αντιεξουσιαστων και αλληλεγγυων αγρινιου για την αλληλεγγυη στον αγωνα των 300 μεταναστων - εργατων απεργων πεινας. Ενω στην πορεια μοιραστηκαν κειμενα για την αλληλεγγυη στους μεταναστες απεργους και για την οικονομικη κριση καθως και τρικακια για την αλληλεγγυη στους μεταναστες.

παρεμβαση με αναρτηση πανο στο νοσοκομειο Αγρινιου

Τη Δευτερα 14 Φεβρουαριου πραγματοποιηθηκε παρεμβαση με αναρτηση πανο στο νοσοκομειο Αγρινιου.
Μπρος στην αναδιαρθρωση του συστηματος υγειας που θελει να επομιστει η κοινωνια τις ρεμουλες με το δημοσιο χρημα και το τζογαρισμα των ασφαλιστικων ταμειων, καταδεικνυουμε ως αποκλειστικο υπευθυνο τα οικονομικα και πολιτικα αφεντικα.
Να μην κανουμε βημα πισω στη σαρωτικη επιθεση κρατους, ντοπιων και υπερεθνικων αφεντικων... Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ!

ΤΕΤΑΡΤΗ 23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Κείμενο Κερατιώτη μετά τα χθεσινά γεγονότα

Ποιοι είστε ρε εσείς που μας στέλνετε τα στρατιωτάκια σας στις αυλές μας?
Μήπως είσαστε οι κλέφτες αυτού του τόπου?
Μήπως είστε οι δυνάστες αυτής της χώρας?
Μήπως είσαστε τα ξεπουλημένα υπαλληλάκια του ΔΝΤ?
Μήπως είσαστε όλα τα παραπάνω?
Ποια νομιμότητα υπηρετείτε? Την νομιμότητα των εργολάβων και των Τροϊκανών?
Αυτό που κάνατε σήμερα σήμερα στην πόλη μας...δε θα το ξεχάσουμε ποτέ!
Ποιους πάτε να φοβίσετε ρε λαμόγια? Τους πολίτες που κλέβετε κι εξαπατάτε?
Ποιους πάτε να τρομάξετε ρε αλήτες? Τους αρβανίτες?
Πρέπει να μας τρομάξουν τα αξιολύπητα στρατιωτάκια σας των 800 ευρώ?
Η Κερατέα απέκτησε μνήμη...
Μνήμη που θα μετράτε σε φλόγες και θόρυβο κάθε νύχτα που θα έρθει...
Νύχτες τρομερές θα ζήσετε από εδώ και πέρα...
Το Οβριόκαστρο ... θα είναι η ο τρόμος σας και η τελική σας ήττα...πολιτικάντιδες της δεκάρας...ξεπουλημένα τρωκτικά!
Θα φύγετε νύχτα από τούτον τον τόπο!!!
Σήμερα το έλεος τελείωσε...από σήμερα πολεμάμε με λύσσα για τον πολιτισμό και για την δημοκρατία...Πολεμάμε για την αγάπη μας και τον τόπο μας...
Καλούμε κάθε ελεύθερο πολίτη αυτής της χώρας να σταθεί δίπλα μας όπως μπορεί κι όπως αντέχει....
Μπουλτνοζοφύλακες....θα φύγετε ντροπιασμένοι από τούτον εδώ τον τόπο τον ιερό!
Τα χημικά που ρούφηξαν τα παιδιά μας...τον φόβο που είδαμε στα μάτια τους....θα τον πληρώσετε πολύ ακριβά κάφροι!
Εδώ είναι Κερατέα...κι εδώ θα σας ταπεινώσουμε!
Υ.Γ. 1 Να προσεύχεστε σε όποιον Θεό πιστεύετε να μη χαθεί Κερατιώτης ή Κερατιώτισσα!
Υ.Γ. 2 Στο σπίτι μου έχω δεκαπέντε μαχαίρια, τα πέντε είναι πριονωτά για να κόβουν το ψωμί και τα άλλα δέκα κοφτερά για να κόβουν τις μπριζόλες....Ελάτε να με συλλάβετε...γελοία υποκείμενα!

29-01-11 πορεια αλληλεγγυης στην Ηγουμενιτσα

Σήμερα, 29 Γενάρη, η Ηγουμενίτσα ήταν μια πόλη κατεχόμενη. Αστυνομικές δυνάμεις κάθε είδους (ματ, ασφαλίτες και λιμενικοί) κατέκλυσαν τους δρόμους. Η αιτία αυτής της ιδιότυπης κατοχής ήταν η πανελλαδική πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες που καλέστηκε με πρωτοβουλία ντόπιων συντρόφων.

Η περιοχή της Ηγουμενίτσας εδώ και αρκετό καιρό, έχει γίνει ένα από τα επίκεντρα της αντιμεταναστευτικής πολιτικής του ελληνικού κράτους. Ένα “γεωγραφικό” διακύβευμα για την Ευρώπη – Φρούριο: τα ανθρωποκυνηγητά, οι αποκλεισμοί, ο ρατσισμός, τα άτυπα και θεσμισμένα απαρτχάιντ γεννάνε όχι μόνο το ξεσάλωμα των αστυνομικών και λιμενικών δυνάμεων πάνω στους “παράνομους” φτωχοδιαβόλους αλλά και οπλίζουν τα χέρια ελληνόψυχων ντόπιων φασιστών.

Από την έναρξη της πορείας δεχθήκαμε την προκλητική πίεση των δυνάμεων καταστολής που είχαν κινητοποιήσει έναν ολόκληρο δημοκρατικό στρατό για να επιβάλλουν τον τρόμο στην τοπική κοινωνία και για να αποτρέψουν την προσέγγιση των αλληλέγγυων στον υπαίθριο καταυλισμό όπου διαμένουν εκατοντάδες μετανάστες. Όμως οι απόπειρες της δημοκρατίας να επιβάλλουν την σιωπή στην τοπική κοινωνία (ιδιαίτερα μετά τα πρόσφατα τοπικά περιστατικά θανάτων και τραυματισμών μεταναστών από τα χέρια μπατσών και από τις σφαίρες γνωστού ντόπιου φασίστα) σημαδεύτηκαν με αποτυχία.

Η σημερινή πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες διέσχισε όλους τους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Κατά τη διάρκεια της οποίας φωνάχθηκαν συνθήματα και μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα. Αρκετοί νεολαίοι και μετανάστες της πόλης ενσωματώθηκαν στην πορεία μέχρι τον υπαίθριο καταυλισμό των μεταναστών όπου εξελίχθηκαν συγκινητικές στιγμές αλληλεγγύης. Δεκάδες μετανάστες του καταυλισμού στη θέα της πορείας, κινήθηκαν προς αυτήν, ώστε να την ενισχύσουν με τη συμμετοχή τους. Στο σημείο εκείνο, τα ματ απέτρεψαν την κίνηση των μεταναστών προς τη πορεία, προχωρώντας στη δημιουργία φραγμού, γεγονός που προκάλεσε αρκετή ένταση. Ύστερα από την παρέμβαση των συντρόφων της περιφρούρησης, καταφέραμε την πρόσβαση σε κάποιους μετανάστες και κατόπιν συνεχίσαμε την πορεία προς το προκαθορισμένο σημείο τερματισμού της. Λίγο πριν το τέλος της πορείας, δεχτήκαμε τη συγκροτιμένη επίθεση της αστυνομίας, με δακρυγόνα, κρότου λάμψης, ξύλο, γκλομπ και κυνηγητό ως τα ΤΕΙ. Εννιά τραυματίες (εξαρθρώσεις ώμων, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, ρήξη μηνίσκου, σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις στα μάτια…) και εφτά προσαγωγές στο τοπικό Α.Τ. επέβαλαν την παραμονή μας στην πόλη ως αργά το απόγευμα για την αλληλεγγύη στους συντρόφους μας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ – ΕΣ

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΑΣΙΝΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ

Κράτος και κεφάλαιο πολιορκούν την Κερατέα, εξαπολύουν στρατιές δολοφόνων απέναντι σε μια κοινωνία που αγωνίζεται ενάντια στην υποτίμηση της ζωής της, την πράσινη μόλυνση και τα συμφέροντα του Μπόμπολα.

Ο δίκαιος και ανυποχώρητος αγώνας των κατοίκων της Κερατέας θρυμματίζει το δημοκρατικό προσωπείο του καθεστώτος και καταδεικνύει την ουσία του κράτους.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ

Η αντίσταση έξω από τους θεσμούς, τη διαμεσολάβηση, τον παραγοντισμό και τα συμφέροντα, είναι αγώνας για την αξιοπρέπεια και την αυτοδιάθεση. Αυτός ο αγώνας για την υπεράσπιση της δημόσιας γης είναι αγώνας ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο. Η αλληλεγγύη καταδεικνύει το μοναδικό δρόμο ενάντια στον ολοκληρωτισμό και την καταστολή.

αυτοδιαχειριζόμενο στέκι /Αγρίνιο, αναρχική ομάδα ¨δυσήνιος ίππος¨/ Πάτρα, σύντροφοι/ισσες από την Άρτα και την Αθήνα, αναρχική συλλογικότητα ¨κύκλος της φωτιάς¨/ Αθήνα, κατάληψη ¨κελί ελευθερίας¨/ Ηγουμενίτσα

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΣΟΥ;

Τον πεινασμένο, που σ΄ άρπαξε το τελευταίο ψωμί, σαν εχθρό τον αντιμετωπίζεις.

Μα τον κλέφτη, που δεν πείνασε ποτέ του, δεν ορμάς ν΄ αρπάξεις από το λαρύγγι.

ΜΠΡΕΧΤ (1935)

Πριν την κατάρρευση των καθεστώτων του λεγομένου ‘’υπαρκτού σοσιαλισμού’’, δηλαδή στην ουσία του κρατικού καπιταλισμού στην ανατολική Ευρώπη και τη Ρωσία, οι προσφυγές και οι μετανάστες ήταν κυρίως άνθρωποι οι οποίοι προέρχονταν από τις χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Οι οποίοι για λόγους πολιτικής καταπίεσης και οικονομικής εξαθλίωσης κατέφευγαν στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης.

Στην Ελλάδα, οι Παλαιστίνιοι, οι Τούρκοι, οι Κούρδοι και άλλοι πολιτικοί πρόσφυγες ήταν συμπαθείς και αποδεκτοί από μεγάλα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας καθώς ήταν νωπές ακόμη οι μνήμες από τη στρατιωτική χούντα αλλά και γιατί ένα εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα παρ’ όλες τις αδυναμίες και την κηδεμόνευσή του από τα κόμματα, αντιστέκονταν, διεκδικούσε, αμφισβητούσε με δυναμικές μορφές δράσης, το κεφάλαιο και την κρατική κυριαρχία.

Η επικράτηση της σοσιαλδημοκρατίας του πασοκ με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, προσπάθησε να αφομοιώσει, να ενσωματώσει και όταν δεν μπορούσε τα προηγούμενα να καταστείλει με κάθε τρόπο τα κινήματα αυτά, δημιουργώντας ένα κλίμα νεοπλουτισμού, ευδαιμονισμού, ιδιώτευσης, ατομισμού και καταναλωτισμού, όπου οι περιβόητοι μικρομεσαίοι, νοικοκυραίοι και αγανακτισμένοι πολίτες είχαν τον πρώτο λόγο.

Τα γκέτο του Λαυρίου, της Πάτρας, του Αγίου Ανδρέα (της Ηγουμενίτσας σήμερα) όπου στοιβάζονταν οι τούρκοι και οι κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνιση τους, οι απελάσεις και οι εκδόσεις πολιτικών προσφύγων άρχισαν να μην βρίσκουν καμία αντίσταση, εκτός από ένα κομμάτι της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού – αναρχικού χώρου, ενώ οι οικονομικοί μετανάστες είχαν σίγουρη την απέλαση. Ο όρος ‘’φιλλιπινέζα’’, σαν απαξιωτικός όρος έκανε την εμφάνιση του στην κοινωνική και την πολίτικη ζωή και την καθημερινότητα. Κανένας δε μπορούσε να φανταστεί ούτε ίσως και τα ίδια τα οικονομικά και πολιτικά αφεντικά τι θα επακολουθούσε.

Χιλιάδες άνθρωποι από τις χώρες του λεγόμενου ανατολικού μπλοκ αφού πήραν μια γεύση από τον καπιταλιστικό παράδεισο της ελευθέριας του εμπορεύματος και του χρήματος και αφού η παλιά γραφειοκρατία του κόμματος προσπαθούσε να διασώσει ότι μπορούσε για τον εαυτό της σε αρμονία με τα νέα αφεντικά, που ρίχτηκαν στο μεγάλο πλιάτσικο (φθηνή εργατική δύναμη, νέες πλουτοπαραγωγικές πηγές, παραδόσεις αντίστασης και εξέγερσης ξεχασμένες, ανύπαρκτες και τσακισμένες) πήραν το δρόμο της προσφυγιάς για την ίδια την καρδία της εκμετάλλευσης, τις μητροπόλεις και τις περιφέρειες του ‘’θριαμβευτή’’ πλέον νεοφιλελεύθερου καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, διανομής και ζωής. Στην Ευρώπη τα πρώτα κρούσματα ρατσισμού απέναντι σε εγχρώμους τούρκους και κούρδους ακόμη και Έλληνες από τις νεοφασιστικές ομάδες αντιμετωπίζονται στην αρχή σαν μεμονωμένα επεισόδια.

Η Ελλάδα στην αρχή είναι η χώρα με το χαμηλότερο ποσοστό ξενοφοβίας και ρατσισμού μέχρι το 2002 όταν μια δημοσκόπηση τη φέρνει πρώτη στην Ευρώπη καταδεικνύοντας και αποκαλύπτοντας αυτό που όλοι γνωρίζουμε και βιώνουμε καθημερινά. Μετανάστης και ιδιαίτερα αλβανός είναι συνώνυμα του εγκληματία και του υπανθρώπου.

Τα μμε, τα οποία κατέχουν αυτοί που εκμεταλλεύονται αδιακρίτως ντόπιους και ξένους προλετάριους, ενορχηστρώνουν την καμπάνια και την υστερία. ‘’Οι ξένοι μας παίρνουν τις δουλείες’’, ‘’έφεραν την εγκληματικότητα στην Ελλάδα’’. Πρόεδροι των συλλόγων ληστευθέντων, παπάδες, κάθε είδους φασιστοειδή από βουλευτές μέχρι λείψανα της 4ης Αυγούστου έχουν λόγο στα τηλεοπτικά παράθυρα. Βαφτίσια παιδιών και γάμοι αλλοδαπών που απαρνούνται την ταυτότητά τους και τη θρησκεία τους και ελληνοποιούνται γίνονται πρώτες ειδήσεις.

Επιχειρήσεις σκούπα, εξευτελισμοί και βασανιστήρια στα κρατητήρια, δολοφονίες από τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις όπλων των μπάτσων. ‘’Άνθρωποι’’ που πυροβολούν παιδιά γιατί έκλεψαν ένα καρπούζι ή πέντε κιλά πατάτες. Χειροκροτήματα έξω από τα δικαστήρια για τους καλούς οικογενειάρχες που δεν έχουν καμία ευθύνη για τις δολοφονίες μεταναστών επειδή προστάτευσαν την ιδιοκτησία τους. Αποφάσεις από δημάρχους και κοινότητες για την απαγόρευση της κυκλοφορίας των μεταναστών μετά τις 8 το βράδυ έως τις μαζικές απελάσεις αυτή είναι η αλήθεια που αποτελεί το ΝΕΟΤΑΞΙΚΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΚΟΣΜΟ.

Οι κάτοικοι των μητροπόλεων κλειδαμπαρώνονται στα κλουβιά τους ενώ στην περιφέρεια περιπολούν με καραμπίνες, μέχρι να αποφασίσουν να πάνε στο πλησιέστερο νυχτερινό κέντρο όπου οι μετανάστριες εκτός από την οικονομική εκμετάλλευση υφίστανται το σεξισμό και την αναγκαστική εκπόρνευση.

Αυτό το απέραντο σκλαβοπάζαρο ανδρών, γυναικών και παιδιών με σκοπό την πιο άγρια εκμετάλλευση και τον εξαναγκασμό, στην πορνεία και την επαιτεία δεν γίνεται βέβαια μόνο από κάποιους ‘’κακούς’’ δουλέμπορους που συνήθως συμβαίνει να είναι και Τούρκοι. Ένα ολόκληρο κύκλωμα θησαυρίζει από τον ιδρώτα και το αίμα τους και σε αυτό συμμετέχουν ανώτατοι κρατικοί υπάλληλοι ανεξαρτήτου εθνικότητας, τελωνειακοί, μπάτσοι, δικαστές και δικηγόροι, οι οποίοι έχουν αναλάβει κυρίως τα κυκλώματα εκμετάλλευσης των γυναικών, κάθε είδους αποβράσματα τα οποία κατέχουν έστω και την τελευταία θέση στον κρατικό μηχανισμό και συνεργάζονται άψογα με τις κάθε είδους ‘’μαφίες’’ που μας πλασάρουν και εφευρίσκουν τα μμε.

Η τέχνη του διαχωρισμού ανάμεσα στους καταπιεσμένους είναι τόσο παλιά όσο και η εξουσία. Ντόπιοι προλετάριοι, εναντίον ξένων, νόμιμοι μετανάστες και παράνομοι (λαθρομετανάστες), νοικοκυραίοι που θέλουν να βγάλουν ένα κομμάτι ψωμί και εγκληματίες. Μια κοινωνία αποχαυνωμένη μπροστά στην τηλεόραση, τάξη, ασφάλεια, ησυχία. Η ησυχία του νεκροταφείου.

Η Ευρώπη θωρακίζεται απέναντι στους βαρβάρους που θέλουν να εισβάλουν στο πολιτισμένο φρούριο της. Της καταναγκαστικής εργασίας και της ζωής που έχει χάσει κάθε νόημα μέσα στη μίζερη επιβίωση και στον τρόπο ζωής της υποκουλτούρας των σκουπιδιών των κυρίαρχων. Συνθήκη trevi, συνθήκη σέγκεν, frontex, παρακολούθηση, έλεγχος, αφομοίωση, εκμετάλλευση χωρίς κραδασμούς, χωρίς αναστατώσεις. Η λευκή κάρτα θα δώσει τη θέση της στην πράσινη, όμως ο εργοδότης μπορεί να διαφωνεί για τα ένσημα, θέλει μαύρη εργασία. Συνήθως η αμοιβή του μετανάστη είναι η απέλαση μετά την κατάδοση από τον εργοδότη για να μην πληρώσει τίποτε. Μια κατάσταση συνεχούς ομηρίας, φόβου και ανασφάλειας.

Οι οργανώσεις που ασχολούνται με τα ζητήματα του ρατσισμού και των μεταναστών, οι μκο, βυθισμένες στην μερικότητα και την αποσπασματικότητα, στην φιλανθρωπία και την ελεημοσύνη καθώς και τα αριστερά κόμματα και συνδικάτα τεχνικοί της διαμεσολάβησης, δεκανίκια του κράτους και πρεσβευτές του λιγότερου κακού, επεξεργαστές του λόγου της κυριαρχίας, πυροσβέστες κάθε λόγου και πράξης εξεγερτικής, περιορίζονται στις καταγγελίες και τις ειρηνικές πορείες μετά τη δολοφονία κάποιου μετανάστη ή την εμφάνιση κάποιου Καζάκου.

Στην ευρύτερη περιοχή του Αγρινίου, στα καπνοχώραφα της Αιτωλοακαρνανίας, μετά το ’90 εκατοντάδες μετανάστες που προέρχονταν κυρίως από βαλκανικές χώρες, «συνεισέφεραν» τα μέγιστα για την ανάκαμψη της αγροτικής παραγωγής, με ανασφάλιστη εργασία και μεροκάματα πείνας (όταν υπήρχαν). Πλέον εκατοντάδες οικογένειες μεταναστών ζουν και εργάζονται κυρίως σε αγροτικές και οικοδομικές εργασίες, σε αυτές τις περιοχές, οι όροι εκμετάλλευσης γι αυτούς σήμερα είναι λίγο πολύ ίδιοι με τους ντόπιους εργάτες. Όμως τα κύματα των εξαθλιωμένων που αναζητούν μια αξιοπρεπή ζωή δεν σταματούν ποτέ όσο συνεχίζεται η επίθεση κράτους κεφαλαίου στις κοινωνίες, ο επεκτατικός πόλεμος με οικονομικούς ή στρατιωτικούς όρους.

Πριν μερικούς μήνες 200 περίπου μετανάστες από τη Βουλγαρία στην αναζήτηση μιας ζωής με αξιοπρέπεια βρέθηκαν στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Οινιαδών (όπως και κάθε χρόνο, το χειμώνα όπου τα αφεντικά χρειάζονται περισσότερα εργατικά χέρια για τις αγροτικές εργασίες και με διακρατικές συμφωνίες οι τρίμηνες πράσινες κάρτες εκμεταλλεύονται τη φτώχεια και την ανέχεια αυτών των ανθρώπων και τους αναγκάζουν να ζουν σε αυτές τις απάνθρωπες συνθήκες) να κατοικούν σε πρόχειρα καταλύματα και αποθήκες με ανύπαρκτες συνθήκες υγιεινής, μέσα στο κρύο, χωρίς να μπορούν από την εργασία τους στα πορτοκάλια να εξασφαλίσουν πολλές φορές ακόμη και το φαγητό της ημέρας, χωρίς ρούχα, κουβέρτες κτλ.

Αλληλέγγυοι/ες σύντροφοι/σες βρεθήκαμε σε πολλούς από αυτούς τους καταυλισμούς το προηγούμενο διάστημα στην κατεύθυνση της προσφοράς μιας μικρής μα πολύ σημαντικής για τους μετανάστες βοήθειας. Μεγάλη ήταν και η ανταπόκριση αρκετού κόσμου στα καλέσματα για συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης στην πανεπιστημιακή σχολή Αγρινίου, μετά από πρωτοβουλία της συνέλευσης της ραδιουργίας 88fm και στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι.

Στην κατεύθυνση να περάσουμε από την άμεση στήριξη, που μπορεί να χαρακτηριστεί από μόνη της (σαν ενέργεια) ως μερική, αποσπασματική και με κοινωνικούς – πολιτικούς όρους, ανούσια, επιδιώκουμε μετά την πρώτη κοινή επαφή και γνωριμία τη σύνδεση, τη στήριξη, την αλληλεγγύη με κοινωνικούς και ταξικούς όρους.

Ακόμη, όταν σε μια τέτοια κοινωνία που η συμβίωση και η συνύπαρξη με τους μετανάστες είναι καθημερινή (στις γειτονιές, στα σχολεία στους χώρους εργασίας) εμφανίζονται τα παρακρατικά καθάρματα που θέλουν να μολύνουν συνειδήσεις με το ρατσιστικό μίσος, (όπως το Σάββατο 27 Φεβρουαρίου που 25 ασπόνδυλα της χρυσής αυγής διαδήλωσαν σε Μεσολόγγι και Αιτωλικό με αφορμή το νομοσχέδιο για το μεταναστευτικό) όλα τα κομμάτια της κοινωνίας που αντιστρατεύονται τους πλαστούς διαχωρισμούς ανάμεσα στους καταπιεσμένους, οφείλουν να μην αφήσουν κοινωνικό χώρο στους εχθρούς του ανθρώπου και να τους οδηγήσουν πίσω στις τρύπες τους. Επειδή ο ρατσισμός είναι επίπλαστο μα ταυτόχρονα διάχυτο κοινωνικό φαινόμενο, απότοκο της κυριαρχικής προπαγάνδας και υποδαυλίζεται όποτε κρίνεται σκόπιμο από την εξουσία, μόνο στο δρόμο του κοινωνικού αγώνα μπορεί να νικηθεί.

Η αυτοοργάνωση των ίδιων των μεταναστών, η καθημερινή επαφή και ο κοινός αγώνας μαζί τους στους χώρους της μισθωτής σκλαβιάς και της καθημερινότητας, η αλληλεγγύη που δεν θα είναι κενό γράμμα αλλά πράξη και δράση θα μπορέσει να δώσει καρπούς έτσι ώστε όλοι μαζί της γης οι κολασμένοι να αποκτήσουμε την ελευθερία και την αξιοπρέπεια χωρίς διαχωρισμούς και διαμεσολαβητές για να ανατρέψουμε την παγκοσμιοποιημένη κυριαρχία των αφεντικών.

ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΤΑΞΙΚΑ ΜΑΣ ΑΔΕΡΦΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΤΑΞΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ, ΑΓΡΙΝΙΟ /Μάρτιος 2010

Δασκαλοπούλου Ά πάροδος 3 /stekidask@windowslive.com

προβολή ταινίας στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι

Προβολή της ταινίας ¨ΑΠ΄ ΤΟ ΧΙΟΝΙ¨ του Σ. Γκορίτσα, την Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011, ώρα 8:00μμ, στο ¨ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ¨, Αγρίνιο. Δασκαλοπούλου Ά πάροδος 3.